Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |         sukno grube i skóry... Gdy wszystko było w pogotowiu, stary
 2   1,  1  |       Hengo. - A skądbyście wzięli wszystko, co się z kruszcu robi,
 3   1,  2  |          górze.. Ściany i belki, i wszystko szkliło się od niego czarno.
 4   1,  2  |       zwierzyny, kołacza i chleba.~Wszystko to na stół zniesiono, a
 5   1,  2  |    patrzano, bo krom chleba dużego wszystko się palcami brało i jadło.
 6   1,  3  |             powtarzał - zapamiętaj wszystko. Nam się stamtąd wszystkim
 7   1,  4  |                         ROZDZIAŁ 4~Wszystko się już budziło po szopach
 8   1,  5  |              u nas tu po niemiecku wszystko... Kneziowa, miłościwa pani,
 9   1,  6  |           rzekł doń z uśmiechem:~- Wszystko to kmiecie, żupany, starszyzna.
10   1,  6  |           silnej dłoni ustawało... wszystko to razem pomieszane we wrzawę
11   1,  6  |            do jeziora! Psubraty... Wszystko się to samo za gardło wzięło
12   1,  6  |         jej dziewek zdałoby się to wszystko, śmiejąc się nakazał Niemcowi,
13   1,  6  |         się tylko.~Wkrótce ucichło wszystko... Widać było tylko poniżej,
14   1,  7  |         otworem loszek, spiżarnia, wszystko.~Jeden z parobczaków Wisza
15   1,  7  |             We mnie z bólu wyschło wszystko, siłem stracił, pamięć,
16   1,  7  |          dopytać nie było podobna. Wszystko na tym żałobnym dworze milczące
17   1,  8  |            inni przepadali, a nade wszystko nie znosił, by się co w
18   1,  8  | przerywając; i on, i Doman szeroko wszystko wyłuszczyli, nareszcie zamilkli
19   1,  8  |         nakazał milczenie, ucichło wszystko... Dziwa stała na przedzie
20   1,  8  |            W zagrodzie ruszyło się wszystko, stary swoich ludzi rozstawił
21   1,  9  |           z jękiem wyzionął ducha, wszystko, co żyło, rzuciło się jak
22   1,  9  |            konie rącze... Rzuciłeś wszystko... i nas... i dzieci...
23   1,  9  |          przy nim składano z kolei wszystko, czego zmarły potrzebował
24   1,  10 |     przycupnęło, rozsłuchało i gdy wszystko milczało dokoła, z ziemi
25   1,  10 |            gród ciągnąć i wywracać wszystko, knezia się pozbyć i innego
26   1,  11 |     świecie zaczarowanym, w którym wszystko składało się na jedną całość.
27   1,  11 |      splatałam i rozplatałam kosy, wszystko mi służyło... potem zrobiło
28   2,  12 |           chwilą chichej i głuchej wszystko przeszło w radosne drganie
29   2,  12 |         noc ta nie miała tajemnic, wszystko zaklęte wracało do swobody,
30   2,  12 |           Zerkałeś i ty na nią, ja wszystko wiem... Pyszna była, mądra
31   2,  12 |             Ja muszę iść, porzucić wszystko, gdzie oczy i dola niosą.
32   2,  12 |      ściany, i bydełko, i konie, i wszystko żywe i martwe... z czym
33   2,  13 |           się zbierają, radzą... a wszystko to tylko, aby jednego ze
34   2,  14 |       którą jej starsze okazywały. Wszystko to przetrwała milcząca,
35   2,  14 |            upoję, wróż mu, wróż mu wszystko złe, bo człowiek niedobry.
36   2,  14 |        potworni, karły i olbrzymy, wszystko to razem wirowało jakby
37   2,  15 |         przekleństwami miotał, aby wszystko sczezło i szło na wskroś
38   2,  15 |         sobie wzrokiem z obu stron wszystko to niemal powiedziano, co
39   2,  15 |           się nam usta otworzyły i wszystko przez nie poszło, co w nas
40   2,  15 |               spytała~- Odniosę mu wszystko, co słyszałem - rzekł uwolniony -
41   2,  16 |            niespodzianie, porywano wszystko, co się schwycić dawało
42   2,  16 |           szybko.~Chwostek obszedł wszystko milczący.~- Nie wezmą mnie
43   2,  17 |       podano.~Dokoła poruszało się wszystko. Z szop wyprowadzano konie
44   2,  17 |         się - na wiecu i na radzie wszystko wolno, a co starszyzna uradzi,
45   2,  17 |          że się ulękli knezia i że wszystko się rozchwie je, a skończy
46   2,  17 |      zawsze płaszczyć był gotów, a wszystko, co się tu działo, za dobre
47   2,  17 |  Wykrzyczeli się, rozeszli i znowu wszystko wejdzie w karby...~Rozjaśniło
48   2,  17 |        drugi w końcu, i kneź sobie wszystko opowiadać kazał, co na ostrowiu
49   2,  18 |       mówię, Myszy, Myszy a Myszki wszystko jedno... Ja tam zresztą
50   2,  18 |       popędzili drogę. Gdy ucichło wszystko, Piastun milcząc poszedł
51   2,  19 |            zbroiło się i poruszało wszystko. Myszkowie obwoływali lud,
52   2,  19 |            taki obrzęd wesoły, gdy wszystko wrzało gniewem i bojem.~
53   2,  19 |           ubogiej chacie, w której wszystko było jeszcze podług starodawnego
54   2,  19 |    czynicie - rzekł gość - ale nie wszystko cudze złym jest. Z mowy
55   2,  19 |         przyszło za miecz chwycić, wszystko się musiało przemienić.~
56   2,  19 |          za posiłek dnia tego i za wszystko dobro i błogosławieństwa,
57   2,  19 |         znowu powrócił do tego, iż wszystko zło szło z naprawy Niemców,
58   2,  19 |           bodnie, zasieki, komory, wszystko puste... Zostało nam chleba
59   2,  20 |           kulki dla zabawy dzieci. Wszystko to, począwszy od czarnych
60   2,  20 |         Wyjdę za chram, powiem wam wszystko, ja nie jestem winna. Posłuszny
61   2,  20 |          stara Jaruha, wiedźma, co wszystko znała: i lubczyki, i grabki,
62   2,  20 |       Jaruho - szepnęła - ty znasz wszystko, nieprawda?~- Oj! oj! czemu
63   2,  20 |              gołąbko ty moja! Znam wszystko, a nawet i to, że ci się
64   2,  20 |          plasnęła w ręce. - Jaruha wszystko zna!~Stary zdun nierozmowny
65   2,  21 |     patrzałam na powietrzne znaki, wszystko złe nam zapowiada... Sprawdziły
66   2,  21 |           i szopy, i do ostatniego wszystko płonie węgła Na jeden dzień
67   2,  21 |        trafić zajętych. Nade dniem wszystko się usypiać zdało, ale Myszkowie
68   2,  21 |            się dał słyszeć, znikło wszystko.~Znosek wciągnięty leżał
69   3,  22 |           radzić i wadzić zaczęła. Wszystko zapowiadało, że na tym zgliszczu,
70   3,  22 |           aby powietrza nie psuły; wszystko to napominało, ażeby wodza
71   3,  23 |        swoim dopomóc do rzezi.~Gdy wszystko było gotowym, przemyślny
72   3,  23 |            Z północy skończyło się wszystko, radość niezmierna śpiewami
73   3,  23 |           się tak powoli uspokoiło wszystko, poszła starszyzna rozpatrywać
74   3,  23 |  pomszczenia córki i pomocy wnukom wszystko ważyć był gotów, że młodzi
75   3,  24 |    przyciągnąć, odepchnąć... my to wszystko znamy... Będzie ciebie kochał -
76   3,  24 |        dobrała sobie drużek sześć, wszystko krewniaczki z okolicy, których
77   3,  24 |          jest?~W przeddzień wesela wszystko było pogotowiu. Chata wybielona,
78   3,  24 |        czerwone, kłosy dojrzałe... Wszystko to były godła dziewictwa,
79   3,  24 |           nim długo, ale ścierpiał wszystko. Związanego, wraz z innymi
80   3,  25 |         Spalone chaty?~- W popiele wszystko... w popiele... Krukom biesiada,
81   3,  25 |            Staremu ona niedobra.~- Wszystko byś to miała - odparł Domen -
82   3,  25 |          znachorka jestem, ja wiem wszystko i znam... i przez gzło widzę,
83   3,  26 |          się na kraj odgrażali. Na wszystko Doman odpowiadać musiał,
84   3,  27 |            tych gości.~Pierzchnęło wszystko z podwórza, psy nawet powlekły
85   3,  27 |       wrota oblegającym.~Nad ranem wszystko ucichło, zdało się, że z
86   3,  28 |        musielibyście swoim wyznać, wszystko, a nas zdradzić. Lepiej
87   3,  28 |            było wygodnie. Umiał to wszystko w takim świetle przedstawić,
88   3,  28 |           zrobić umieją.~Tak mu to wszystko zachwalał, że się Dobek
89   3,  28 |           się pocieszał tym, że to wszystko i u Polan być miało, ale
90   3,  28 |         stronę Leszków przeciągać. Wszystko to, półgębkiem wprawdzie,
91   3,  28 |    oszczepy, miecze i obuchy. Nade wszystko tu podziwiał porządek wojenny,
92   3,  28 |          pośrodku, aby własnymi na wszystko patrzeć oczyma~Ujrzano też
93   3,  28 |       Wyrwałem się im, spatrzywszy wszystko - i otom ja jest.~Tchnął
94   3,  30 |      lepiej dla nich obrócą. Legło wszystko, jak stało, obozem nad jeziorem,
95   3,  Dop|          domowym ognisku znajdując wszystko, co ich życie stanowi. Zupełnie
96   3,  Dop|           sobą rodzajem federacji, wszystko to na dnie starej Słowiańszczyzny
97   3,  Dop|          niezręcznie ściąga się to wszystko do Leszków. Przemysław przezwany
98   3,  Dop|        miejscu dowolnym.~Pomimo to wszystko w legendach tych nie tylko