Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     poobwijane juki, które starszy począł na konie zarzucać i przywiązywać.
 2   1,  1 |        sidłszy nogę ranną rozzuł i począł czyścić obuwie, potem ranę
 3   1,  1 |            tam gdzie ludzie żyją - począł mówić - przy tym też jakaś
 4   1,  2 |        konie nieznane, a parobczak począł psy zamykać - co żyło w
 5   1,  2 |       szerokiej sznury rozplątywać począł.~Chłopcy domowi ciekawym
 6   1,  2 |            Te gdy na ławę wykładać począł, rzucili się chciwie parobcy,
 7   1,  2 |        siadł i po jednemu odkładać począł, co dla siebie i swoich
 8   1,  2 |          natychmiast rozdzielać go począł wśród powszechnych oznak
 9   1,  2 |         tanie?~Hengo uśmiechać się począł.~- Naprzód - rzekł - tom
10   1,  3 |            głowę i wodza - a co by począł, gdyby go wróg naszedł?~-
11   1,  3 |            piwa z cebra nabrawszy, począł je chciwie żłopać. Towarzysze
12   1,  3 |          płacz ty i nie narzekaj - począł po cichu Wisz - nikt nie
13   1,  4 |           miejsce, na którym stał, począł kijem obmacywać i ostrożnie
14   1,  4 |           do ust zaniósłszy, gryźć począł. Chłopak, który go wodził,
15   1,  4 |            też ledwie dokończywszy począł się, kijem o ziemię opierając,
16   1,  5 |        Łaby, Niemiec, przekupień - począł smerda stłumionym głosem. -
17   1,  5 |             Niewola! Niewola!... - począł wzdychać parobek. - Robią
18   1,  6 |           kneź z ławy się ruszył i począł chwiejąc się przechadzać
19   1,  6 |       powiedz staremu grafowi... - począł półsenny - jakem zagaił,
20   1,  6 |            chłopców? Porośli?... - począł, nie dając mu czasu na odpowiedź -
21   1,  6 |         miały co jeść...~Nucić coś począł i zdrzemnął się jeszcze.~-
22   1,  6 |         gnije w ciemnicy...~Liczyć począł na palcach:~- Wojtas...
23   1,  6 |           resztki ocalić sznurować począł sakwę, rzekł mu porywczo:~-
24   1,  6 |         gdzie stały dzieci kmiece, począł krzyczeć chropawym głosem:~-
25   1,  6 |         konie oddał chłopcu, a sam począł iść z gospodarzem. Gdy zostali
26   1,  7 |   Gospodarz kazał wziąć oszczepy i począł ludzi rozstawiać dokoła.
27   1,  7 |           z sobą?~- Mówić ze mną - począł ten sam głos dziki - ja
28   1,  7 |          Nierychło podniósł oczy i począł łagodniejszym już głosem:~-
29   1,  7 |   podźwignął i siadł, rękami trzeć począł twarz i czoło. Klasnął w
30   1,  7 |       Milcząc, nalała mu i podała. Począł pić chciwie. Dopiero jakby
31   1,  8 |           Wisz tedy pierwszy mówić począł:~- Siedzicie pod samym grodem
32   1,  8 |            więc Wisz szeroko mówić począł, jak to dawniej w mirach
33   1,  8 |          gości i po cichu rechotać począł, jakby sam sobie się śmiejąc.~-
34   1,  8 |     Piastunie. Pomilczawszy chwilę począł dalej:~- Wiecie nowinę?~-
35   1,  8 |        stronę rzeki i wietrzyć coś począł niespokojny. Zwierza albo
36   1,  8 |       gospodarza ujrzawszy, szybko począł podchodzić ku niemu.~Chmurnie
37   1,  9 |      smerdę też ośmielało.~Drwiąco począł się uśmiechać kneziowski
38   1,  9 |        zapływały, ustąpić musiał i począł wołać na swoich, aby się
39   1,  9 |         własnego ojca utracił... i począł też wołając na pół pieśnią,
40   1,  9 |         Doman braciom ręce podając począł: - Ja z wami... ja wam bratem
41   1,  10|    zręcznością dzikiego zwierzęcia począł się drapać ku górze. Niekiedy
42   1,  10|          walką więcej niż osłabły, począł się znowu drapać do dziupli
43   1,  10|       tylko przypatrywali. Jak kot począł się drapać na drzewo przykładając
44   1,  10|            strzałą przeszyte. Wnet począł trząść zdobyczą, okazując
45   1,  10|       żbikiem w ręku spuszczać się począł chłopak na ziemię, rzucił
46   1,  10| niezrozumiałym, że żartowniś jeden począł dowodzić, iż parobczak zdychające
47   1,  10|         Spóźniłem się, spóźniłem - Począł głosem załamanym, na pół
48   1,  10|           struny, dziwny staruszek począł śpiewać znowu tęskliwą nutą.~-
49   1,  11|         rozpuszczonymi skrzydłami, począł unosić się nad łączką patrząc
50   2,  12|  powracającego wszyscy, gdzie był. Począł opowiadać, co się z nim
51   2,  13|          Co mam mówić? - nieśmiało począł chłopak. - Doman leży na
52   2,  13|          za nim wnieśli misy. Gość począł jeść łakomie, pić chciwie
53   2,  13|       czeladzią. Duży też stadninę począł opatrywać - zostali sami.
54   2,  13|    przysunął.~- Ej, Domanku miły - począł pochylając się ku niemu -
55   2,  13|        Bumir kończył mówić, jęczeć począł i chwycił się za pierś.~
56   2,  14|          głos groźny i wykrzykiwać począł, rozległo się to daleko.
57   2,  15|  Przynieśli mu mięsiwa misę, które począł rwać palcami, i kubek miodu,
58   2,  15|           miłościwy. Hadon szeptać począł, o czym tego dnia między
59   2,  15|        kawał drogi.~Chwost na nich począł patrzeć, oni na niego. Szli
60   2,  15|           ławy, rozprostował się i począł się śmiać ze złości. Było
61   2,  16|         padł ze strachu. Kląć tedy począł piorunami i czarnymi duchy.
62   2,  16|           dziecię, ojciec tulić je począł. Odprawiono sługi i wrota
63   2,  16|         tedy, nauczony przez żonę, począł zaraz, co to się po ziemi
64   2,  16|            ja nie uczynię.~Mściwój począł mówić powoli, że się dobrze
65   2,  16|          Chwost czekał, aż Mściwój począł.~- Ani przeciwko tobie,
66   2,  17|            przeskoczywszy go wpław począł do brzegu się dobijać. Drużyna,
67   2,  17|         jej na Chwostyku szukamy - począł Ścibor - kmiecie się zbierają
68   2,  17|      będzie wygrana... I śmiać się począł.~- Do Sasów daleko! - krótko
69   2,  18|            prawie nikogo.~Kneź się począł nudzić i tęsknić sam jeden
70   2,  18|          do Chwostka się zbliżył i począł mu coś szeptać żywo do ucha,
71   2,  18|         kneziowi z oczów błysnęło. Począł gniewnie mruczeć jak niedźwiedź,
72   2,  19|          młodszy z gości tak mówić począł:~- Wiara to jest jedna,
73   2,  19|          znowu, jak wczoraj, mówić począł zachęcając Polanów, aby
74   2,  20|             wziął je w usta, gryźć począł zadumany, zakręcił się,
75   2,  20|     patrząc mu w oczy. Przyjął go, począł pić. Mila z sercem bijącym
76   2,  21|             rzekł kneź i śmiać się począł. Wtem chłopcy krzyczeć zaczęli:~-
77   2,  21|               Chwostek się gniewać począł, rozgniewała żona, oboje
78   2,  21|        ziemi.~Strażnik znowu w róg począł trąbić, ale dech mu zabiła
79   2,  21|          życie, na ludzi krzyknął. Począł wydawać rozkazy.~Wnet coś
80   2,  21|            się oknami.~Nad wieczór począł pożar przygasać. Gromady
81   2,  21|     przyszedłem, nie z kamieniem - począł - nie biję się z wami. Mówię
82   2,  21|            głodem morzyć chcecie - począł Bumir, ciągle z konia mówiąc
83   2,  21|        podnosząc.~Myszko się śmiać począł.~- A dobrze - rzekł - byle
84   2,  21|          gdy Mucha zszedł na dół i począł ludzi na górną połać na
85   2,  21|         około południa głos z okna począł wołać pod wieżę. Pomyślano,
86   2,  21|       wysunął głowę i kląć a łajać począł, pokazywać pięści, bezcześcić.
87   3,  22|    wlazłszy na kupę kamieni, mówić począł:~- Knezia nam trzeba jednego,
88   3,  22|           się dokoła i namyśliwszy począł:~- Po tom ci ja tu się przywlókł,
89   3,  24|            ust rękami obiema i pić począł. Zamierzył się nań jeden
90   3,  24|          może zbójom!~Drugi naglić począł, aby mówił, kto na gród
91   3,  26|      jakimi go krępowano do kości, począł się burzyć i wyrzekać o
92   3,  27|           się zerwały i niedźwiedź począł mruczeć, choć mu się łba
93   3,  27|      młodym i, ukazując ich, wołać począł głosem zmienionym:~- Związać
94   3,  27|         nagle ustała. Stary Miłosz począł chodzić po podwórzu, koszulę
95   3,  28|           wojna nie skończy.~Hengo począł błagać i zaklinać, żeby
96   3,  28|        Hengo, poznawszy się z nim, począł bardzo mu się przypatrywać
97   3,  28|        Niemców w pole wyprowadził, począł rozprawiać przedrwiwając,
98   3,  29|           i gdy go kołem otoczono, począł powieść o bitwie, jak się