Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |        nogę zranioną, czuł, że mu krew ciekła jakby ciepły sznurek
 2   1,  1  |           drzew lub liśćmi, co by krew za-tamowały - nie było czasu.
 3   1,  4  |       młotem w skroń mu ciska, aż krew szkarłatna wytryska i Krak
 4   1,  4  |          zagryzł w ciemnym lesie. Krew widzicie na mej szacie,
 5   1,  5  |          nie był, zawsze to swoja krew... i Leszek...~Smerda potrząsł
 6   1,  5  |      nożem mu źrenice wyjmował... Krew jak łzy ciekła... nie krzyczał
 7   1,  5  |              Najwięcej tym, że to krew ta sama, a on swojej krwi
 8   1,  6  |       Chwoście przeklęty, ty... i krew twoja, i potomstwo, i ród,
 9   1,  6  |          rannych kilku, z których krew też płynęła, ale miodem
10   1,  6  |         tylko psy wyły, poczuwszy krew i trupy, a krucy krakając
11   1,  6  |     dreszcz po kościach bieży. A! krew widziałem... krwi kałuże,
12   1,  6  |      psiarnia pańska biegła potem krew ciepłą chłeptać w kałużach,
13   1,  9  |           nie chcecie, aby się tu krew polała... A tobie - rzekł
14   1,  9  |          cię napadł zdradliwie... krew twa będzie pomszczona, zemsta
15   1,  9  |          dobry... Wiszu panie, za krew twoją mścić się będziem.
16   1,  9  |          twoją mścić się będziem. Krew za krew muszą dać, życie
17   1,  9  |        mścić się będziem. Krew za krew muszą dać, życie muszą dać
18   1,  9  |         życie muszą dać za życie! Krew za krew!...~Cała męska rodzina
19   1,  9  |       muszą dać za życie! Krew za krew!...~Cała męska rodzina zmarłego
20   1,  9  |        ręce podnosząc do góry: ~- Krew za krew!~Za Ludkiem stał
21   1,  9  |     podnosząc do góry: ~- Krew za krew!~Za Ludkiem stał przybyły
22   1,  9  |           górę, głośno zawołał:~- Krew za krew!~Oczy wszystkich
23   1,  9  |         głośno zawołał:~- Krew za krew!~Oczy wszystkich skierowały
24   1,  9  |         wiec stanowi o pomście za krew jego".~Spojrzeli po sobie.~-
25   1,  9  |           rąk, aby się upomnieć o krew, by darmo nie wsiąkła, ja
26   1,  10 |            Widać już było płynącą krew - potem dwie pięści ludzkie
27   1,  10 |    podniósł się z ziemi ocierając krew, twarz miał pazurami podartą,
28   1,  10 |          i znowu spojrzał w górę, krew ciekącą ocierając rękawem.
29   1,  10 |         Ręką tulił oko, z którego krew mu ciekła, bo w nim strzała
30   1,  10 |     wojewodów wybrali dwunastu... Krew to ze krwi wszak naszej,
31   1,  11 |          lepiej... Jak pójdziesz, krew się poleje... Dziwa zbladła
32   2,  12 |       drugiej dłoni... Woda się w krew przemieniła, białe lilie
33   2,  12 |        braty nie darują - rzekł - krew trzeba będzie dać za krew...
34   2,  12 |         krew trzeba będzie dać za krew... Dziwa i wszyscy umilkli.
35   2,  13 |           i żyć będzie, choć baba krew zamówiła i okłada ranę -
36   2,  13 |       albo to ja tam była, gdy mu krew upływała? Albo ja patrzała,
37   2,  13 |         zabijali? Ja swoje robię. Krew zamówiłam, ziela nawarzyłam,
38   2,  13 |     jeszcze żyję...~- A to ja wam krew zamówiłam, proszę miłości
39   2,  13 |       myśleć - przerwała Jaruha - krew by się znowu puściła, a
40   2,  13 |         już tu nic nie trzeba, ja krew zamówiłam i ziela mam, co
41   2,  14 |    czerwona struga, jakby płynęła krew, ciągle krew... wszędzie
42   2,  14 |        jakby płynęła krew, ciągle krew... wszędzie krew... Po rzece
43   2,  14 |           ciągle krew... wszędzie krew... Po rzece tej płyną trupy
44   2,  14 |      płyną, płyną, przepłynęli... Krew znowu, kubki po niej pływają,
45   2,  14 |         migają... Słyszę wołanie: krew za krew!... Na rzece płynie
46   2,  14 |           Słyszę wołanie: krew za krew!... Na rzece płynie wyłupionych
47   2,  14 |         pozarzynane męże, wołają: krew za krew! Psy wyją i krucy
48   2,  14 | pozarzynane męże, wołają: krew za krew! Psy wyją i krucy kraczą...
49   2,  14 |        Psy wyją i krucy kraczą... krew za krew!...~Kneź rzucił
50   2,  14 |           krucy kraczą... krew za krew!...~Kneź rzucił się, aż
51   2,  14 |     miotają... Na gród! Na stołb! Krew za krew!... Gród się pali...
52   2,  14 |           gród! Na stołb! Krew za krew!... Gród się pali... płonie,
53   2,  14 |           ścierw nie dogorzała... Krew za krew!...~Ciemno się zrobiło
54   2,  14 |          nie dogorzała... Krew za krew!...~Ciemno się zrobiło w
55   2,  15 |       poczęła mu szyję rzezać, aż krew na słupy trysnęła. Rzucili
56   2,  15 |         dzielnie. Myszko, któremu krew się z szyi lała, zerwał
57   2,  15 |      ówdzie w twarzach i szyjach. Krew ciekła obficie. Jednakże
58   2,  15 |          ją będziecie mieli!~Wtem krew płynąca tak uszła, iż go
59   2,  15 |         podtrzymując go i tamując krew uchodzącą, kmiecie zaraz
60   2,  16 |         nie pociągniemy, bo swoją krew, jaka ona jest, szanujemy -
61   2,  17 |         ja dalej muszę. Na własną krew podnieść rękę... o doloż
62   2,  17 |         dwu swych braci.~- Ich to krew - rzekł wskazując na knezia -
63   2,  19 |            ten zaś okrutnik był i krew ludzką rozlewał, i zabijała
64   2,  20 |          Jeżeli zemsty chcecie za krew waszą, weźmijcie miecz i
65   2,  21 |          pokazał bliznę.~- I moją krew mi wrócić trzeba!~- A nie
66   2,  21 |          potłukli?~- Albo to jego krew? - zapytał Myszko Biały,
67   2,  21 |         nie posoka... Nam krwi za krew trzeba...~Bumir zadumał
68   2,  21 |        padł mu na czaszkę, mózg i krew prysnęła, chłopak się zachwiał,
69   2,  21 |       ręce załamując Myszkowie.~- Krew za krew!! Żaden stąd nie
70   2,  21 |    załamując Myszkowie.~- Krew za krew!! Żaden stąd nie ujdzie
71   2,  21 |   niewiasta, która nadbiegła, ale krew się lała. Dano huby i chust,
72   2,  21 |           gardło, z każdym słowem krew płynęła. Patrzał na Brunhildę,
73   3,  22 |             Choć to czysta kmieca krew nasza - mówili - ano za
74   3,  22 |           chciał, że drogo za swą krew zapłacił. Z nim trzymali
75   3,  22 |  czterdziestu... za każdego swoja krew bić się gotowa, ustąpić
76   3,  23 |       nikt nie chciał, aby się za krew swoją nie mścili. Myszków
77   3,  24 |       której piersi tkwił oszczep krew z niej stygnąca płynęła.
78   3,  25 |      jakby uśpionego ze znużenia. Krew zgęsłą na nim widać było
79   3,  25 |      mówią tak, że nie pomszczona krew rzuca się, gdy ten, co ją
80   3,  25 |        śnieg białe, ona jedna, że krew miała, więc na grządce różowiała..~
81   3,  26 |       słowo pomoże tam, gdzie już krew mówiła, a tej nie posłuchano? -
82   3,  26 |      obieramy!~- Kneziem Piastun. Krew nasza!~I nie było ani jednego,
83   3,  27 |       abym pomścił synów moich... Krew ich żąda waszej... Jeden
84   3,  27 |           nim zajada i swą własną krew wypije... Kiedy na ród wyrok
85   3,  29 |           paszczęki. Gorące w nim krew ruchami niecierpliwymi grała.
86   3,  29 |         pokazała się na szyi, ale krew nie trysła, a Luty swym
87   3,  29 |    towarzysze. Ustami lała mu się krew.~Bolko Czarny także wparł
88   3,  29 |         pojadę. Raniła ona mnie i krew moją przelała, ale gdym
89   3,  29 |           ich pękały jak orzechy, krew lała się jak deszczu potoki...
90   3,  30 |        źrenice. Wrócą wilkołakami krew ssać ze swych braci.~I sypali,
91   3,  30 |          Zostawiono ich w pokoju, krew swej krwi nie bije.~O świtaniu
92   3,  30 |         mów tak - zaczął z dumą - krew naszą przelewaliście wy
93   3,  30 |           na swoich.~- Gorzej niż krew, wy nam wiece nasze, zbory
94   3,  30 |            Ojca mścili i matkę, a krew rodzica świętą jest dla
95   3,  Dop|        ciągle podnosi zasługę nad krew, jak później w legendzie