Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |    brzegiem się ciągle trzymając, bez drogi - rzeka gościniec
 2   1,  1  |          zmęczone i jechali dalej bez spoczynku - a słońce też
 3   1,  1  |        wszystkich tych zabawek... bez których teraz żadna nie
 4   1,  2  |     wysokim, ale obyczajem starym bez zamka żadnego, bo ich nigdy
 5   1,  2  |    jeszcze się był nie odezwał, a bez niego nic się tu nie działo.
 6   1,  2  |         targ rozpoczął, milczący, bez słowa... Hengo odkładał,
 7   1,  4  |       jakby mu była tchnieniem... bez którego ostać się nie mógł,
 8   1,  4  |      Niosły mnie nogi, nie oczy - bez drogi; gdzie dola wiodła,
 9   1,  5  |         rzekła - lecz damy rady i bez pomocy przeciw stryjom,
10   1,  5  |      bocznej izbie uzbrojoną, nie bez celu. Miał kmieci w gościnie...~
11   1,  6  |          się ich nie boję, że się bez pomocy obejdę, żem żmij
12   1,  6  |           się jeszcze.~- Bratanek bez oczów... jeszcze dwu zostało,
13   1,  6  |        Hengo nie śmiał się ruszyć bez dozwolenia. Sambor też,
14   1,  6  |        zawołam... Wolę się obejść bez nich, bo darmo nie pójdą
15   1,  6  |         po mokrych włosach.~- Mów bez obawy - rzekła cicho - co
16   1,  7  |         lasy i gęstwiną jechali - bez drogi, lecz tak się kierując
17   1,  7  |         ludzi. Jeden z nich konia bez uzdy z łąki porwawszy skoczył
18   1,  7  |        osądzicie sami, czy się to bez jaja wylęgło.~Kneź i Leszki
19   1,  7  |         syny moje - cóżem ja wart bez nich? Na co mi bez nich
20   1,  7  |           wart bez nich? Na co mi bez nich życie?~Twarz zakrył
21   1,  8  |       mieli. Chodziliśmy naówczas bez mieczów, z gęślami, rolę
22   1,  8  |           i gospodarzyli w mirach bez wszelkich kneziów... Dawne
23   1,  8  |           żmija nie wracała nigdy bez łupu na gród, a łupem były
24   1,  8  |           zwierzęta dzikie, które bez pomsty kłuć wolno?...~Ręce
25   1,  8  |          było.~Dni kilka upłynęło bez wieści, a życie zwykłym
26   1,  9  |       głową podniesioną oczekując bez trwogi zaczepki. Zdawał
27   1,  9  |          zwierza dostatek, trzody bez liku, zboża zasieki, ulów
28   1,  9  |         te żałobne powtarzały się bez końca. Dzień już był, gdy
29   1,  10 |        gromadzie swoich szukał.~- Bez kneziów - odezwał się -
30   1,  10 |             A jaki by to był wiec bez wieszczka? A co by to za
31   1,  10 |     wieszczka? A co by to za rada bez pamięci na stare dziadów
32   2,  12 |         Królu, dniom naszym panuj bez chmury, do życia obudzaj
33   2,  12 |        rękach, ale szły milczące, bez pieśni. Były to Dziwa i
34   2,  12 |         chciało.~Ciągnął z wolna, bez myśli, ku lasowi. Chciało
35   2,  12 |      wołała za nim - pójdę już ja bez pomocy... A ty, coś starej
36   2,  13 |            a z nami iść nie chcą, bez tego nic...~- Pewnie - odparł
37   2,  13 |         dziwną parę.~Oby człowiek bez wiadomości jego w domu...
38   2,  14 | próżnującej gawiedzi i te pytania bez końca.~Nazajutrz siwowłosa
39   2,  14 |  siedziała już u ognia po kolei i bez kolei, a była tu jak domy.
40   2,  15 |           gdy jechała, obejść się bez niego nie mogła. Kneź go
41   2,  15 |       smerdę - wrota obwarować, a bez woli mojej nie wypuszczać
42   2,  15 |      kupka niewielka, tam motłoch bez wodzów niezdarny. Nie gotów
43   2,  15 |         weń to, że oczy mu wzięto bez naszego rozkazu. Pójdę do
44   2,  15 |            stało się przez sługi, bez rozkazu naszego.~Leszek
45   2,  15 |         to nieszczęście stało się bez niczyjej woli.~Leszek zdawał
46   2,  16 |       moje nieszczęście stało się bez ich woli, że nie kazał nikt,
47   2,  16 |       wznak, z pianą na ustach, a bez jęku. Przy nim padł syn,
48   2,  17 |        nas gromada! - zawołano.~- Bez głowy! - dodał Bumir. -
49   2,  17 |          rzecz, chcecie boju, toć bez wojewody nie ruszycie...
50   2,  17 |  szukajcie sobie drugich... W ulu bez matki, a w kraju bez ojca
51   2,  17 |          ulu bez matki, a w kraju bez ojca nie będzie ładu!~Zamilkli
52   2,  17 |            z tym poczekamy.~- Ale bez wodzów do wojny się nie
53   2,  18 |          Choćbyś go dziewce dał i bez wrotyczu, czar nie poskutkuje.
54   2,  18 |        Piastun nań popatrzał, ale bez najmniejszej trwogi. Zamilczeli
55   2,  20 |    Lednicę jadę do chramu.~- Ja i bez chramu duchy mam wszędzie -
56   2,  20 |           nie - odparł Doman.~- I bez knezia myślicie być? - mówił
57   2,  20 |             Pszczoły w ulu i dnia bez matki się nie ostoją!~-
58   2,  20 |         Tak to idziecie do chramu bez obiaty? - spytał Mirsz.~-
59   2,  20 |          dokończyć.~- Co po życiu bez ludzi? - dodał pomilczawszy -
60   2,  20 |       ciekawie i powtarzała jakby bez myśli:~- Nie może to być!
61   2,  20 |         Niewiasty ci potrzeba, bo bez niej nie wyżyje człek.~-
62   2,  21 |        sunęły się gromady ciągnąc bez pośpiechu, uroczyście, powoli.
63   3,  22 |          by kupa była największa, bez głowy nie poradzimy.~Wtem
64   3,  22 |     przynieśli. Pszczoły by sobie bez was radę dały...~- A cóż
65   3,  23 |      chciwi.~Kmieciów schwytanych bez litości na dębach wieszano.~
66   3,  23 |          błota dokoła. Spoczywali bez straży. Jadło się warzyło
67   3,  24 |          niej i ją weźmie. Teraz, bez ojca i matki, cicho było
68   3,  24 |             oboje poszli do ojców bez stosu i pogrzebu! Mnie ich
69   3,  24 |           dopiero rozplątać mogła bez szkody. Znała tajemnic wiele,
70   3,  24 |          niewiast biało odzianych bez liku; siostra Mirsza starego
71   3,  24 |          w łożnicy, a piwo i miód bez ustanku krążyły. Kto przypadł,
72   3,  24 |           z rozpuszczonym włosem, bez wianka, ręce łamiąc, we
73   3,  25 |            My dziś pszczoły w ulu bez macierzy, nie ma prowadzić,
74   3,  25 |        niech wezmą, kto z brzegu, bez głowy się nie ostaniemy.
75   3,  26 |      drudzy pomyśleli w końcu, że bez przyczyny to być nie może,
76   3,  26 |           gdy taka bogów wola. My bez was stąd nie pójdziemy.
77   3,  27 |          były wnuki jego, sieroty bez ojca i matki.~Gdy Miłosz
78   3,  27 |          żre się z dziećmi swymi. Bez pogrzebu w polu leżą, krucy
79   3,  28 |          swoje kraje? Nie było to bez przyczyny.~- Byłoby to i
80   3,  28 |        już zagadnął o to, a Hengo bez obawy pleść zaczął, namawiając
81   3,  29 |      suchy, blady, wysoki, prawie bez włosów na brodzie i głowie,
82   3,  29 |  chcieliśmy jeńców, padli wszyscy bez mała, ledwie kto życie wyprosił.~
83   3,  29 |           mi nie będzie krzywą... Bez niej mi żyć trudno.~W piersi
84   3,  30 |       bracia - odziani skromnie i bez oznak kneziowskich, za nimi
85   3,  Dop|      Germanią Tacyta. Nie jest to bez znaczenia.~Gdy plemiona
86   3,  Dop|   historyczną, równie swobodnie i bez krytyki, jak późniejsze
87   3,  Dop|        prędzej za broń porwawszy, bez należnego szyku i porządku,
88   3,  Dop|   pierwszy stanął u słupca, temu, bez względu na stan, lecz wskutek
89   3,  Dop|    Gniezna i z Gniezna do Krakowa bez widocznej przyczyny. Leszkowie