Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |      jeszcze zimowym włosem okryte konie.~Szelest jakiś w lesie znać
 2   1,  1  |       popatrzał na niebo, potem na konie... te zobaczywszy go z wolna
 3   1,  1  |            wprzódy napoju szukały. Konie zaczęły pić chciwie. Chłopię
 4   1,  1  |       poranna modlitwa?~Na ostatek konie napojone podniosły głowy
 5   1,  1  |            które starszy począł na konie zarzucać i przywiązywać.
 6   1,  1  |         przeciwko niej się puścić. Konie rwały się już do pochodu
 7   1,  1  |         piaszczyste wybrzeże, kędy konie pojono. Tu stanąwszy, myślał
 8   1,  1  |            opadły i drżały. Powoli konie wchodziły w wodę, która
 9   1,  1  |          się, jakby i ona groziła.~Konie głosami tymi podżegnięte
10   1,  1  |    szybciej, to wolniej - dwa razy konie poili zmęczone i jechali
11   1,  1  |    Naówczas łomot stad spłoszonych konie straszył i pędziły żywiej,
12   1,  1  |         siedli jeść w milczeniu... Konie na chudej trawie leniwie
13   1,  1  |            Po krótkim spoczynku na konie siedli znowu... Stary się
14   1,  2  |           gdy się ukazali ludzie i konie nieznane, a parobczak począł
15   1,  2  |            po-prowadził, gdzie już konie z chłopcem stały.~Gerda
16   1,  3  |         trzymał jeden z pachołków. Konie poszły do szopy, ludzie
17   1,  3  |           do Niemca.~- Gdzie twoje konie i sakwy?~- Znajdą się jutro
18   1,  3  |          na siano. Obok niej stały konie niemieckie. Niemca też puszczono,
19   1,  4  |         owce, na pastwiskach rżące konie, u brzegu mruczącą rzekę
20   1,  4  |      Podróżni jechali w milczeniu. Konie ich same prawie torowały
21   1,  4  |       przemiany i gąszczami, które konie łamały, liście w pyski chwytając -
22   1,  5  |      ponuro spojrzał przed siebie, konie zaczęto żywiej popędzać,
23   1,  5  |            nim.~Gerdzie poleciwszy konie Hengo, posłuszny, w trop
24   1,  5  |               najdziksze dosiadają konie.~Oczy matki błyszczały. -
25   1,  6  |          ku mostowi, gdzie na nich konie i ludzie czekali, a wkrótce
26   1,  6  |         zamek i wieżę, to na swoje konie, którym sakwy poprawiał,
27   1,  6  |       Niemiec i syn jego siedli na konie. Kneź patrzał ze drzwi,
28   1,  6  |      gościnę...~Żwawo więc pognali konie tąż samą drogą, co wczora,
29   1,  6  |          zieloną, na której by się konie paść mogły, i ognia naniecili,
30   1,  6  |           niespokojny, lecz nim na konie siedli, chwycił Gerdę za
31   1,  6  |          lał jeszcze, ślizgały się konie, zwolnić więc biegu wkrótce
32   1,  6  |       patrzał na niego, na sakwy i konie.~- O! prędkoście jakoś z
33   1,  6  |           go psy nie zjedzą, Hengo konie oddał chłopcu, a sam począł
34   1,  6  |      Odebrał swoje sakwy, objuczył konie i dosiadłszy je, wprędce
35   1,  7  |          stroju ubyło.~U wrót trzy konie gotowe, okryte suknem czekały,
36   1,  7  |       wstał od nich wcześniej - na konie siedli i Wisz sam wskazywał
37   1,  7  |          dzień tedy pozrywali się; konie od wczora były zapowiedziane,
38   1,  7  |         flaszkach po trosze miodu, konie nawykłe do trzęsawisk i
39   1,  7  |          ze śliskimi brzegi trudno konie przebywały. W ostępach tych,
40   1,  8  |           na nich przysiąść można.~Konie puszczono na łączkę, aby
41   1,  9  |     strwożone odezwało się bydło i konie rżały. Nareszcie Dziwa z
42   1,  9  |       posłuszne, czeladź pokorną i konie rącze... Rzuciłeś wszystko...
43   1,  9  |      gwałtownie na oczy i odszedł. Konie jego stały opodal nieco
44   1,  10 |           myśli zebrać chciano?...~Konie z pastwisk czeladź przyprowadziła,
45   2,  12 |       progi i ściany, i bydełko, i konie, i wszystko żywe i martwe...
46   2,  12 |          czerwoną, owieczki bure i konie, i psy nawet... i studnię,
47   2,  13 |     pomogła. Zaledwie usłyszał, że konie za wrotami były, ruszył
48   2,  15 |           włożyć odzież, nakarmić; konie i ludzie czekają na ciebie.~
49   2,  15 |           nie potrafiła Brunhilda. Konie i ludzie gotowi byli; dwu
50   2,  16 |         tym większy i smerdowie na konie posiadawszy gnali natychmiast
51   2,  16 |       kędyś za jezioro. Po szopach konie się rwały i rżały, bydło
52   2,  17 |    dopadłszy lądu, gdzie się pasły konie, chwycił świerzopę i oklep,
53   2,  17 |         rękę i wiodła ku ojcu. .~- Konie sposobić - zawołał stary -
54   2,  17 |      wszystko. Z szop wyprowadzano konie rżące, ludzie sakwy wiązali.
55   2,  17 |           co już na ostrów płynęli Konie z czeladzią pasły się na
56   2,  18 |        lewo, smerda i kneź poparli konie i poczęli się na prawo przedzierać.
57   2,  18 |         dla bezpieczeństwa rzucili konie swe i głębiej jeszcze starali
58   2,  18 |       naszych napotka i zadławi... Konie napoimy i pilno nam do dworów.~
59   2,  18 |       poszła z wiadrami do studni, konie pojono i Chwostek w komorze
60   2,  18 |  zamkniętych, aż ustały; zatętniły konie i jezdni w dalszą popędzili
61   2,  19 |        swymi zajęty, na łące rżały konie, owieczki bure wracały do
62   2,  19 |     parobczak nadbiegł, aby zabrać konie. Piastun ich wiódł do przedsieni
63   2,  20 |        Nazajutrz Doman wstał rano, konie stały pogotowiu, usiadł
64   2,  21 |      pozwolił jechać, siedliśma na konie i jechali nocą, lasami,
65   2,  21 |             Póki nie siędziecie na konie, ja z wami...~Po jednemu
66   2,  21 |    mruczało, ale gromady dychały i konie stąpały, a na dzidach wysoko
67   2,  21 |            było, z wolna zawrócili konie i stępią odjechali; a Myszkowie
68   3,  22 |            w domu mieli, na wozy i konie i słali na gród.~Zbór nie
69   3,  23 |            dzieliło od najezdnika.~Konie jazdy opodal nieco się pasły
70   3,  23 |          Leszka i Pepełka, których konie u szałasu stały, i z nimi
71   3,  24 |           pobłogosławić. Drużby na konie posiadali, pannę młodą na
72   3,  24 |            do chaty.~- Kto żyw, na konie! - zawołał. - Jaruha przybiegła
73   3,  24 |          wrogi!~Młodzież biegła po konie na paszę. Ale cóż mogła
74   3,  24 |          Za mną, druhy!~Drużby też konie prowadzili i jak kto stał,
75   3,  24 |            za uciekającymi, siekąc konie i ścigając ich zapalczywie.
76   3,  26 |            pastuszkiem znalazłszy, konie z niego dla pośpiechu wzięli.
77   3,  26 |           mieniając po pastwiskach konie, lecieli parobczaki z wiciami
78   3,  27 | wychodzących z lasu, gdzie zapewne konie zostawić musieli, bo w zaroślach
79   3,  27 |         już wyciągała precz juczne konie, łupami i zdobyczą obciążone,
80   3,  28 |            już stanęli na nocleg i konie pętać przyszło, aby je puścić
81   3,  28 |          ustawać zaczęły, mściciel konie oba na powrót ściągnął z
82   3,  29 |            i lec znowu zgniecione. Konie gryzyły się z sobą i napadały
83   3,  29 |             Nad wielą stały wierne konie wąchając trupy i szukając
84   3,  29 |         jak woda. Zakładajcie siwe konie, zakładajcie gniade, usiędę
85   3,  30 |           zaroślami, wśród których konie stanęły. Rybacy czółen dostarczyli
86   3,  Dop|           na najroślejsze bydlęta, konie, woły zaprzężone do wozu
87   3,  Dop|          gonitwy. Zaraz w początku konie innych zapaśników poranione