Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |          ławą otaczającą widnokrąg dokoła. W powietrzu czuć było woń
 2   1,  1 |       drogi, obejrzał niespokojnie dokoła i mijając go, splunął nań
 3   1,  1 |     głębiny... na włosach czarnych dokoła opleciony był wianek z łotoci...
 4   1,  1 |           i zwolnili koniom biegu.~Dokoła się las rozlegał stary,
 5   1,  1 |            prawo otwarła się łąka, dokoła zasiekami drzew zrąbanych
 6   1,  2 |       szkliło się od niego czarno. Dokoła przy ścianach ławy na pniach
 7   1,  3 |           jezdni wnet go obstąpili dokoła.~- Znad Łaby jestem, przekupień,
 8   1,  3 |            obejrzał za gospodarzem dokoła. ~- Gdzież gospodarz? -
 9   1,  3 |      Oczyma niespokojnymi potoczył dokoła - zobaczył, jak mu się smerda
10   1,  4 |           ujrzeli kamień wielki, a dokoła niego pomniejsze, ustawione
11   1,  4 |             a wielu... czuję ludzi dokoła... Chociaż oczy nie widzą...~
12   1,  4 |            Dunaju. Cicho się stało dokoła - on nucił słabym głosem:~-
13   1,  5 |        posępny jakiś i straszny, a dokoła pod nim cisnęły cię zręby
14   1,  5 |   przypatrywali się i słyszał, jak dokoła powtarzano:~- Niemy! Niemy!~
15   1,  6 |            czekała nań blada pani, dokoła otoczona dworem niewieścim.
16   1,  6 | przekleństwa, groźby rozlegały się dokoła...~Były to rodziny kmieci
17   1,  6 |            się coraz niespokojniej dokoła, wreszcie dał znak chłopcu,
18   1,  6 |         pośpieszał rozglądając się dokoła, obmyślając zawczasu, gdzie
19   1,  7 |           tu dwór stał w obejściu, dokoła zabudowany w prostokąt,
20   1,  7 |        bezpieczne, błotami opasane dokoła. Lepiej tam niż gdzie indziej.
21   1,  7 |           był wielki. Obsiadło ich dokoła. Młodzież też, czeladź,
22   1,  7 |            począł ludzi rozstawiać dokoła. Sam też ujął dzidę z żeleźcem
23   1,  7 |     przejazd, musieli je objeżdżać dokoła; indziej gniłe rzeczułki
24   1,  7 |           zawarczeć i obwąchać ich dokoła. Nierychło zjawił się zgarbiony
25   1,  8 | półprzezroczyste dozwalały widzieć dokoła, gdyby się kto przybliżał.
26   1,  9 |       Płaczki zaczęły obiegać stos dokoła jakby w szalonych skokach,
27   1,  9 |         dym wił się kłębami sinymi dokoła, obejmując stos z boków,
28   1,  9 |        poczęli szybko obiegać stos dokoła, z wrzaskiem wywijając nimi...
29   1,  9 |          stanęły zebrane szczątki, dokoła przy niej miski ofiarne.
30   1,  10|   uroczysko leżało otoczone borami dokoła jakby zapomniane od wieków,
31   1,  10|           jakoś dziwnie, straszno.~Dokoła korę obsiadły zielone mchy
32   1,  10|            i gdy wszystko milczało dokoła, z ziemi się podniósł człowiek
33   1,  10|          siedzieli, rozglądali się dokoła. Wtem jeden drugiego potrącił
34   1,  10|          czasem pysk i wietrzącego dokoła. Siadał spoczywać, lizał
35   1,  11|          za koszyki, obejrzały się dokoła i ostrożnie w gąszcz pierzchnęły...
36   1,  11|      poczuła w bliskości, i oczyma dokoła rzucając zobaczyła dziewczęta.
37   2,  12|        naszej uciechy... Kupało... Dokoła śmiech i wołanie zagrzewały,
38   2,  12|           pieśni brzmiały po lesie dokoła.~Po polach, na puszczy,
39   2,  12|          się nie godziło z tym, co dokoła tętniło... Chłopak długo
40   2,  12|            od ognisk i ciemno było dokoła. Tu pod dębem legł. Głosy
41   2,  14|      ciągnął ten poświęcany szereg dokoła.~Na jednej z tych brył siedziała
42   2,  14|         stał sam chram, na gęstych dokoła słupkach drewnianych oparty
43   2,  14|           ognia, gdy szmer powstał dokoła chramu i po całej wyspie.
44   2,  14|            po całej wyspie. Ludzie dokoła biegali, ruch się stał wielki,
45   2,  14|           swoich smerdów i służby, dokoła rozległo się szemranie,
46   2,  16|       gnali natychmiast po osadach dokoła i chałupach, by więcej ludzi
47   2,  16|            Psy i ludzie pchali się dokoła tych ciał bladych i sinych -
48   2,  17|       oszczep, miecz i łuk podano.~Dokoła poruszało się wszystko.
49   2,  18|        gęstwinie coś zaszeleściało dokoła, a ludzie drgnęli na koniach
50   2,  19|           jeszcze było i wesoło, a dokoła zbroiło się i poruszało
51   2,  19|      wyszedł w podwórze, spoglądał dokoła i nie mógł oczów oderwać
52   2,  19|    zbudziły wszystkie miry i opola dokoła. Z wierzchołka grodu mógł
53   2,  19|       starszyźnie, która po trosze dokoła je przycinała. Żeby się
54   2,  19|            poczestne i szukano ich dokoła, nigdzie ich znaleźć nie
55   2,  20|           bojaźliwie oglądając się dokoła, czekała.~Uschłe jakieś
56   2,  21|         stała pani biała, patrzała dokoła; wieczór był, ten sam wieczór,
57   2,  21|          zosta-wiło czerwoną łunę, dokoła lasy i doliny spać się zdawały.~
58   2,  21|     obłokach. Cały kraj usiany był dokoła wiciami. Chwostek się ruszył
59   2,  21|        straż chodzi i rozgląda się dokoła. Nie widać nic... w górze
60   2,  21|        Wyszła Brunhilda, spojrzała dokoła, ręce łamie i oczy zakrywa.
61   2,  21|         zostało, gdy ogień obszedł dokoła i obrócił w jedno łoże płomieni
62   2,  21|     chwyciło pastwę podaną. Stojąc dokoła pobożnie, patrzali Myszkowie,
63   2,  21|        Szyja. - Położym się obozem dokoła. Strawy na miesiąc mają,
64   2,  21|        skryte straże porozstawiali dokoła i ze stołba wymknąć się
65   2,  21|            na stołb i obchodził go dokoła, coś niby po ziemi zbierając.
66   3,  22|       kmieciami, żupany, władykami dokoła, a coraz to nowi jeszcze
67   3,  22|          końca.~Stary obejrzał się dokoła i namyśliwszy począł:~-
68   3,  23|           puszcza, jezioro i błota dokoła. Spoczywali bez straży.
69   3,  23|             starać się ich osaczyć dokoła jak zwierza w ostępie, drogę
70   3,  23|           się noc jako dzień. Lasy dokoła, jak złotem oblane, drżały,
71   3,  24|          matce, wszystkim stojącym dokoła aż do małych dzieci. Potem
72   3,  24|            razy dąb święty obeszli dokoła i ojciec ich trzykroć ziarnem
73   3,  25|         się miało i cisza panowała dokoła, na jeziorze nie widać już
74   3,  25|          podniosła się rozglądając dokoła. Wizun wstał, poznała go
75   3,  26|        wsunęła się nim rozglądając dokoła, a idący za nią w ślad zatrzymali
76   3,  26|          pieczę. Gwar wielki wrzał dokoła.~Ujrzano, że obrany miecza
77   3,  27|   Oglądając się niemal pogardliwie dokoła, zbliżać się poczęli do
78   3,  28|          czerwono malowane, lśniły dokoła prętami z kruszcu do nich
79   3,  28|         którym szałas stał, wojsko dokoła rozłożone widać było, jazdę,
80   3,  28|           żar i iskry rozpryskując dokoła, objęły je płomienie. Najmniejszej
81   3,  29|        nasycić mogli i namordować.~Dokoła nich trupy leżały okopem
82   3,  29|      kolanach trzymał:~Wszyscy się dokoła na ostrów prosili: Doman,
83   3,  29|         Zbliżyła się doń oglądając dokoła, jakby się lękała być podsłuchaną,
84   3,  30|           obuchach otoczyli knezia dokoła. Z obu stron nieufnie, długo
85   3,  30|         pługa dotykał. Tak oborano dokoła gród przyszły, zostawując
86   3,  30|         słuchał - kto się zbliżał.~Dokoła jakoś pusto było i w chwili