Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |           nich... Stary, który się chciał zdrzemnąć, zniecierpliwiony,
 2   1,  2 |            unikał pomocy obcej lub chciał się popisać ze zręcznością.
 3   1,  2 |             co dla siebie i swoich chciał za-trzymać - wybrał piękny
 4   1,  2 |     zdawała; Hengo niby swój towar chciał pakować, chłopcy skóry brać
 5   1,  2 |     siostry nic nie wiedziały. Kto chciał wiedzieć przyszłość, jej
 6   1,  3 |       przejedźcie na drugą stronę.~Chciał mówić dalej, gdy ucho jego,
 7   1,  3 |         pod pozorem obrony.~Smerda chciał się śmiać, ale popatrzywszy
 8   1,  3 |              krzyknął smerda.~Wisz chciał bronić obcego, gdy Hengo
 9   1,  3 |      pozostali w podwórku. Chłopak chciał zacząć rozmowę, gdy stary
10   1,  3 |       jakby skarg tych słuchać nie chciał, nie odpowiedział na nie.~-
11   1,  3 |     hukania bąka na błotach, jakby chciał sobie w pamięć wrazić tę
12   1,  6 |            za to poczęstowanie już chciał odchodzić, bo się lękał
13   1,  6 |            na plecy nabrawszy, ile chciał, do koni co rychlej powrócił.~
14   1,  6 |    popatrzał nań, jakby mu z oczów chciał czytać.~- Co słychać na
15   1,  7 |            czekał, aż nań siądzie. Chciał jeden z parobczaków pomóc
16   1,  7 |           się do starego i rękę mu chciał całować.~- Rad wam jestem
17   1,  7 |         podwórza, a ruszać się nie chciał, skulony kłapiąc tylko zębami.
18   1,  8 |          po chwili - choć tych bym chciał całych uchować! Gdzie się
19   1,  8 |          wysłuchał syna, a gdy już chciał odchodzić, dał mu znak,
20   1,  8 |            gospodarząc, jakby i on chciał oznajmić o jakimś niebezpieczeństwie.~
21   1,  9 |     patrząc milczał; wzgardzić nie chciał, a wziąć nie mógł. Aż gdy
22   1,  10|           było można, a kto na nie chciał iść, musiał pomijać dąb
23   1,  10|       położył i śpiewać więcej nie chciał.~Powoli szeptać znowu poczęto,
24   1,  11|         spotkała...~Znosek ani się chciał zapierać, ani myślał taić,
25   2,  12|           który na gród wracać nie chciał, niemało niewiast i czeladzi.
26   2,  12|       dziewki nie obroniono, Ludek chciał zgromadzić swoich i napaść
27   2,  12|     uśmiechając się smutnie.~- Tak chciał! - zawołała nareszcie. -
28   2,  12|          Nija mu się dostała.. Tak chciał... Jam zabiła Domana...
29   2,  13|          Ręce mu drgały, jakby coś chciał pochwycić... i opadały bezsilne.~
30   2,  13|       mrucząc.~- A zdrowym byś być chciał, miłościwy panie - poczęła. -
31   2,  13|       myśli. Powiedzieć fałszu nie chciał, a prawdę zdawało mu się
32   2,  13|    pościeli. Leżenie mu dokuczyło, chciał choć popróbować, czy mu
33   2,  13| straszliwie, wołając ludzi. Znosek chciał się wyśliznąć i uciec, ale
34   2,  13|    pierwszym gniewu napadzie Doman chciał go kazać powiesić na dębie.
35   2,  14|         ciekawie słuchając.~- Mnie chciał porwać za żonę sąsiad nasz...
36   2,  14|         zabitym, nie ranionym, nie chciał wierzyć śmierci. Potem zamilkł.~-
37   2,  14|      powinno i nie będzie - dodał.~Chciał, aby mu opowiedziała, jak
38   2,  14|    wynosiły na powietrze. Kneź się chciał zwrócić do swoich pachołków,
39   2,  14|         sam jeden na cały ten tłum chciał się rzucić, lecz się poskromił
40   2,  15|          już poruszał, jakby mówić chciał, i buchnął teraz nagle: -
41   2,  15|           Ludzi swych wnet wieszać chciał za to, że go nie bronili
42   2,  15|       ściany przypadł, jakby w nią chciał się schronić, gdy dwóch
43   2,  16|           się wielki i narzekanie.~Chciał Chwost zaraz słać ludzi,
44   2,  16|            do nożów, stary Mściwój chciał wstać, za stół się ujął,
45   2,  17|            biegł do grodu Miłosza, chciał choć jego ocalić, można
46   2,  17|             który z nimi mówić nie chciał, zbliżył się on do niego.~-
47   2,  17|            odpowiadać mu nawet nie chciał. Wtem czółen pusty przybił
48   2,  17|       ziemi ległszy, wieźć ich nie chciał. Próżno go Żuła parę razy
49   2,  17|          jakby je w pamięci dobrej chciał zachować. Bumir musiał mu
50   2,  18|    Chwostek puszczać od siebie nie chciał, lecz drogi przed nocą szukać
51   2,  18|          dobywać nad to, co on sam chciał dobrowolnie powiedzieć.~
52   2,  19|       ciekawie wlepił w mówiącego; chciał rzucić jakieś pytanie, potem
53   2,  19|          wodzem, ani panem być nie chciał. Żył u przybranego za ojca
54   2,  19|       Piastun szedł im dziękować i chciał obdarzyć, czym mógł, lecz
55   2,  20|  kupującego, tak że sobie mógł, co chciał, wybierać.~Wiedziano o tym
56   2,  20|       których już żadnej wziąć nie chciał, choćby mu to było łatwo
57   2,  20|         powiedział mu stary, czego chciał, i siadł znowu, a po chwili
58   2,  20|         takich blaszek srebrnych i chciał z nich dać jedną staremu,
59   2,  20|         Wianek mój do nich należy.~Chciał się kmieć przybliżyć nieco
60   2,  20|           rzekł - gdzieżbym ja was chciał zabijać! Prędzej drugi raz
61   2,  21|            którym nikt wierzyć nie chciał, sprawdzi i reszta.. Ja
62   2,  21|         nie z tego rodu, który nas chciał zaprząc i orać z nami...
63   2,  21|        zdadzą. Myszko Krwawa Szyja chciał już iść i wstał, wtem go
64   3,  22|            opierając, jakby okazać chciał, że drogo za swą krew zapłacił.
65   3,  22|       pobierzemy. Każdy by kneziem chciał być, a słuchać by się nikomu
66   3,  23|          zgodzić.~Leszków nikt nie chciał, aby się za krew swoją nie
67   3,  24|            się do wesela sposobił. Chciał je mieć hucznym i głośnym,
68   3,  24|    Usłyszeli wszyscy, ale nikt nie chciał wierzyć własnym uszom i
69   3,  24|          ludziach zdradzić jej nie chciał, z synem tylko, zobaczywszy
70   3,  25|            zaczęły, jakby rozeznać chciał.~Widać było ponad wodą głowę
71   3,  25|   westchnieniem zbudził się Doman, chciał podnieść - nie mógł, nie
72   3,  25|         mówić nie umiał. Wizun nie chciał słuchać.~- Wydychaj no chorobę,
73   3,  25|    poprawić poszedł w kątku, jakby chciał ukryć wyraz swej twarzy.~
74   3,  26|             co jego oczy widziały.~Chciał się jeszcze stary opierać.~-
75   3,  26|            ofiarowanej przyjąć nie chciał.~Coraz to ktoś sam lub w
76   3,  27|         dzieci, ale ci, na których chciał się pomścić, to były wnuki
77   3,  29|            noc oczów mu stulić nie chciał. Nade dniem wyrwał się niespokojny
78   3,  29|          niby błąkał, jakby go nie chciał spotykać, a nie uciekała.~
79   3,  30|         synom Chwostka ciągnąć nie chciał. Zostawiono ich w pokoju,
80   3,  30|           przyjść mają.~Bumir ręki chciał na to, co mówił Piastun,
81   3,  30|          do ostatniego, dalej, kto chciał i mógł się docisnąć, choć
82   3,  30|            rodzicielskiego brać ją chciał, aby nie mówiono, że porwał