Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |             zazieleniało, wykwitło.~Razem z szumem lasu zawtórował
 2   1,  1  |            pół człowieczy, zuchwały razem i ostrożny... oczy biegały
 3   1,  1  |             wkoło przytykały, z nią razem obejście tworząc, w środku
 4   1,  1  |          napadać zbrojno a z życiem razem wydzierać. Ja - wy wiecie -
 5   1,  2  |      Śmiechy, szepty i łajania Jagi razem zmieszane słyszeć się dały.~
 6   1,  3  |        lesie, zrozumieją.~Szli więc razem. Od strumienia lekko się
 7   1,  3  |            Smerda pański! Bodaj ich razem obu pioruny ze skóry darły! -
 8   1,  3  |           sakwy?~- Znajdą się jutro razem ze mną przed kneziem - rzekł
 9   1,  3  |     gospodarz dał mu znak i wy-szli razem do sieni.~Nic nie mówiąc
10   1,  3  |               Głodu nie mają, jedzą razem ze psy kneziowskimi, a po
11   1,  4  |            zwierza dzikiego, jedźmy razem w puszczę ciemną... będziem
12   1,  5  |        parno było w komorze, wyszli razem na wał pod wieżę. Kos wskazał
13   1,  6  |             ustawało... wszystko to razem pomieszane we wrzawę dziką,
14   1,  6  |            czeladź rzucił się z nią razem w podwórze.~- Do jeziora
15   1,  6  |              Droga, którą ze smerdą razem przebyli, nawykłemu do włóczęgi
16   1,  6  |            pieśni uczono się z mową razem. Śpiewano, rzodę pędząc
17   1,  7  |   zabudowany w prostokąt, z szopami razem i chlewami. Znać tylko było
18   1,  7  |          aby języka powziąć. Jedźmy razem, Domanie, i po kmieciach,
19   1,  7  |           się chciało bardzo jechać razem z panami, musieli zostać
20   1,  7  |             zgarbiony. Wyszli z nim razem pod stan dęby w podwórze.~-
21   1,  8  |             do wieczora. Szli potem razem do chaty i zasiedli po wtóre
22   1,  9  | rozpłatawszy, głowę rozkrwawił, ale razem prawie dzida, którą kneziowski
23   1,  9  |        kupiąc około dowódcy i z nim razem ustępując ku brzegowi rzeki.
24   1,  9  |         martwa.~Lament ten, płacz i razem pieśń jękliwa, wszystkich
25   1,  9  |    nagromadzono niemało, zażegnięto razem. Podpalone zaledwie, zajęły
26   1,  9  |             węgla i wszystkiego, co razem ze zmarłym przez ogień zniszczone
27   1,  10 |          jęknęło, zwierz i człowiek razem się stoczyli na ziemię w
28   1,  10 |             się - i znikła... Z nią razem i oczy z dziupli patrzeć
29   1,  10 |             pan... a dwie te pieśni razem z sobą złożone zasępiły
30   1,  11 |       wiązała i rozwiązywała... Tym razem jednak nie szukała lekarstwa,
31   1,  11 |             mnie za żonę, pójdziemy razem na bocianie gniazdo i będziemy
32   2,  12 |       Siostro - rzekł - chodźcie wy razem w parze, nie idźcie daleko
33   2,  12 |        mocując.~U wszystkich ognisk razem rozpoczęły się te skoki,
34   2,  12 |          dusząc i mocując, tarzając razem w gęstwinie, gdy dwóch jeszcze
35   2,  12 |          Żywia objęła ją za szyję i razem weszły do chaty.~Bracia
36   2,  14 |             i olbrzymy, wszystko to razem wirowało jakby przed drugimi
37   2,  14 |         omdlona. Lecz słabość ciała razem szła z olbrzymią myśli potęgą.
38   2,  15 |           garść ludzi trzymając się razem. Od mostu i wrót do przedsienia,
39   2,  16 |       rękach poniesiono go, płacząc razem i radując się, do ojca.~
40   2,  16 |        słyszałem je padające na bok razem z życiem moim całym. Ślepiec
41   2,  16 |         Wojowaliśmy z nim, ano czas razem na wspólnego iść nieprzyjaciela.
42   2,  16 |             popadawszy ścisnęli się razem, ręce sobie kładąc na ramionach,
43   2,  16 |       piorunem tknięty runął z ławą razem i obalił się na ziemię.
44   2,  17 |  otaczających go jedni po drugich i razem odzywali się wszyscy gorącymi
45   2,  17 |           był sługą. Siedzieli więc razem, jeden u góry za stołem,
46   2,  19 |          blask. Widok był wspaniały razem i straszny. Ognistymi głoskami
47   2,  19 |         chłopaka za rękę wszystkich razem prosił, by szli z nim na
48   2,  20 |          potracił dawno, a miał ich razem dwie, po których już żadnej
49   2,  20 |           Domana - duchom a ludziom razem służyć nie można. Wianek
50   2,  20 |         płacz się dał słyszeć, może razem oboje?~- O miły mój, miły,
51   2,  21 |  zbezczeszczone i z padłym zwierzem razem zmieszane. Wzdrygnęli się
52   2,  21 |          wieży rozległ się śmiech i razem z otworu ogromny głaz padł
53   2,  21 |             głodny. Przysiadł sobie razem z psami na pagórku śmiecia -
54   2,  21 |            znalazłszy, trzy drabiny razem do górnego wnijścia przystawiła
55   3,  22 |           chodziło, które on ze psy razem karmił.~Czasu pokoju wesół
56   3,  22 |           przewodzili, że za drugim razem wiec nie darmo się zbierze
57   3,  22 |             gromadnym jak pierwszym razem, ale wyglądał uroczyściej.
58   3,  22 |           mowy, pili z nimi z czary razem, chleb łamali, a nazajutrz
59   3,  22 |            ma, tu nad Gopło, a stąd razem ruszym na wroga... Wieczora
60   3,  23 |          świata. Pomorcy, wojownicy razem i przekupnie, mieli też
61   3,  23 |            już dzieci, żywi i trupy razem leżeli.~Ludzie Dobkowi podpełznąwszy
62   3,  23 |         drogę.~Choć ze wszech stron razem napadnięto na obozowisko,
63   3,  23 |           powiązanymi, poczepionych razem. Ciągnęli się nie mogąc
64   3,  24 |          uroczyście, rzucając z nim razem kokotki z ciasta urobione,
65   3,  24 |         smagać. Śmiał się i śpiewał razem, głosem jakimś strasznym -
66   3,  24 |          nie potrafili - padł z nim razem na ziemię.~Po sukni i z
67   3,  25 |           się, strach brał i ochota razem. Wizuna właśnie w domu nie
68   3,  25 |            Dziwa usłuchać musiała i razem ze starym do chaty weszła,
69   3,  26 |      Piastun!... - zawołali wszyscy razem - Piastun!...~I jakby dopiero
70   3,  26 |            Sobiesław i Piastun szli razem nazad, bo się już im ani
71   3,  26 |            się o siebie, w zgodzie, razem okrzykiwali nowego pana.~
72   3,  27 |             przepuszczono plądrując razem, zabierając łupy, nimby
73   3,  28 |        gwałtowny i dziwaczny, Dobek razem przebiegłym był bardzo;
74   3,  29 |    pluszczach czerwonych skryli się razem z Niemców orszakiem w środek
75   3,  29 |           także wparł się we środek razem z Myszkiem, goniąc za młodymi
76   3,  29 |        trupy leżały okopem krwawym, razem z końmi zmieszane ciała
77   3,  29 |            Gdzieniegdzie wróg leżał razem z tym, co go dobił, nie
78   3,  30 |            przywiozła.~Święto zgody razem i zakładziny grodu obchodzić
79   3,  30 |    ramionach, płacząc i śmiejąc się razem. Ludek z drugim bratem,
80   3,  Dop|           mety i za słup pochwycił.~Razem z nim wszakże pieszo i ów,
81   3,  Dop|      bliskim zgonu, żąda, aby z nim razem stypę, to jest ucztę pogrzebową