Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |          spod wąsów i brody - wśród których ust prawie znać nie było.
 2   1,  1  |             trzciny, łozy, wiszary, których tylko wierzchy się chwiały...
 3   1,  1  |      wszystkich tych zabawek... bez których teraz żadna nie stąpi.~-
 4   1,  2  |            ramiona kładzione kręgi, których ani miecz, ani strzała przebić
 5   1,  2  |  nieforemnych obłamów bursztynu, do których niebieskie i czerwone ziarna
 6   1,  2  |           dzielone długimi, w ciągu których umowa zerwaną się zdawała;
 7   1,  2  |         kroków od nich dwa bociany, których gniazda na szopie widać
 8   1,  3  |      mnóstwo zlatywało z gałęzi, na których się już noclegować zabierało.~
 9   1,  3  | posuwających się pięciu konnych, na których Hengo ciekawe zwrócił oczy.~
10   1,  4  |      czterej jego towarzysze, około których szedł nowozaciężny z głową
11   1,  4  |            skarby wielkie być mają, których duchy pilnują. Raz w rok,
12   1,  6  |          podsienia rannych kilku, z których krew też płynęła, ale miodem
13   1,  6  |        robót na polu i w domu, przy których by ówczesnym obyczajem wszystkich
14   1,  6  |     pogrzebu. Były pieśni prastare, których się córki od matek uczyły,
15   1,  6  |     dzieciom, poświęcone wiekami, z których się - jak mówiło przysłowie -
16   1,  6  |     straszne, a! okropne rzeczy, od których włosy wstają na głowie i
17   1,  7  |          nogach miał skórznie nowe, których sznury krasno były farbowane,
18   1,  7  |            biedniej jeszcze ludzie, których dwu, na pół nagich, głos
19   1,  7  |         zbliżając się do wrót, przy których już się chłopaki gromadzili.
20   1,  9  |          cisnąć i przeć do wrót, do których z drugiej strony smerda
21   1,  9  |   zieleniało wśród kamieni starych, których rzędy oznaczały dawne mogiły.~
22   1,  9  |      buchając spomiędzy kłód, około których się obwijał. Niekiedy mignęły
23   1,  10 |          usty szeroko rozciętymi, w których zęby maleńkie widniały.
24   1,  10 |     Boimirem rozrodzeni Mieszkowie, których Myszami i Myszkami zwano,
25   2,  12 |              Z zapalonymi żagwiami, których ogień w biegu nie powinien
26   2,  12 |             płynęła, i kamienie, na których ojciec siadywał.~Nikt się
27   2,  13 |             słup otwartymi, z usty, których blade wargi były rozwarte,
28   2,  14 |            znały i dziwiły sobie, z których każda miała inną twarz i
29   2,  14 |             płomienistych dwoje, od których skryć się nigdzie nie było
30   2,  14 |          Wizun oczyma nakazującymi, których nie spuszczał z dziewczyny,
31   2,  14 |         Bogu, lękając jeszcze tych, których nie śmiał porzucić.~Wycie
32   2,  15 |       oczyma, którzy byli. Tych, do których miał ząb, nie znalazł, bo
33   2,  15 |            nim rozum i chytrość, na których się poznać umiała. Między
34   2,  16 |          lochy ciemne i wilgotne, z których wczoraj Leszka dobyto, gdzie
35   2,  16 |           lasem jezdni się ukazali, których po brodach siwych i orszaku
36   2,  16 |           spozierając ku drzwiom, w których stała żona.~- Ano mylicie
37   2,  18 |           rzucił się ku drzwiom, od których go smerda ledwie potrafił
38   2,  19 |             ich nie zajęli kmiecie, których gromady już się po krańcach
39   2,  19 |             rozlegały się z dala, w których rozpoznać nie było można,~
40   2,  19 |         syna. Przybyli i Myszkowie, których wiódł Krwawa Szyja.~- Dobra
41   2,  19 |        długorozpuszczonymi włosami, których od urodzenia nożyce nie
42   2,  19 |            co gorzej, dwaj synowie, których matka do dziada na Niemce
43   2,  19 |            zapomnianych i ofiarach, których już czynić nie umiano. Wzywała
44   2,  20 |       wszędzie poprzymocowywane, na których stały rzędem dobrane wzrostem
45   2,  20 |             miał ich razem dwie, po których już żadnej wziąć nie chciał,
46   2,  20 |              aż do takich drobnych, których po kilka w jedną kieszeń
47   2,  21 |              tam stoją bracia tych, których pobił, tu synowie tamtych,
48   2,  21 |      czeladź, pachołki, niewolnicy, których dla obrony wzięto. Miejsca
49   2,  21 |        Ludzie to byli niepotrzebni, których się pozbyła Brunhilda. Z
50   3,  22 |           tynach, co ją otaczają, z których dwoje się tylko otwiera,
51   3,  23 |         służyły, ale i stamtąd psy, których gromady ciągnęły z Pomorcami,
52   3,  23 |           szczytami kruszcowymi, od których strzały odskakiwały, których
53   3,  23 |        których strzały odskakiwały, których pałki nie brały. Za tarczami
54   3,  23 |           opasali Leszka i Pepełka, których konie u szałasu stały, i
55   3,  23 |     zwycięstwo.~Stosy z trupami, do których drew przyrzucano, rozpłonęły
56   3,  24 |           zimnicę, uspokajała tych; których duchy o ziemię rzucały,
57   3,  24 |     wszystko krewniaczki z okolicy, których się powstydzić nie mogła,
58   3,  24 |         kmiecych synów dorodnych, z których każdy suknią, kołpaczkiem,
59   3,  24 |        widać było na koniach, około których, cześć im oddając, drudzy
60   3,  26 |             od Kaszubów i Pomorców, których podprowadzali i zmawiali
61   3,  26 |            się przez gąszcze, wśród których ona dróżyny przez zwierza
62   3,  26 |           dwaj owi goście nieznani, których przyjmował w zagrodzie,
63   3,  27 |           własne dzieci, ale ci, na których chciał się pomścić, to były
64   3,  27 |         starych żałując czasów. Ci, których teraz miał Miłosz, pamiętali
65   3,  27 |             garścią wiernych ludzi, których miał przy sobie, posuwał
66   3,  28 |          lipami kładziono skóry, na których się wyciągał; miód mając
67   3,  28 |             guzami nabijanych, spod których skór prawie widać nie było.
68   3,  28 |            aby i on, i przyjaciele, których mógł przeciągnąć, na stronę
69   3,  29 |          kneziowie, ufni w Niemców, których z sobą mieli, w oręż i w
70   3,  29 |           dwu wzgórzach, w pośrodku których była dolina. Nieznaczny,
71   3,  29 |            zmieszane ciała ludzi, w których tkwiły potrzaskane pociski.
72   3,  29 |              pola zastane pobitymi, których śmierć chwyciła w różnych
73   3,  29 |           wodą zbierały warkocze, z których krople spadały jasne; zdało
74   3,  29 |             ot... i różne sprawy, o których nocą, gdym usnąć nie mógł,
75   3,  30 |          poczestnych spalono Polan, których ciała osobno złożono.~Gdy
76   3,  30 |             pobratymcy owi do koła, których gdy poznano i przypomniano,
77   3,  30 |        trzcinami i zaroślami, wśród których konie stanęły. Rybacy czółen
78   3,  Dop|            tych samych ziemiach, na których później występują - rosną
79   3,  Dop|       dopiero małe grupy pierwotne, których połączenie ma stanowić późniejsze
80   3,  Dop|           dwu synów: Kraka i Lecha, których by można uważać za przedstawicieli
81   3,  Dop|       władzy Lechów przez kmieciów, których Piasta przedstawia, są jedynymi