Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |      Obawiałem się, aby ich tam więcej nie było. Znać jeden rozbójnik
 2   1,  1  |          ciągnął dalej, patrząc więcej na ziemię niż na przybyłego
 3   1,  1  |    przez nie mówią i wiedzą one więcej niż wy... te - wiedźmy nasze...~
 4   1,  2  |        starych kości i kamieni; więcej wytrzyma, lepiej broni i
 5   1,  2  |        mniej opalone, znać może więcej siedząc za tkackimi krosnami
 6   1,  2  |        nasi po pieczarach coraz więcej go znoszą.~- My też mamy
 7   1,  3  |       silną bywa... Ja nie wiem więcej, dań mu daję, jaką każe -
 8   1,  3  |       lepiej - rzekł do niego - więcej leżysz i śpiewasz, niż pracujesz.
 9   1,  3  |        bo masz oczy i język, bo więcej nas kochasz niż drudzy,
10   1,  4  |         świecie dużo zobaczy... więcej za jeden dzień niż w zagrodzie
11   1,  4  |        zwracały. Milczący Gerda więcej nadeń był strwożony i z
12   1,  4  |        skwaru. Naokół znowu nic więcej widać nie było, jeno lasy
13   1,  4  |          gdy u nas gęśli bywało więcej niż żelaza, a śpiewu niż
14   1,  5  |        oznajmywał pana, oblicze więcej jeszcze. Suknię miał tym
15   1,  6  |     grodu wyruszyć. On i Gerda, więcej jeszcze od ojca wystraszony,
16   1,  7  |        ale mądry... milczy, ale więcej wie od tych, co gadają.~
17   1,  7  |          Mnie on już nie uczyni więcej nic - pozbawił mnie dzieci,
18   1,  7  |   należało, wołam o śmierć, nic więcej! nic więcej! Moje dzieci,
19   1,  7  |         śmierć, nic więcej! nic więcej! Moje dzieci, kwiaty moje,
20   1,  7  |  spojrzał na Domana.~- Cóż rzec więcej - zawołał - wy mu i o tym,
21   1,  8  |        koniu, a czuł się niemal więcej krzepkim, niż gdy doma na
22   1,  8  |       między bogatymi kmieciami więcej znaczył od najzamożniejszych.
23   1,  8  |      byli gniewać się, miotać i więcej może okazywać złości a gniewu,
24   1,  8  |       kręciła, a jako niewiasta więcej obawiała Znoska niż Piastun,
25   1,  9  |    podśpiewując. Tryzna i stypa więcej niż bój i walka znużyły...
26   1,  10 |  pokuszenia. Rozgrzany tą walką więcej niż osłabły, począł się
27   1,  10 |        na pół położył i śpiewać więcej nie chciał.~Powoli szeptać
28   1,  11 |     Dzięcioł kuje drzewo... nic więcej.~Wróciły na trawę, na słońce.~
29   1,  11 |        ku niej, a w nim jeszcze więcej złości było i gniewu niż
30   2,  12 |        i Dziwy nie było. Sambor więcej patrzał na ścieżkę, którą
31   2,  12 |    przebaczonym być mogło.~Lecz więcej śmiechów było słychać niż
32   2,  13 |          lecz już nie spytał go więcej i z wolna pociągnął do dworu,
33   2,  13 |      się z niej było dowiedzieć więcej. Myszko stał zafrasowany,
34   2,  13 |       zawołał Myszko i wstał. - Więcej już słyszeć nie chcę i nie
35   2,  14 |    trupy białe, jeden, drugi... więcej jeszcze, białe ich oczy
36   2,  14 |      zażalonych, nie róbcie ich więcej targając się na to, co nie
37   2,  15 |         psich synów, warczą oni więcej, niż kąsają, odgrażają się
38   2,  15 |       krzyczą i trzęsą dzidami; więcej oni nie zrobią nic nad wrzasku
39   2,  15 |         oczyma ich liczył. - Co więcej? - zapytał.~- Twoje smerdy
40   2,  15 |    oparł, to znów chodził. - Co więcej? - zapytał.~- Więcej? -
41   2,  15 |         Co więcej? - zapytał.~- Więcej? - wtrącił drugi z Myszków,
42   2,  15 |        i buchnął teraz nagle: - Więcej? Gdyby się nam usta otworzyły
43   2,  15 |        i zgniło?~- Ja ci powiem więcej! - zakrzyczał trzeci. -
44   2,  15 |       nie nacierał zbyt silnie. Więcej czynił wrzawy niż ran. Sam
45   2,  15 |        ciebie, miłościwy panie, więcej siły w ręku niż w głowie.
46   2,  15 |       rzekł uwolniony - powiem. Więcej z niego wydobyć nie potrafiła
47   2,  16 |  osadach dokoła i chałupach, by więcej ludzi spędzić na zamek.~
48   2,  18 | odpowiedź od smerdy i nie badał więcej.~Należało to do praw gościnności,
49   2,  18 |          aby z obcego człowieka więcej nie dobywać nad to, co on
50   2,  19 |       spodziewali, mieliśmy ich więcej, niż kiedykolwiek widział
51   2,  19 |        i mąki na dni kilka i... więcej nic.~Gospodarz się uśmiechnął.~-
52   2,  20 |    Utrzymywali wszyscy, iż znał więcej, niż mówił, a nie tylko
53   2,  20 |        mądrym, że pytać się już więcej nie było potrzeba, tylko
54   2,  21 |          sprawdzi i reszta.. Ja więcej wiem... zginiemy my, niech
55   2,  21 |   pożegnaj, bo go nie zobaczysz więcej!~Kneź nie słucha, siadł
56   2,  21 |       wymorzym do szczętu... Im więcej ludzi się zamknęło, tym
57   2,  21 |     rzekł Krwawa Szyja. - Czego więcej chcecie?~- Puśćcież z wieży
58   2,  21 |       wszech stron coraz drabin więcej przystawiać zaczęto, a tuż
59   3,  22 |  gniewni i zasmuceni. Ale coraz więcej było takich, którzy mówili:~-
60   3,  22 |        mienia mamy tyleż albo i więcej, ziemi dużo, rodu mnogo...
61   3,  22 |  stłumionym - kto ludzi zbierze więcej, sam się kneziem ogłosi
62   3,  22 |   baczniejsi, bo doświadczeńsi, więcej się przysłuchiwali niż mówili
63   3,  22 |     opatruje. Nie puszczają zaś więcej jak trzech naraz do chramu.
64   3,  23 |      bowiem Niemca, iż wiedział więcej, niż się przyznawał. Nic
65   3,  23 |  wymawiając mu, że pszczoły swe więcej kochał niż sprawę mirową,
66   3,  23 |   człowieka.~Na każde imię było więcej tych, co mu się sprzeciwiali,
67   3,  24 |        wasza... Krasy chciałem, więcej nic... hoża jest i młoda!...
68   3,  26 |      szli precz, kiedy się tych więcej ściągnęło, Leszków drużyna
69   3,  26 |         boć w domu chleba teraz więcej niż kiedy było potrzeba.~
70   3,  26 |       lud wszelki.~Nie upłynęło więcej nad ćwierć miesiąca, gdy
71   3,  27 |         rodu, nie pokazywał się więcej. Ze ślepym Leszkiem swym
72   3,  27 |         na pół był człowiekiem, więcej obłaskawionym zwierzęciem,
73   3,  28 |          aby nimi do pozyskania więcej ludzi Dobkowi dopomagać.
74   3,  29 |       Jeszcze, mów jeszcze, mów więcej!...~Późno w noc mógł zamilknąć
75   3,  30 |     wodę" - odparł Bumir. - Cóż więcej dać możemy nad słowo, głowy
76   3,  30 |  gromadach, że wojny nie będzie więcej, a zgoda i pokój panować
77   3,  30 |   Przybywszy więc Doman znalazł więcej świadków, niż mu było potrzeba,
78   3,  Dop|          wziął przed się zamysł więcej dowcipny niż śmiały... Z