Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |     włożyli do mogiły... Na wojnę iść już nie myślę, na to są
 2   1,  2 |          i bratowe same w las się iść lękały, tam gdzie duchy
 3   1,  3 |           i teraz. Dalej puszcza, iść choćby na rzekę, obłąkać
 4   1,  3 |            Przyjdzie wojna, z nią iść musi niewola. A kto z wojny
 5   1,  3 |           pogładził.~- Musi jeden iść za wszystkich - rzekł -
 6   1,  3 |         za kolana.~- A! - rzekł - iść między obcych, porzucić
 7   1,  4 |           znak kijem i ku wzgórzu iść zaczęli.~- Dokąd idziesz,
 8   1,  4 |           mi podbije! Czy pokojem iść, czy wojną? Czy mu opór
 9   1,  4 |           przyjdzie, lud zabiera, iść mu każe. Dziewki płaczą,
10   1,  6 |        pozwał go ku sobie. Musiał iść pod stopnie i stanąć przy
11   1,  6 |       oddał chłopcu, a sam począł iść z gospodarzem. Gdy zostali
12   1,  7 |       należało na to gniazdo osie iść i nogami je stratować. -
13   1,  9 |              Doman się zerwał już iść.~- Nie zechcecie dać po
14   1,  10|        można, a kto na nie chciał iść, musiał pomijać dąb stary
15   1,  10|          zamyślony, koniowi dając iść powoli - z oczów, które
16   1,  10|          co czynić zostało, tylko iść i to plugastwo w gnieździe
17   1,  10|           Zamiast się rzucać nań, iść trzeba do Chwosta i powiedzieć
18   1,  10|         powiedzieć mu w oczy...~- Iść!... żaden z nas stamtąd
19   1,  10|           ściskając powtarzali:~- Iść na to gniazdo plugawe i
20   1,  10|    gniazdo plugawe i wydusić... - Iść! Iść! - huczano.~Niektórzy
21   1,  10|       plugawe i wydusić... - Iść! Iść! - huczano.~Niektórzy ruszali
22   1,  10|        nie dosyć było powiedzieć: iść - trzeba było obmyślić,
23   1,  11|       bezpieczne. Nazajutrz miały iść do ogniów, na Kupałę, Żywia
24   1,  11|            Dziwie nie chciało się iść z drugimi... smutno jej
25   1,  11|     Jaruho? - spytała Żywia. Baba iść ku nim poczęła.~- A na Kupałę!
26   1,  11|           dzień to nic, ale nocką iść, a z głodnym wilkiem się
27   1,  11|          nią.., siedem lat trzeba iść do niej, siedem się spinać
28   2,  12|          się kąpało, bo na wesele iść miało... Wiodą, wiodą pannę
29   2,  12|  przywołała do siebie i kazała mu iść do zabawy. Posłuszny, poszedł
30   2,  12|          w lesie Dziwie na Kupałę iść odradzała, ale sama śpieszyła
31   2,  12|          sama nie wstanę, a muszę iść! Chłopcze... słyszysz! rękę
32   2,  12|         jej ręki.~Z wolna poczęła iść ku chacie nie patrząc na
33   2,  12|          ty mi na wieki! Ja muszę iść, porzucić wszystko, gdzie
34   2,  13|           co jemu służą, a z nami iść nie chcą, bez tego nic...~-
35   2,  14|            tu już bezpieczna sama iść mogła, kędy jej kazała dola.
36   2,  14|           dojdzie, gdzie jej losy iść kazały.~Wśród gęstwiny łączka
37   2,  14|       pielgrzymi. Tą drogą trzeba iść było, szukając wrót drugich.
38   2,  15|       wschodki rozkazując za sobą iść Musze. Wewnątrz wieży mrok
39   2,  16|           czas razem na wspólnego iść nieprzyjaciela. Padnie on
40   2,  16|        gromad, i mirów wszystkich iść trudno, a gdy do boju przyjdzie
41   2,  17|    powiedzie, czas będzie na gród iść...~Myszko się uśmiechnął.
42   2,  17|         mi ani wojować z nim, ani iść z wami, ale jeśli się wam
43   2,  19|         prosili, precz nam kazano iść... Trafiliśmy na kraj wzburzony,
44   2,  19|           do grodu waszego knezia iść odradzali... W istocie tam
45   2,  19|       zbyto porywczo, rozkazawszy iść precz, a gościna u was nie
46   2,  19|       łupieżą i morderstwem żyją, iść one mogły?~Zamilkł na chwilę,
47   2,  21|          i dwieście, a tym do nas iść niedaleko...~- To z tymi
48   2,  21|           Krwawa Szyja chciał już iść i wstał, wtem go wyprzedził
49   3,  22|       stał, aby raczej do pszczół iść niż do ludzi. Żegnali się
50   3,  22|          woleliście wy do pszczół iść niż do ludzi, a gdybyście
51   3,  22|     poparcia.~Wielu już zrażonych iść nie chciało. Byli i tacy,
52   3,  22|         na długie rady... Gromadą iść i ławą im zastąpić drogę...
53   3,  23|          łupu dostać, gotowi byli iść na swoich, służyć każdemu,
54   3,  23|         ale dróg im nie okazywał. Iść tylko musiał, bo mu śmiercią
55   3,  23|     przedsiębrać - czy na granicę iść mścić na Pomorcach napady
56   3,  23|  zwycięstwem zagrzani gotowi byli iść na kraj świata i wojować;
57   3,  24|           Mila, co tak za kmiecia iść pragnęła, czuła jakąś trwogę,
58   3,  25|      mówić zaczął, że czas za mąż iść, wręcz mu powiedziała, że
59   3,  25|           płakać.~Kazała mu zaraz iść za morze i przynieść tego
60   3,  25|          musisz mi zaraz za niego iść. Królewna zapłakała gorzkimi
61   3,  25|         już była od razu za niego iść, niż siedem razy się sromać,
62   3,  26|     patrząc, z nami nawet na radę iść nie chcecie? Siwe słowo
63   3,  26|    Przybyliśmy tu po was, musicie iść, wołają was wszyscy... Jeżeli
64   3,  26|         wilcy wyjedzą. Nam trzeba iść na tych, co nas nękają,
65   3,  26|       śmiano, starucha się uparła iść, Piastuna szukać, a że tak
66   3,  28|         mu przed knezia pozwoliła iść wprzódy i do niego przemówić.
67   3,  28|        się na wieżycę z motłochem iść nie chciało.~Zręczny Niemiec
68   3,  28|       ruszały, a te miały przodem iść, drudzy z posiłkami wnet
69   3,  28|         pustosząc własnego kraju. Iść mieli w cichości, nie rozbiegając
70   3,  29|           pierwsi, i odpierać czy iść na nich ławą całą? Dwa zastępy
71   3,  29| wojewodami. Radzili, co poczynać, iść dalej, czy spoczywać?~Stary
72   3,  29|           się tego, by na Pomorze iść mogli. Każdy z nich coś
73   3,  29|          dzbanek z wodą i poczęło iść żywo, nie śmiejąc obejrzeć
74   3,  29|    zapłacił!~Zerwał się do czółna iść nie patrząc już przed siebie,
75   3,  30|        damy im odejść całym. Dziś iść mieliśmy ku granicy - stoimy
76   3,  30|          że stać będą, póki on im iść nie każe.~Piątego poranku
77   3,  30|          jakby nań czekały tylko, iść poczęły wolnym krokiem odwalając