Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |              wziął, lekko na grzbiet konia wskakując... Starszy się
 2   1,  1  |              grzbiecie powiązanych i konia swego pod kłodę poprowadziwszy
 3   1,  1  |          mężczyzna kłusował, naprzód konia pędząc skoro - chłopak,
 4   1,  1  | wytrzeszczonymi oczyma przylgłego do konia. Nie miał nawet czasu od
 5   1,  1  |              Tu dopiero, na polance, konia ściągnąwszy starszy obejrzał
 6   1,  1  |             na słońce.~- Trzymaj się konia, a puść go za mną... Śpieszyć
 7   1,  1  |           jeszcze, ku górze patrzał, konia sznurem ściągnął i polecieli
 8   1,  1  |         nieprzyjaciela.~Tu starszy z konia się zsunął, rzucił go nie
 9   1,  1  |             stary Wiszu... - rzekł z konia nie zsiadając podróżny,
10   1,  1  |             gospodarz.~Rudy powoli z konia zlazłszy i dawszy go chłopcu,
11   1,  2  |            nadrabiał.~Chłopak jego z konia nie złażąc z nim wjechał
12   1,  3  |          kneziowski, jadący przodem, konia zatrzymał, starego poznawszy
13   1,  3  |             zobaczył.~Smerda zlazł z konia u wrót, ludzie jego także,
14   1,  4  |            tylko, odprawił go sucho. Konia mu z domu nie dawano - musiał
15   1,  5  |         potrzeba, a Gerda na swojego konia wziął Sambora... Na przeciwnym
16   1,  5  |          okazywał po sobie trwogi, z konia zlazł, cugle wziął w rękę
17   1,  5  |       ujrzawszy spokorniał smerda, z konia zeskoczył, głowę obnażył
18   1,  7  |            Dziwa poszły za nim aż do konia siwego, który spokojny stał
19   1,  7  |              i wrócił natychmiast do konia. Stąd już nawrócili w lewo
20   1,  7  |              się ludzi. Jeden z nich konia bez uzdy z łąki porwawszy
21   1,  7  |              nie dojeżdżając do wrót konia strzymał i zsiadł z niego.~-
22   1,  8  |            więc go na drodze, Wisz z konia zsiadł i pozdrowił.~- My
23   1,  8  |            chłopak wysłany na czaty, konia co tchu pędząc, nadbiegł
24   1,  8  |               Jadą!!~Zsunąwszy się z konia padł dysząc na ziemię. W
25   1,  9  |              ciało, za nim wiedziono konia, prowadzono psy, niesiono
26   1,  10 |          oczy zwrócił ku uroczysku i konia przytrzymał - widząc, że
27   1,  10 |             być powinni!~To mówiąc z konia się zsunął stary.~- Wy z
28   1,  10 |          dojeżdżając do horodyszcza, konia słudze oddał wskazawszy
29   1,  10 |               nadjechał.~Zsiadłszy z konia przystąpił z pozdrowieniem
30   2,  12 |          widać było też krwi bryzgi; konia za uzdę trzymała, który
31   2,  12 |            jej wrota i z lekka cugle konia wziął z jej ręki.~Z wolna
32   2,  12 |        Sambor coś szeptał patrząc na konia. Był to koń Domana; po sierści
33   2,  12 |           Ujął mnie wpół i cisnął... konia siekł... lecieliśmy czwałem...
34   2,  13 |           spytał oburzony.~- Doman z konia padł, bo go srodze raniła,
35   2,  13 |        najprędzej wydobrzeje, gdy na konia siędzie.~- Nieprędko wam
36   2,  13 |         pościel. Myszko wyszedł i na konia siadł.~Na powrót weszła
37   2,  13 |           opatruje...~Bumir sapiąc z konia zlazł i nie pytając do izby
38   2,  13 |              Bumir, zły, mrucząc, na konia siadł i pociągnął dalej.
39   2,  15 |        Rankiem niech wyjdzie pieszo, konia weźmie ze stadniny, niech
40   2,  16 |            przysłali do mnie, aby mu konia dać. Zaledwie się do stada
41   2,  16 |             na ręce porwano Leszka z konia i na rękach poniesiono go,
42   2,  17 |           Mściwojowego. Zsunął się z konia i pobiegł co tchu ku Miłoszowi,
43   2,  17 |          ruszył, nie mówiąc drogi, i konia pognał. Złamany ten niedawno
44   2,  17 |        Kmiecia!~- Wybierajcie choćby konia i wołu! - wrzasnął Miłosz -
45   2,  18 |              gdy poczuł woń puszczy. Konia więc gnał szybko, aby się
46   2,  18 |            wytknął na łąkę, ale wnet konia cofnął i gniewny zwrócił
47   2,  18 |             a ten wreszcie musiał, z konia zsiadłszy, pójść sam do
48   2,  18 |             mierzył. Zbliżywszy się, konia zatrzymał.~Baba nań ciągle
49   2,  18 |           przemykających się ludzi i konia targnął. Smerda skoczył
50   2,  18 |           ciało przychylił i na szyi konia się położył - siekli niemiłosiernie
51   2,  18 |           lesie jaki; jęczenie tylko konia uszów ich dochodziło. Obawiając
52   2,  19 |           Wreszcie pierwszy z nich z konia zlazłszy, z wesołą twarzą,
53   2,  19 |     zapraszał. Zsiadł więc i drugi z konia i weszli nie wahając się,
54   2,  19 |              i roli oręża się imać i konia.~Lecz inaczej już nie było
55   2,  20 |           kilkoro go otaczało. Gdy z konia zsiadł, zaraz mu go wzięli,
56   2,  21 |              przyjechawszy blisko, z konia nie zsiadł, skinął głową
57   2,  21 |               począł Bumir, ciągle z konia mówiąc i ku wieży oczy podnosząc.~
58   3,  22 |              drugi lekkim oszczepem. Konia dosiadłszy, gdy mu był nieposłuszny,
59   3,  22 |   Pokładnijmy włócznie, każdy swoją, konia białego przyprowadźmy, którą
60   3,  22 |          umiemy, jedni nam do wyboru konia radzą, drudzy dziewkę, trzeci
61   3,  22 |             niemu. Zsunął się wtem z konia wołając głosem wielkim:~-
62   3,  22 |          stało, wiązano do pasa i do konia.~Czeladź i parobkowie pieszo
63   3,  22 |             dzidę w rękę wziąwszy na konia siadł. Śmiały mu się oczy
64   3,  24 |              nieraźno... Weźcie więc konia a gotujcie się do drogi,
65   3,  24 |              wszystkich przechodził. Konia pod sobą siwego miał z długą
66   3,  24 |             mąż ją wpół chwycił i na konia rzucił, skoczył nań sam,
67   3,  24 |          czuć bólu.~Ludzie go wnet z konia ściągnęli, ale, rozerwawszy
68   3,  26 |             go zatrzymać, już dopadł konia i wraz z synem w czwał ku
69   3,  26 |               nie przeciwiąc się, na konia siadł i jechali. Na pół
70   3,  26 |             się oswobodzonym chwycił konia, aby do matki z wieścią
71   3,  28 |           nim. Wsadzono go z tyłu na konia za jednym z czeladzi i tak
72   3,  28 |      powstrzymać od okazania gniewu, konia tylko parł, by co rychłej
73   3,  29 |       najmłodszy z wojewodów, Poraj, konia pod sobą ledwie utrzymać
74   3,  29 |             zmierzywszy Klodwigowi z konia go na ziemię zwalił.~Niemcy
75   3,  Dop|            Leszek, który oprócz tego konia: swojego podkuł, wiadomą
76   3,  Dop|             Leszek miał jabłkowitego konia, o tym na pewno wie Długosz).