Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        się coś żywo za gałęźmi i wnet spod nich wypełzło chłopię,
 2   1,  2 |          cofnęło się nieco; lecz wnet odzyskawszy śmiałość na
 3   1,  2 |   podarek z radością przyjęła.~ ~Wnet bratowe i czeladź skupiły
 4   1,  3 |       Obcy? Skąd? Czterej jezdni wnet go obstąpili dokoła.~- Znad
 5   1,  3 |  zamyślony i chmurny. Zaszumiało wnet w izbie, gdy obcy się do
 6   1,  4 |          patrzy i płacze. Czytaj wnet zajmie ziemie, pługi idą
 7   1,  4 |         wojska płyną, pola, góry wnet obsiadły. Wanda z mieczem,
 8   1,  4 |       tak, że go ślepiec poczuł. Wnet też ledwie dokończywszy
 9   1,  4 |      jakbym miód lał w kałużę!~I wnet mrucząc niespokojny, z nasępionymi
10   1,  6 |      które się gryźć mają... ale wnet ucichało i wołano tylko
11   1,  6 |     pozdrowił go z dala, a stary wnet ku niemu schodzić zaczął.
12   1,  6 |         ten wyraz chłopca, który wnet się zarumienił, spojrzał
13   1,  7 |    ozwały się głosy ochocze. Psy wnet zagnano do zagrody, kilka
14   1,  7 |         jego w nich się ukazała, wnet też, rozglądnąwszy się ostrożnie,
15   1,  7 |         spuszczono psy, a te się wnet nań rzuciły. I łowy rozpoczęły
16   1,  8 |         progu... Zobaczywszy go, wnet zamilkli wszyscy. Był to
17   1,  8 |           przypadały na chwilę i wnet na nowo żałobne to zawodzenie,
18   1,  9 |         zabłysły, ale spuścił je wnet jakby zawstydzony.~- Ja
19   1,  10|      korę utrzymać potrafił, ale wnet z nowym sił wytężeniem piął
20   1,  10|          było strzałą przeszyte. Wnet począł trząść zdobyczą,
21   1,  10|  cieszyli niedługo. Brat rodzony wnet bratu był sługą... Co jednego
22   1,  10|       miecze i wskroś krnąbrnych wnet wysiecze. Dobry pan! Dobry
23   1,  11|  pierzchały nagle całym stadem i wnet wracały znowu z wrzaskiem
24   2,  12|       rozpoczęły się te skoki, a wnet potem z ogniem pogony. Z
25   2,  12|          co się pochwycić dała.. Wnet cały zastęp rzucał się na
26   2,  12|        ten go zdradził; usłyszał wnet pogoń za sobą, silne ręce
27   2,  12|         tak, iż tchnąć nie mógł.~Wnet zawiązano mu gębę, spętano
28   2,  15|        po grodzie - kneź jedzie.~Wnet słonionymi przejściami popod
29   2,  15|    zamiast czekać do jutra kazał wnet przywieść Hadona. Hadon
30   2,  15|         się kmiecie ratować go i wnet powstała wrzawa ogromna,
31   2,  15|          wybić dano. Ludzi swych wnet wieszać chciał za to, że
32   2,  15|      owych czasów bywało często, wnet po srogiej karze nastąpiło
33   2,  15|         mu się Brunhilda. Stanął wnet na rozkazy.~- Na stołb mi
34   2,  15|    nakarmić i ułagodzić chciała.~Wnet sługi na stole przygotowały
35   2,  16|     dzbany wypróżniły, i wróciła wnet, a za nią służebna wniosła
36   2,  17|      siadł. Nadciągający kmiecie wnet go otoczyli, ale ku nim
37   2,  17|        nakazaniem po gromadach i wnet starszyzna się na czółna
38   2,  17|          obcych stroniąc. Myszko wnet zebrał do siebie drużynę.~-
39   2,  17|      Bumir przybył, puszczono go wnet i sama pani wyszła przeciwko
40   2,  17|       sobie kułakami wycierając.~Wnet pokłoniwszy się Bumir sprawę
41   2,  18|         się wytknął na łąkę, ale wnet konia cofnął i gniewny zwrócił
42   2,  18|          położono.~Gospodyni zaś wnet się zabrała do podania piwa
43   2,  18|    mocnego napoju, co mu podano, wnet pochłonął; trochę odwagi
44   2,  18|   napoimy i pilno nam do dworów.~Wnet czeladź Piastunowa poszła
45   2,  21|   ogromna kupa łuczywa, pachołki wnet z węglami i żagwiami przybiegli,
46   2,  21|         most spalić!~Rzucili się wnet ludzie za wrota, do mostu,
47   2,  21|          Począł wydawać rozkazy.~Wnet coś się potoczyło przez
48   2,  21|            rzekł Myszko.~Zwołano wnet pachołków, aby zebrawszy
49   2,  21|        dzieci.~Rozżarzone płomię wnet chwyciło pastwę podaną.
50   2,  21|         podsunęło się pod wieżę, wnet im na głowę sypnięto kamieniem,
51   2,  21|     Chwostka, a rozbiegające się wnet gromady poniosły po mirach
52   3,  22|          a każdy swoich zalecać. Wnet i o przepowiedni zapomniano.
53   3,  23|   uderzono i mordowano, chwycili wnet za miecze ludzie żelaźni,
54   3,  23|       pot z czoła ocierał. Kazał wnet stanice bogów powbijać z
55   3,  23|       się starał. Wyciągniono go wnet z kupy za nogi - aż gdy
56   3,  24|         nic nie pyta, a za serce wnet go chwyta... o lubczyku,
57   3,  24|       szczęk i wrzawę i nawrócił wnet, wołając.~- Idą, idą!~Głowy
58   3,  24|         się czuć bólu.~Ludzie go wnet z konia ściągnęli, ale,
59   3,  25|       zdradziła. Patrzy panicz i wnet do niej przyskoczy i podgląda
60   3,  26|     siwych jego włosów powstali.~Wnet go zaproszono do koła, miejsce
61   3,  26|          Ucichło chwilę, a potem wnet buchnęło ze stron wszystkich: -
62   3,  26|  najlepiej lasy i okolicę znali, wnet poszli na zwiady w puszczę
63   3,  26|          miecza nie miał, Ścibor wnet swój odpasał i na znak władzy
64   3,  26|       rozkaz nowo obranego pana. Wnet powołał do siebie osobno
65   3,  28|          iść, drudzy z posiłkami wnet ciągnąć za nimi, chciano
66   3,  29|      cichości stojący Leszkowie, wnet ubezpieczeni przewagą, w
67   3,  29| naskoczyli na siebie i zmieszali wnet w jedną gąszcz ludzką, w
68   3,  29|       Buta i wściekłość Pomorców wnet jakoś ostygać zaczęły, gdy
69   3,  29|       przerwała chwila znużenia, wnet powracała wściekłość. Widać
70   3,  29|       ziemi, a gdy lud spocznie, wnet grodzisko obsypywać i budować
71   3,  29|     słabł na chwilę, rzeźwiła go wnet myśl, że się przecie pomszczono
72   3,  30|   wybiorę, co słuszna.~Posłańców wnet rozpuszczono po obozie i
73   3,  30|      znać posłyszała Nenia, gdyż wnet zjawiła się u brzegu, gdy
74   3,  30|       nadążył.~Ten bystrym okiem wnet dopatrzył i odgadł, co się