Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |       wieczerzę, wcisnęły się do chaty i pod stół, kości gryząc,
 2   1,  2  |    niewiast wyszli na podwórko z chaty.~Stary, na kiju się opierając,
 3   1,  3  |          i jego słudzy. Nam wróg chaty popali, bydło zajmie; oni
 4   1,  3  |         raz po razu zatrąbił, do chaty znać oznajmując o nadjeżdżających.~
 5   1,  3  |       zawołał.~Wisz stał u progu chaty - trąciła go Jaga, niechętnie
 6   1,  3  |          z nim szedł; wrócili do chaty. Na ławie siadł stary, kij
 7   1,  3  |          w głosy, które wewnątrz chaty się ozwały, gdy Jaga wyszła
 8   1,  3  |    rozpuszczone kosy, wbiegła do chaty i drzwi zatrzasnęła za sobą.~
 9   1,  4  |     oślepły - z pieśniami idę od chaty do chaty.~To mówiąc miejsce,
10   1,  4  |        pieśniami idę od chaty do chaty.~To mówiąc miejsce, na którym
11   1,  5  |       cię zręby budowli, szopy i chaty.~- To kneziów gród! - z
12   1,  5  |      rozeznawali: dwór malowany, chaty, zabudowania, szopy w części
13   1,  6  |     prawie gwałtem wprowadził do chaty, gdzie ogień jasny palił
14   1,  6  |     świergocąc zwijały się około chaty. Jaskółki nosiły już muł
15   1,  7  |      pokoju. Nikt nie pewien ani chaty, ani pola, ani komory, ani
16   1,  8  |          rzekł.~- Zawracajmyż do chaty - odparł Piastun.~- Albo
17   1,  8  |    wieczora. Szli potem razem do chaty i zasiedli po wtóre przy
18   1,  8  |    obłąkanymi patrzał we wnętrze chaty, liczył nimi tych, co w
19   1,  11 |          Chce nas odprowadzić do chaty...~I zamilkła chwilę.~-
20   1,  11 |       chciwie.~- Chodź z nami do chaty, ciepłej strawy ci damy.~-
21   2,  12 |    martwego drzewa jak na budowę chaty nikt nie używał, tak i na
22   2,  12 |      dawano. Kto ogień wynosił z chaty, brał z niej życie.~Już
23   2,  12 |          szyję i razem weszły do chaty.~Bracia naradzali się cicho,
24   2,  13 |     podchmielona, wysunęła się z chaty.~- Słuchaj, stara wiedźmo -
25   2,  13 |      wysiłkach, gdy nowy gość do chaty się wcisnął.~Jak on tu potrafił
26   2,  14 |    pielgrzymów.~Wieść niosła, że chaty biednych tych ludzi stały
27   2,  14 |         naszej latały zagrody.~Z chaty na palach, które się trzęsły
28   2,  18 |       potrzebnym.~- Zachodzić do chaty! Paść kmieciowi w ręce! -
29   2,  18 | pośpiesznym krokiem wyrwał się z chaty, nie mówiąc słowa i nie
30   2,  19 |   pagórkach. Posłańcy biegali od chaty do chaty. Około wieży na
31   2,  19 |     Posłańcy biegali od chaty do chaty. Około wieży na grodzisku
32   2,  19 |     krańcach lasów pokazywały. Z chaty Piastunów, w której stary
33   2,  19 |          zajętych, dwory puste i chaty... prosimy was o gościnę...
34   2,  19 |       cisnęli się u wrót ubogiej chaty, tak że i on, i Rzepica
35   2,  19 |     westchnął każdy, bo go ona z chaty jego wyganiała, odbierała
36   2,  20 |   ciągnął, zatrzymywał się u tej chaty Mirszowej, często ludzie
37   2,  20 |  wychowańca. Godzinę siedzieli u chaty, chodzili po ostrowie, jeden
38   2,  20 |   posłużyła?~Weszli ze starym do chaty, gdzie ich stół biało nakryty
39   2,  20 |      lepsze - rzekł stary - a do chaty chodźcie. - Wskazał ręką
40   2,  20 |        już nie było, pobiegła do chaty, w niecierpliwych dłoniach
41   3,  24 |      łańcuszkiem.~Na stajanie od chaty puścili się ku niej czwałem,
42   3,  24 |          gdy się jej ptaszkiem z chaty furknąć chciało, o tym smutku
43   3,  24 |          coś, huczy coś, ktoś do chaty pędzi... Księżycowe lice,
44   3,  24 |         malowani. Hej! otwórzcie chaty wrota, drużyna jedzie od
45   3,  24 |         cały nazad się puścił do chaty.~Tu zabrzmiały pieśni nowe
46   3,  24 |         z ludzi, dziewicą szła z chaty, mężatką się zbudzi... Chmielu
47   3,  24 |         w dal muczący i wpadł do chaty.~- Kto żyw, na konie! -
48   3,  24 |         nich.~Doman też wypadł z chaty za rękę wiodąc Milę przestraszoną
49   3,  24 |          najezdnicy.~Z Mirszowej chaty oberemkami wynoszono łupy
50   3,  24 |         szli z dwornią do pustej chaty.~Oba z jasnymi włosy, twarzami
51   3,  24 |         i strzymał.~Ciągniono do chaty połapanych u brzegów, powiązanych,
52   3,  24 |    zamożnego władykę poznali i z chaty wyszli doń synowie Chwostka,
53   3,  25 |      gałęzi i niesiono do Wizuna chaty. Stary odstąpił mu posłania
54   3,  25 |          twarz zmokłą. - Spalone chaty?~- W popiele wszystko...
55   3,  25 |         razy, gdy spał Doman, do chaty podkradła się Dziwa, podsłuchiwała
56   3,  25 |     musiała i razem ze starym do chaty weszła, zapłoniona cała.
57   3,  25 |     dziewczyna ani tu, ani około chaty. Obiecywał sobie, że za
58   3,  25 |      wierzbą lub na progu której chaty.~Tego dnia zobaczywszy Dziwę
59   3,  25 |  piosenkę nucić i wysunęła się z chaty wprost do kontyny. Nie weszła
60   3,  26 |     niektórzy na koń siadłszy do chaty Piastuna jechali.~Stary
61   3,  26 |     chciała, powrócił Piastun do chaty swej, żegnany znowu przeciągłymi
62   3,  26 |    wiciami od dworu do dworu, od chaty do chaty.~Cicha zagroda
63   3,  26 |      dworu do dworu, od chaty do chaty.~Cicha zagroda starego bartnika
64   3,  29 |       biegnąc, wracała do Wizuna chaty, gdzie około łoża pełno
65   3,  30 |          się wokoło dojechali do chaty, przy której wojewodowie
66   3,  30 |          nie zdejmując weszli do chaty, w której Piastun za stołem
67   3,  30 |      ściśniętą ławą jedną aż pod chaty, tu stanęli gromadnie w
68   3,  30 |     duchów ofiarą, domy, dwory i chaty zawsze "na głowy" zakładano.
69   3,  30 |          zaczęli, wznosić szybko chaty i budować. Nie tylko dla
70   3,  30 |        przebywał, do starej swej chaty leśnej dojeżdżając niekiedy,
71   3,  30 |       pieszo naprzód udał się do chaty Wizuna.~Ten, skoro go spostrzegł,
72   3,  30 |        do własnego dworu, ale do chaty Wiszów, choć nic nie mówił
73   3,  30 |          bratem, który wybiegł z chaty, w ręce klaskali.~Przyszły
74   3,  Dop|          odmówiono, udali się do chaty Piasta. Tu ich gościnnie