Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      piaszczysta i oto już - brzeg drugi... Oba podróżni wylądowali
 2   1,  1 |       wyżłobiony jak misa, nad nim drugi stał gruby i niezgrabny...
 3   1,  1 |       siadł, a na leżący naprzeciw drugi wskazał Hendze - i pokiwał
 4   1,  2 |          jeden dźwigając wór duży, drugi na plecach niosąc pęk spory
 5   1,  2 |           trzęśli głową. Jeden, to drugi coś ustępował, jeden narzucał,
 6   1,  2 |      ustępował, jeden narzucał, to drugi... Szło to powoli, niekiedy
 7   1,  3 |           z jednego wierzchołka na drugi. Stary po drodze podnosił
 8   1,  4 |            w młodości, aby dusza w drugi świat patrzała. Jam wszystkie
 9   1,  4 |       umorzyć? Myśli miesiąc, myli drugi, smok żre ludzi, myśli trzeci,
10   1,  5 |      ścianie dworu weszli z nim na drugi grodu dziedziniec. Tu inaczej
11   1,  6 |       znanego, aby się przebrać na drugi brzeg rzeki. Nie spotykali
12   1,  6 |         się złożyły.~Podsłuchał je drugi, coś do nich przyczynił,
13   1,  7 |      koniach puszczonych na paszę, drugi przy Wiszu.~Noc przeszła
14   1,  7 |         dobył rogu i zatrąbił raz, drugi i trzeci. Jechali tymczasem
15   1,  7 |            wtedy na dobre.~Jeden i drugi z chłopaków śmielej zabiegli
16   1,  7 |            Zabity jeden, oślepiony drugi, nie została wam na starość
17   1,  9 |   zniszczone poszło z nim na świat drugi. Aż do najdrobniejszych
18   1,  9 |       białego i przeciągnęło dzień drugi i noc drugą, a nie skończyło
19   1,  10|     niepostrzeżone wyglądać mogło. Drugi otwór wydrapał obok niego
20   1,  10|          powtórzył, pochylając się drugi.~- Mieliżby się ulęknąć
21   1,  10|            rozchodzono... Jeden to drugi stawał na wyższym brzegu
22   1,  10|     zalewając, pomiatał narodem... Drugi zbierał a dusił w komorze,
23   1,  11|          odezwała się kukułka raz, drugi i uciekła. Dziwczęta zamyśliły,
24   2     |                                TOM DRUGI~ ~
25   2,  12|         siedział Słowan, pod innym drugi śpiewak, którego zwano Wiłujem.
26   2,  12|           z nich nucił, przestawał drugi; śpiewali na przemiany,
27   2,  13|         niemu powoli. Ni jedna, ni drugi nie mówili nic; gość siadł
28   2,  13|         poprowadził nas na obłędy; drugi dzień włóczymy się po lesie...~-
29   2,  14|          chram Światowida, u Redów drugi, u Serbów nad Łabą Trygłowa
30   2,  14|        szepnęła.~Zza wrót wyglądał drugi staruszek, do Wizuna podobny,
31   2,  14|         pierwszy i tak samo prawie drugi upłynął. Mogła tylko wyjść
32   2,  14|   opowiedziało swą przygodę po raz drugi.~- Domana mi żal! - zawołał -
33   2,  14|          płyną trupy białe, jeden, drugi... więcej jeszcze, białe
34   2,  15|       zapytał.~- Więcej? - wtrącił drugi z Myszków, który od dawna
35   2,  16|   wypłakiwała.~Tak dzień upłynął i drugi, gdy do wrót stukać i z
36   2,  16|         było samemu nań jechać lub drugi zwołać sobie, skarg i żalów
37   2,  16|        padł syn, głową u nóg jego. Drugi walczył ze zgonem, aż gdy
38   2,  17|             do koni. Jechali dzień drugi w milczeniu. Żuła się domyślił
39   2,  17|            jeden u góry za stołem, drugi w końcu, i kneź sobie wszystko
40   2,  18|           łowach w lesie, błądzimy drugi dzień nie jedząc nic...
41   2,  19| uśmiechniętą prawie mimo znużenia. Drugi, starszy nieco, surowszego
42   2,  19|           zapraszał. Zsiadł więc i drugi z konia i weszli nie wahając
43   2,  19|           Boga jedynego - przerwał drugi - nie zapieramy się tego.~
44   2,  19|       Milczał Piastun słuchając, a drugi z podróżnych, trzymając
45   2,  20|            chciał zabijać! Prędzej drugi raz ważyłbym się porwać,
46   2,  20|       ostrowie, jeden się skarżył, drugi zawsze toż samo lekarstwo
47   2,  21|          zagrody biegają.~Powrócił drugi około południa, prawił toż
48   2,  21|      krzyczeć zaczęli:~- O! jeden, drugi, trzeci...~Stosy z kolei
49   2,  21|        czółen stał gotowy, Mucha i drugi silny chłop z wiosłami w
50   2,  21|      stołbie zatrąbiła straż, raz, drugi i trzeci. Pochwycili się
51   2,  21|            żagiew do szopy rzucił, drugi ognia naniecił w malowanym
52   2,  21|       Niemcach się hodują! - dodał drugi.~- Niechże tym ciałom za
53   3,  22|               Hej! hej! - przerwał drugi - czemu nie jednego z Kaniów?
54   3,  22|           z korzeniem żgał nim jak drugi lekkim oszczepem. Konia
55   3,  23|     odstraszeni, nie odważą się na drugi najazd i Pomorców ani Kaszubów
56   3,  24|           i dziewczę napełniło raz drugi.~Jaruha wypróżniła go chciwie.~-
57   3,  24|        jeden przerwał, to poczynał drugi.~Młody siedział przy Mili,
58   3,  24|          przewodziłeś może zbójom!~Drugi naglić począł, aby mówił,
59   3,  25|    przykryła i usnęła. Tymczasem i drugi czółen nadpływał. Wiózł
60   3,  25|            to go obrem przezywała; drugi za mały, to go krasnalkiem
61   3,  25|          za blady, jeden za mądry, drugi za głupi... dosyć, że się
62   3,  26|          daremnie, gdy już wici na drugi słano. Tłumnie gromadzono
63   3,  26|          Minął jednak dzień jeden, drugi i trzeci, a Piastuna nie
64   3,  26|   Piastunowi na biodrach zawiesił. Drugi laskę białą dał w dłonie.
65   3,  27|       Jeden z was zginie, oślepnie drugi.~Odwrócił się, ludziom nadbiegającym
66   3,  27|           na barki i nosił go, jak drugi wiązkę siana. Zwierz mu
67   3,  28|         dziedzictwa swojego.~Zatem drugi z nich z Klodwigiem wujem
68   3,  28|          mu go na znak przymierza, drugi mieczem pięknym obdarzył,
69   3,  28|     jeszcze niebezpieczeństwa, gdy drugi koniec sznura przez gałąź
70   3,  29|           dziadom jeszcze służyły.~Drugi przy nim, jak on, prawie
71   3,  30|   mieniając się cały dzień, sypali drugi, sypali trzeci, aż ziemia