Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |     czaszka końska.~Dachy pokryte były kawałami dartymi drzewa,
 2   1,  2  |           ścianach ławy na pniach były przymocowane... W rogu stał
 3   1,  2  |       jasnego, jak gdyby plecione były ze lnu lub wełny. Niektóre
 4   1,  2  |        błyszczące, inne poplątane były jak łodygi kwiatów, gdy
 5   1,  2  |         Jedne naszyjniki plecione były jak dziewcząt kosy, inne
 6   1,  2  |          które na rękach noszono. Były większe i mniejsze, i takie,
 7   1,  2  |          przeznaczone, mocniejsze były i grubsze. Pierścieni też
 8   1,  2  |         Dla mężczyzn powabniejsze były siekierki, długie noże z
 9   1,  2  |           oczy. Wszystkie odziane były w bieli; przecież wśród
10   1,  4  |       straży. Niektóre z nich już były w ziemię za-padły, na innych
11   1,  4  |        siły. Pojrzał Rytgar, kędy były - ani śladu, ani słychu,
12   1,  5  |        żółto i czerwono okraszone były, wznosiło się szersze wnijście,
13   1,  5  |     wyglądało. Podsienia malowane były jasno i ku słońcu obrócone,
14   1,  5  |       czoło. Jakiś smutek~i groza były w powietrzu... Parobczak,
15   1,  6  |       dziedziniec, a że naprzeciw były komory kneziowskie, mogli
16   1,  6  |          nie patrząc, choć w nich były życia reszty. Słychać je
17   1,  6  |      dworem niewieścim. Twarze to były smutne i choć niedawno krasne
18   1,  6  |           rozlegały się dokoła...~Były to rodziny kmieci i władyków,
19   1,  6  |     łkaniem, u wesela i pogrzebu. Były pieśni prastare, których
20   1,  6  |         wyrzucić nie godziło: ale były inne, co wprost z serca
21   1,  7  |       nowe, których sznury krasno były farbowane, na głowie kołpak
22   1,  7  |         ich rzucane na Wisza kose były, nieufne i strwożone.~Nieco
23   1,  7  |        domostwo śmiało, bo ściany były wybielone i podsienie ostawione
24   1,  7  |    pozrywali się; konie od wczora były zapowiedziane, ludzie, choć
25   1,  7  |           drzew wierzchołki pełne były ptastwa, gniazd i wiewiórek,
26   1,  8  |      czerniały od dymu, podsienia były wąskie, słupki w nich z
27   1,  8  |         bez łupu na gród, a łupem były oskarżenia, które do ucha
28   1,  9  |       niewiasty wszystkie jeszcze były w lesie.~Dano im znać, pobiegł
29   1,  9  |          Żalnik i zgliszcza dosyć były oddalone, na polance piaszczystej
30   1,  11 |  Siedziały nie opodal od zagrody, były więc bezpieczne. Nazajutrz
31   1,  11 |             a nie deszcze, łzy to były... łzy!~I kiwała głową wyciągając
32   2,  12 |          noc Kupały - najkrótsza, były jednym ciągiem wesela, śpiewu,
33   2,  12 | wszystkich oczy i twarze ku niemu były zwrócone. Czekano, gdy ostatni
34   2,  12 |      głowie, zielonymi przepasane były splotami, snopki ziół niosły
35   2,  12 |        szły milczące, bez pieśni. Były to Dziwa i Żywia; obie jeszcze
36   2,  12 |          potargać. Łyka i powrozy były mocne. Leżał więc tak, rozpaczając
37   2,  13 |         usty, których blade wargi były rozwarte, w gorączce, półsenny
38   2,  13 |     usłyszał, że konie za wrotami były, ruszył się na pościeli.
39   2,  13 |     podwórzu, ludzie spali, wrota były zaparte. Pomimo to Znosek
40   2,  13 |       wyciągano, które by się jej były przydały . Nie obwiniano
41   2,  14 |       dojrzeć ich twarze. Zwiędłe były, smutne i blade.~Przyglądając
42   2,  16 |  podzielona.~Na samym dole komory były ze skarbami pańskimi i zapasami
43   2,  16 |           bodniach. Niżej jeszcze były te lochy ciemne i wilgotne,
44   2,  17 |   stawiano w bezpiecznym miejscu. Były to stare wyobrażenia bogów
45   2,  18 |      pólkach w lasach, gdzie role były piaszczyste a słoneczne,
46   2,  18 |          Zdawało się, że te słowa były nieszczęśliwym proroctwem,
47   2,  19 |        Lekkie węzełki przywiązane były do ich koni.~Zmęczone całodziennym
48   2,  19 |          Tłumy jednak przywiązane były do wiary ojców, do podań
49   2,  19 |  zwierzęta, mścicielami i posłami były wichry i burze, cała ziemia
50   2,  19 |     Piastun zapytał ich, jakie to były słowa, które wymawiali,
51   2,  19 |          zapasów, bo komory pełne były i zasobne, ale o czym potem
52   2,  19 |       drzewy około południa pełne były gości. Zbliżała się tedy
53   2,  20 |          mocno, a do siupów deski były wszędzie poprzymocowywane,
54   2,  20 |           dla kogo, i pokrywy ich były do wyboru, a na niektórych
55   2,  20 |           jej oczy gniewnie w nią były wlepione. Zdawały się pałać
56   2,  21 |         potrzaskane i znieważone, były jakby zapowiedzią tego,
57   3,  24 |           nie mogła, bo wszystkie były hoże, młode, świeże jak
58   3,  24 |           dojrzałe... Wszystko to były godła dziewictwa, młodości,
59   3,  24 |           się aż zaiskrzyły oczy. Były tam zamorskie, z dala przywiezione
60   3,  24 |            a tu już czółna, jakie były u brzegów, pierwsi, co ich
61   3,  25 |           go miał wziąć? Za słabe były dłonie.~Wszyscy na starego
62   3,  25 |     wianki i kadzenie dla chorych były potrzebne. Jaruha dopiero
63   3,  25 |           go opasywał. W pośrodku były zielone grzędy, a na nich
64   3,  26 |     ubogim był. Komory więc pełne były i na niczym nie zbywało.~
65   3,  27 |    których chciał się pomścić, to były wnuki jego, sieroty bez
66   3,  28 |           horodyszczu porozbijane były szałasy i namioty płócienne.
67   3,  29 |        wzgórzów pochyłości okryte były ciałami, a gdy mrok padł,
68   3,  30 |           dwór kneziowski złożone były. A było obyczajem prastarym,
69   3,  Dop|          dla starszyzny urządzone były ławice, a widzowie, gorąco
70   3,  Dop|     dobitnych, jak gdyby czerpane były z jakiegoś źródła prastarego,