Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |        mroków roztapiające się w dnia blasku. Nad strumieniami
 2   1,  2  |      szopie, bo się nazajutrz do dnia w drogę wybierał.~Siedli
 3   1,  3  |         stronę.~- Tam... w końcu dnia z końmi waszymi dostaniecie
 4   1,  3  |         przesiedział noc całą do dnia.~Już się we dworze niewiasty
 5   1,  4  |     rzeki wąskim korytem.~Ćwierć dnia tak już upłynęło, gdy na
 6   1,  4  |          pasy lasów stały.~W pół dnia wszystkie nawet ptastwo
 7   1,  6  |         że tak ochoczo będzie co dnia... W lochu pod wieżą, nie
 8   1,  7  | zawołanie się stawił.~- Lepszego dnia na naszego wilka nie znajdziemy -
 9   1,  8  |       nie znali.~Pracowano tu od dnia do nocy, a on rzadko w domu
10   1,  8  |        do swej zagrody. Drugiego dnia nad wieczór byt już u wrót,
11   1,  9  |          I trwało to noc całą do dnia białego i przeciągnęło dzień
12   2,  12 |      świecie, dzień Białego Boga dnia i światłości, na którego
13   2,  12 |       niż łączyć.~Słoneczko, oko dnia jasnego, świeć nam a grzej -
14   2,  12 |          zaczął niknąć, a brzask dnia wciskać się z góry. Coraz
15   2,  13 |          i pusto, gdy następnego dnia Myszko przybył na koniu
16   2,  14 |        ognia świętego. Trzeciego dnia pokazało się jezioro szeroko
17   2,  14 |      upływało od tego pamiętnego dnia, gdy Dziwa u ognia zasiadła
18   2,  14 |       była stworzona~Dziesiątego dnia siedziała u ognia, gdy szmer
19   2,  14 |        na kiju sparty.~Ludu tego dnia około kontyny było mnóstwo,
20   2,  15 |         się tu, jutro ruszysz do dnia w drogę, tam...~Wskazał
21   2,  15 |      szeptać począł, o czym tego dnia między ludźmi się rozwiedział.
22   2,  15 |      deszcz poprószał. Około pół dnia dopiero kneź się wywlókł
23   2,  16 |         spędzić na zamek.~Do pół dnia cicho było na grodzisku,
24   2,  16 |          gród zaprosić, ale tego dnia do nocy wyglądano ich na
25   2,  16 |        mogłem. Nareszcie jednego dnia posłyszałem nad sobą głos
26   2,  16 |        straże i psy tak wyły jak dnia przeszłego, i kruki latały
27   2,  18 |         burzyć zaczynał.~Jednego dnia smerdy wołać kazał.~- Jedź,
28   2,  18 |      Niemka zasadzki i zdrady. Z dnia na dzień odkładano łowy.
29   2,  19 |        wszechmogącemu za posiłek dnia tego i za wszystko dobro
30   2,  20 |        zawsze, a u koła nie było dnia, ażeby Mirsz nie siadł i
31   2,  20 |     wcale nie zważał na to.~Tego dnia - a było to wprzódy, niżeli
32   2,  20 |      sparłszy o drzewo.~Tego też dnia na jezioro patrząc zdun
33   2,  20 |        stary. - Pszczoły w ulu i dnia bez matki się nie ostoją!~-
34   2,  20 |     przed ogniem Dziwa. Tu, mimo dnia spieki, zewsząd otulonej
35   2,  20 |       Stary zdun nierozmowny był dnia tego, jedli cicho. Nad wieczór
36   2,  20 |        szeptali długo, prawie do dnia - kto może wiedzieć, co
37   2,  21 |       łupu wojaków.~Właśnie tego dnia zarania, gdy u wrót kładziono
38   2,  21 |          tym, co się tu już tego dnia działo.~Na dole ściśnięty
39   2,  21 |        milczano długo.~Trzeciego dnia około południa głos z okna
40   2,  21 |       trupem wyrzucić. Czwartego dnia smerda z górnego okna wysunął
41   2,  21 |       niby i milczenie.~Szóstego dnia posłyszano nagle krzyki,
42   2,  21 |         prosił nikt.~Dziesiątego dnia milczała wieża, krucy się
43   3,  22 |       zeszło na sporach, co było dnia. Widać było około stołba
44   3,  22 |     postrzeżono, jak dobra część dnia na ucztowaniu zeszła. Wizun
45   3,  22 |    oszczepów brakło... Trzeciego dnia dopiero zaczęły się gromady
46   3,  23 |      osaczyć najlepiej.~Drugiego dnia w głębi puszczy naszli na
47   3,  23 |        po kmiecych zagrodach. Do dnia poczęło wojsko ruszać na
48   3,  24 |        bodni, pogotowiu.~Jednego dnia Jaruha znalazła się w progu
49   3,  24 |          jedzie młody!~Księżycem dnia tego był Doman, któremu
50   3,  25 |  ubogiego wybierzcie... Ani tego dnia, ani następnego Doman powstać
51   3,  25 |          samej siebie.~Trzeciego dnia podniósłszy się siedzieć
52   3,  25 |      kościach łamało. Dziwę tego dnia wezwano do dwu chorych,
53   3,  25 |         progu której chaty.~Tego dnia zobaczywszy Dziwę wychodzącą
54   3,  25 |        stara Nania wysłała Dziwę dnia tego, aby w ogródku różne
55   3,  25 |          jak zapragnął.~Drugiego dnia, przez okienko otwarte,
56   3,  26 |          Mięsa jednak tykać tego dnia nie chcieli i chleba tylko
57   3,  26 |         ziemi spali. Z brzaskiem dnia po cichu Piastun sobie kobiałkę
58   3,  26 |         wiecujący; było ich tego dnia dosyć i coraz nowi jeszcze
59   3,  26 |     zgody... Całą noc do białego dnia młodzież z żagwiami biegała,
60   3,  28 |      zagrody nie ruszy.~Drugiego dnia nędzny ów jeniec wojenny
61   3,  28 |       nadszedł doń przybyły tego dnia po rozkazy knezia Dobek,
62   3,  28 |       się nie chciało. Trzeciego dnia pod pozorem myślistwa z
63   3,  28 |          dopomagać. Zarania tego dnia gromady niektóre już się
64   3,  28 |      jeszcze używano.~Jesiennego dnia wystąpiwszy na pagórek,
65   3,  29 |    zajadłością wielką walczył on dnia tego i nabił wrogów kupy,
66   3,  30 |      obchodzić miano. Pierwszego dnia czekali wszyscy w polu,
67   3,  30 |         lśniącą.~Wtem, jak owego dnia walki, dwa ptaki białe ukazały
68   3,  30 |       czółen dostarczyli i Doman dnia jednego pod wieczór puścił
69   3,  Dop|  Teofilakt Simokata: "Następnego dnia zostało przez straż królewską