Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |         niewiasty nam popsuliście, chce im się ziarnek świecących
 2   1,  3  |         zbrojnymi ludźmi czyni, co chce... To srogi człek - jemu
 3   1,  3  |          jaką każe - i znać go nie chcę: ni jego, ani całego ich
 4   1,  3  |     zostawcie.~- Zrobię z tobą, co chcę! - krzyknął smerda.~Wisz
 5   1,  3  |        Tobie w polu nie bardzo się chce robić, a koło domu też nie
 6   1,  4  |         może wnijść~po skarby, kto chce, a brać, ile mu się podoba;
 7   1,  4  |            miecza trzyma, męża nie chce, pana nie ma!~Rytgar kupy
 8   1,  4  |            dziewicy: - Mężem twoim chcę być Wando, lub twe ziemie
 9   1,  5  |           i panem, a mnie znać nie chce... - I bogaty - szepnął
10   1,  5  |         nie czas jest jeszcze. Nie chcę, aby patrzali, co tu się
11   1,  5  |          co tu się dziać musi, nie chcę, aby zawczasu z własną krwią
12   1,  5  |            mirów i gromad znać nie chce... ani o wiecach słyszeć...
13   1,  5  |            swojej krwi mieć tu nie chce, bo się jej boi... Któż
14   1,  8  |          wojować i swarzyć... Kneź chce się ze swymi pojednać...
15   1,  9  |           o takiej sprawie... a ja chcę z serca zrzucić, co na nim
16   1,  9  |            z wami... ja wam bratem chcę być, bądźcie wy mnie też.~-
17   1,  9  |   zawstydzony.~- Ja wam bratem być chcę... bratem... - dodał.~-
18   1,  9  |       mówił o tym... Siostrę waszą chcę wziąć...~Była chwila milczenia;
19   1,  9  |             rzekł - Dziwa męża nie chce znać... Nienowa to rzecz
20   1,  9  |           i duchami ja wojować nie chcę... a młodszą, gdybyście
21   1,  9  |       Młodszą wam dam...~- Starszą chcę albo żadnej.~- Nie mogę! -
22   1,  9  |            znam, i Domana znać nie chcę...~- Braterstwo nam wypowiedział
23   1,  9  |         ciebie... - mówił Ludek. - Chce cię mieć... odgraża się
24   1,  9  |            Wie o tym... a znać nie chce...~- Cóżem ja winna?~Żywia
25   1,  10 |     Chwostek się z Niemcy sprzęga, chce ze stołba swego nam rozkazywać,
26   1,  11 |      dolinie grzybów jest wiele... Chce nas odprowadzić do chaty...~
27   1,  11 |            czarnej, ani żadnej nie chcę doli... Miodu ja kubeczek
28   2,  13 |                rzekł Doman - a nie chcę, abyście mnie zapominali,
29   2,  13 |         aby mu w pomoc przybywali; chce nas wszech zawojować i obrócić
30   2,  13 |            mirową sprawę. Nikt nie chce stanąć na czele gromady,
31   2,  13 |             Więcej już słyszeć nie chcę i nie potrzebuję. Na tym
32   2,  13 |            zapaliły.~- Myszkom się chce panować, my wolimy tego,
33   2,  14 |        broniąc się zabiłam go. Nie chcę, aby się jego krwi mścili...
34   2,  14 |         tylko.. inaczej ja cię nie chcę... Jak ci serce odboli,
35   2,  14 |          Kneź to jest miłościwy... chce, żebyś mu wróżyła.~- Wróżyć
36   2,  14 |      miłościwy panie - rzekł - kto chce wróżby, musi ją cierpieć,
37   2,  15 |       zachciewa, a ja tej nie dam; chcę posłuchu i będę go miał.~
38   2,  15 |       rękach miął ją bezmyślnie.~- Chcę was uwolnić - dodała kneźna -
39   2,  15 |          uwolnić - dodała kneźna - chcę was staremu odesłać ojcu.
40   2,  15 |     własnego ogniska, wolnym. Kneź chce zgody i spokoju. Daj się
41   2,  16 |       Pepełek nas wzywa do siebie, chce zgody, grożą mu kmiecie,
42   2,  16 |           Niech się tam dzieje, co chce - rzekł Miłosz - jedźcie
43   2,  16 |            nimi, a z Pepełkiem nie chcę na długość miecza się spotkać,
44   2,  17 |          jej nigdy nie wierzę, nie chcę radzić z nim ni przy nim.
45   2,  18 |           jej ziele niosę... Jeśli chce, to mu jemioły dam na szczęście...
46   2,  19 |           po niemiecku zażywać nas chce, a myśmy do swobody nawykli
47   2,  20 |            w głowie, choć mnie nie chce. Mówi, że duchom ślubowała.
48   2,  20 |           się pod skwar jechać nie chce - rzekł chmurno.~- Poczekajcie
49   2,  20 |           około tej, która cię nie chce. - Nie zechce może i tamta!~-
50   2,  20 |            hożego, jak ty, chłopca chce.~Mila się zaczerwieniła
51   2,  21 |           i rzekł:~- Dziej się, co chce!~Kneźna chłopcom się do
52   3,  22 |          ubogi człek przodować nie chcę, bo się na siłach nie czuję...
53   3,  22 |            się gotowa, ustąpić nie chce nikt... Nie nowina to...
54   3,  22 |         sam im usta zamknął.~- Nie chcę! - zawołał. - Wolę słuchać
55   3,  22 |          nas swoboda panuje, a kto chce, szarpie. Dla onej swobody,
56   3,  23 |           z mojej naprawy dlań nie chcę, bo naszym gościem bywał.~
57   3,  24 |           a chmiel z nią czyni, co chce, gotowa jeszcze pójść w
58   3,  25 |       dziwka bogom ślubowała?3 Nie chce ona nikogo...~Rozśmiała
59   3,  26 |        stał. Nim się opatrzono, co chce uczynić, i zdołano zapobiec
60   3,  26 |   nieszczęśliwe i splugawione, nie chcę siedzieć tam, gdzie wspomnienia
61   3,  27 |            niczego mieszać się nie chce, i odprawił, a gdy potem
62   3,  27 |          gwałtownie - znać was nie chcę, nie znam. Stoi was tu dwóch
63   3,  29 |       rozumiecie, że która ucieka, chce, by ją goniono?~Zbliżyła
64   3,  30 | przeznaczył, moją być musi, ale ją chcę mieć z rąk waszych i spod
65   3,  Dop|           powieści ludu. Wanda nie chce znać, męża, pragnie pozostać