Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |       iglic gładkich, i guzów, i wszystkich tych zabawek... bez których
 2   1,  2  |     Błyszczał tak jakoś, że oczy wszystkich zwrócił na siebie...~- A
 3   1,  2  |     ludzi różnych...~Przecież ze wszystkich narodów naszych pono najwięcej -
 4   1,  2  |     niemało...~- A ziemi też dla wszystkich dosyć - dokończył Wisz. -
 5   1,  3  |   pobladła, czuł, że chciwe oczy wszystkich na niego się skierowały.~-
 6   1,  3  |   pogładził.~- Musi jeden iść za wszystkich - rzekł - na ciebie kolej,
 7   1,  4  |        życie całe.~I żal mu było wszystkich, bo ku chacie spoglądał,
 8   1,  6  |   których by ówczesnym obyczajem wszystkich Słowian nie śpiewano. Śpiew
 9   1,  7  |          na klepki. Drzwi jednak wszystkich chałup stały nie pozamykane,
10   1,  7  |          łuków i procy. Doman ze wszystkich najzręczniejszym był, choć
11   1,  8  |  przypilnowując gospodarstwa.~Ze wszystkich kmieciów okolicy tej Piastun
12   1,  8  |         służę każdemu... słucham wszystkich... Przecie nogami mnie kopią,
13   1,  8  |          dziesięć dni drogi znam wszystkich - rzekł Znosek - nawet psy
14   1,  8  |      Dziwa, najprzytomniejsza ze wszystkich, resztą niewiast rozporządzała,
15   1,  9  |     płacz i razem pieśń jękliwa, wszystkich przejadł smutkiem i grozą...
16   1,  9  |      wiele z okolicy, ugaszczano wszystkich, do wszystkich przepijano...
17   1,  9  |        ugaszczano wszystkich, do wszystkich przepijano... Stały otwarte
18   1,  9  |    zawołał:~- Krew za krew!~Oczy wszystkich skierowały się ku niemu,
19   1,  10 |       tylko wskazał na nie. Oczy wszystkich zwróciły się na odzież zabitego,
20   1,  10 |      wrócił - krzyczeli Myszki - wszystkich pod grodem jak psów wywieszają...
21   2,  12 |   kupalną.~Słońce zapadać miało, wszystkich oczy i twarze ku niemu były
22   2,  12 |          W tej samej chwili przy wszystkich ogniskach błyskały już ogniki
23   2,  12 |      ziemię i tarzali mocując.~U wszystkich ognisk razem rozpoczęły
24   2,  12 |         siostrę, bratowe, braci, wszystkich pożegnała, kłaniając się
25   2,  14 |  milczenie i ołowiane brzemię na wszystkich tych niewiastach znużonych
26   2,  14 |     nagle podniesiono zasłony ze wszystkich stron i między słupami najbliżej
27   2,  14 |        należą do was, ale do nas wszystkich, Wilków, Serbów, Łużan,
28   2,  14 |        porwać się samemu na nich wszystkich, ale on i ludzie jego nie
29   2,  15 |        prosić. Nasza sprawa, ich wszystkich sprawa. Nie stanie nas tu,
30   2,  15 |          nas tu, wygubią Leszków wszystkich kmiecie i jeden się nie
31   2,  16 |         wieców i gromad, i mirów wszystkich iść trudno, a gdy do boju
32   2,  17 |    Miłosz, dalej stał Bumir; nie wszystkich ich pewni byli Myszkowie
33   2,  17 |       kneź Miłosz, odstąpiony od wszystkich, pozostał sam, a ujrzawszy
34   2,  19 |           Boga, który jest ojcem wszystkich narodów i ludzi i panem
35   2,  19 |     Bogiem i w Bogu. Ta harmonia wszystkich sił, to prawo niezbłagane
36   2,  19 |       jeden by tylko Bóg był dla wszystkich?~- Tak jest - odpowiedział
37   2,  19 |       Nauka jego trafiła do serc wszystkich. Opowiadał, że Bóg jest
38   2,  19 |        moich przybędzie do mnie, wszystkich teraz wojna zajmuje... bądźcie
39   2,  19 |     dzieci, wyznają, jest Bogiem wszystkich... W jego imieniu ojcowskim,
40   2,  19 |         ująwszy chłopaka za rękę wszystkich razem prosił, by szli z
41   2,  20 |           srebrne pierścionki na wszystkich palcach, niektóre z oczkami,
42   2,  21 |   wskazał. Bumir głową trząsł.~- Wszystkich Leszkow przeto nie wygubicie -
43   2,  21 |         łuczywem w ręku, obszedł wszystkich po jednemu, dotknął twarzy
44   3,  22 |         i wyjadało do szczętu... wszystkich równo... Aby ono to i tu
45   3,  22 |     obyczaje, ład, zakony, prawa wszystkich gromad i plemion siedzących
46   3,  22 |        chlebami i napój, prosząc wszystkich na strawę.~Posiadano na
47   3,  22 |          o napaści wroga ruszyła wszystkich, z odleglejszych też osad
48   3,  23 |       głowie, rodziła się więc u wszystkich myśl, aby wybrać takiego,
49   3,  24 |        drużbów prowadził z sobą, wszystkich, jak jeden, kmiecych synów
50   3,  24 |         jeszcze, krasą i odzieżą wszystkich przechodził. Konia pod sobą
51   3,  24 |        dębu młodzi szli po kolei wszystkich prosić o błogosławieństwo,
52   3,  25 | drużbowie, drużki, do psa wybili wszystkich do nogi.~Potrząsała głową
53   3,  25 |       Ciekawość prowadziła ją po wszystkich zakątkach. Z kolei siadała
54   3,  26 |     potem wnet buchnęło ze stron wszystkich: - Piastuna obieramy!~-
55   3,  26 |   wpuszczono.~Wielki żal ogarnął wszystkich na grodzisku, gdy się o
56   3,  27 |         go do ust i zatrąbił.~Ze wszystkich stron podwórza czeladź się
57   3,  27 |       słynął, ale Hula, oprawca, wszystkich we dworze przechodził wzrostem
58   3,  28 |       żaląc się, iż mu się tu od wszystkich straszna krzywda działa,
59   3,  28 |    Piastuna i swojej gromady.~Ze wszystkich polańskich mirów co do oszczepu
60   3,  29 |          Doman, Ludek, Sambor, a wszystkich ich tam ciągnęła Dziwa,
61   3,  30 |      trzeci, aż ziemia litościwa wszystkich pokryła. Na stosach poczestnych
62   3,  30 |  Czwartego rano ruszyć mieli.~We wszystkich ziemiach i gromadach z Leszków
63   3,  30 |    starszyzna. Zaczęto częstować wszystkich, ktokolwiek przyszedł, karmiono
64   3,  Dop|         samych jednych spomiędzy wszystkich barbarów, którzy się z nim