Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |      ryknie, aż drży góra cała i gród z stołbami się chwieje.
 2   1,  4 |         Nad smoczą jamą na górze gród się kamienny podnosi, tam
 3   1,  4 |         słuchał głosu.~Jedzie na gród Lech i płacze, suknię rozdarł,
 4   1,  4 |         je ludzie, starszyzna na gród się zbiera. Niechaj ten,
 5   1,  4 |  Zwycięska wraca królowa.,. i na gród swój naród woła, Wyszła
 6   1,  5 |      szopy i chaty.~- To kneziów gród! - z dumą zawołał smerda,
 7   1,  5 |          miarę jak się zbliżali, gród coraz wyraźniejszym się
 8   1,  5 |        po kilkunastu ściągają na gród, łaskawie przyjmują, a mało
 9   1,  5 |         oni są! - zawołał Kos.~- Gród mocny - odezwał się przybyły.~-
10   1,  6 |        niewiasty wnijścia się na gród dopominały.~Smerda i jego
11   1,  6 |       czy trzy, mimo wrzasku, na gród wciągnięto, a kneź, przypatrując
12   1,  7 |   Miłoszu, jak wiec postanowi na gród, dacie nam swoich ludzi?
13   1,  8 |        wracała nigdy bez łupu na gród, a łupem były oskarżenia,
14   1,  8 |         się lada żupankowie i na gród się cisną, a pięściami nam
15   1,  10|      wybito, a dzieci pobrano na gród, a ziemię smerdom porozdawano...~
16   1,  10|  słyszeli.~Myszki wołali, aby na gród ciągnąć i wywracać wszystko,
17   1,  10|   obmyślić, z kim, jak, kiedy, a gród Chwostków był warowny, wałem
18   2,  12|         Ludek i Sambor, który na gród wracać nie chciał, niemało
19   2,  14|      domu swoi się miotają... Na gród! Na stołb! Krew za krew!...
20   2,  14|          stołb! Krew za krew!... Gród się pali... płonie, gore...
21   2,  14|         też ważyć możemy na wasz gród i stołb!~Podniósł rękę do
22   2,  15|         z tego, mam dosyć ludzi, gród mocny i wieża wytrzyma,
23   2,  15|     Twarde zęby trzeba mieć, aby gród ukąsić - rzekł - niechby
24   2,  15|          z nimi chcemy, niech na gród do nas zjadą. Kmiecie nam
25   2,  16|     radzili w izbie.~- Napaść na gród nie będą śmieli - wołał
26   2,  16|         czas powiedzieć, abym na gród bieżał i oznajmił o tym,
27   2,  16|       Mściwoja i Zaboja, miał na gród zaprosić, ale tego dnia
28   2,  16|         dojechali aż na ojcowski gród stary i ocknął się dopiero,
29   2,  17|       wici słać, lud zwołać i na gród idźmy z nim.~Gdy się ku
30   2,  17|        powiedzie, czas będzie na gród iść...~Myszko się uśmiechnął.
31   2,  17|      jego gromada stąd prosto na gród pójdzie donieść, co uradzono...
32   2,  18|    której stronie jezioro było i gród, ale aby się stąd wyrwać
33   2,  18|    Inaczej z głodu pomrzemy i na gród się nie dostaniemy... Mnie
34   2,  18|          chcą wasi kmieciowie na gród i knezia? - spytał Chwostek. ~
35   2,  18|            proszę was do mnie na gród w gościnę, winienem wam
36   2,  19|         nocy. Tam - wskazując na gród, dodał - tam próżnośmy o
37   2,  19|          drapieżne mają... Że na gród was nie puszczono, dziwić
38   2,  19|          jak co chwila urastały. Gród stał zaparty i umocniony
39   2,  21|        oparty o mur, poglądał na gród pod nogami, na chodzących
40   2,  21|        wszędzie chodzi burza, na gród się ludzie gotują...~Łamała
41   2,  21|      zaczną nadciągać... gromady gród opaszą, brzegi jeziora obsadzą...~
42   2,  21|         może się ona rozpocznie. Gród będzie się bronić... Wezmą
43   2,  21|        się wyroiły.~- Kmiecie na gród ciągną! - wołali smerdowie
44   2,  21|         Stoją murem i patrzą na, gród, jakby go oczyma zjeść chcieli.~-
45   2,  21|      roztrzaskał w kawały.~Pełen gród zwycięskiego ludu. Czapki
46   3,  22|       takich, którzy by radzi na gród się dostać chcieli i kneziować...
47   3,  22|          wozy i konie i słali na gród.~Zbór nie był tak gromadnym
48   3,  24|     pogrzebu! Mnie ich szkoda... gród pusty! Trawa rośnie na zgliszczu...
49   3,  24|        synu - zawołał - gdy nasz gród palono, gdy naszych zabijano,
50   3,  24|        począł, aby mówił, kto na gród prowadził, kto knował. Grożono
51   3,  26| tymczasem na wiece ciągle to pod gród, to na uroczyska po lasach
52   3,  26|          radości - szli potem na gród znowu i radzić chcieli,
53   3,  26|    między mną a wami. Tam będzie gród mój i stolica nowa, gdzie
54   3,  27|      starszy - i ziemię naszą, i gród odzyskać. Wszyscy Leszkowie
55   3,  27|         Leszków, że jeśli się na gród targną, głowy ich natychmiast
56   3,  27|         z oszczepem ku wnijściu, gród już był w ręku Pomorców
57   3,  29|      kościach najeźdźców założym gród, stolicę, a nazwany będzie
58   3,  30|          tam będzie stolica, tam gród... takom rzekł, tak się
59   3,  30|       się wszelka siła składa na gród i stolicę; niech każdy do
60   3,  30|      dotykał. Tak oborano dokoła gród przyszły, zostawując tylko
61   3,  30|   wszystkie mienie Piastunowe na gród nowy, aby pierwsze ubóstwo
62   3,  30|         z sobą.~Właśnie Kneźno i gród ściągnęły tam na brzegi