Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |       nie zamieszkała, milcząca. Raz z dala na wodzie postrzegli
 2   1,  1  |     przecie znacie, nie pierwszy raz jestem u starego Wisza...
 3   1,  1  |      zawołał Wisz wstając. - Kto raz spał pod dachem naszym,
 4   1,  3  |      jesteście... Ja, żem tu już raz się kiedyś zabłąkał,~przywlokłem
 5   1,  3  |       koszuli i trzy razy prędko raz po razu zatrąbił, do chaty
 6   1,  4  |           których duchy pilnują. Raz w rok, na Kupałę, otwiera
 7   1,  4  |       życiem bogom ślubowała, na raz oddam im je cale, niż o
 8   1,  5  |         się tu pono nie pierwszy raz po kraju wałęsa... Znalazłem
 9   1,  5  |           powtórzyła.~- Niejeden raz - mówił Hengo. - Choć parę
10   1,  7  |      zajęciu mieszkańców. Na ten raz nie było żywej duszy, niewiasty
11   1,  7  |      stary dobył rogu i zatrąbił raz, drugi i trzeci. Jechali
12   1,  9  |      Ludek się hamując powtórzył raz jeszcze: - Nie mogę...~Doman
13   1,  10 |         narody wędrując pierwszy raz się osiedlały na nieznanej
14   1,  10 |  maleńkie widniały. Obejrzał się raz jeszcze, posłuchał, rękami
15   1,  11 |        dala odezwała się kukułka raz, drugi i uciekła. Dziwczęta
16   1,  11 |       dziwy bywają... Szkoda, że raz do roku taka nocka bywa!...
17   1,  11 |        na Kupale ja muszę być... Raz do roku młodość mi powraca...
18   2,  12 |     trwał na czatach, lecz Dziwa raz jeszcze go przywołała do
19   2,  12 |        Dziwa wiadro, zaczerpnęła raz ostatni, napiła się i zapłakała...
20   2,  12 |        się do nóg wkoło... Wrota raz ostatni otwarły się i zamknęły
21   2,  12 |        trzeci.~Gdy Dziwa jeszcze raz ostatni obejrzała się ku
22   2,  13 |        ty oniemiał? - zawołał po raz trzeci, groźnie już, przybyły
23   2,  13 |       rany goi. Niedźwiedź jucha raz mi do połowy skórę ze łba
24   2,  14 |     opowiedziało swą przygodę po raz drugi.~- Domana mi żal! -
25   2,  15 |           Ano plemię to zuchwałe raz przetrzebić potrzeba i rogów
26   2,  15 |      mostu i do koni - a tu, gdy raz się znaleźli i dosiedli
27   2,  16 |    pięścią - jak to się niejeden raz zdarzało - gdyby na ziemię
28   2,  20 |    chciał zabijać! Prędzej drugi raz ważyłbym się porwać, choć
29   2,  20 |          żupana i on też na nią. Raz nawet w uśmiechu zza różowych
30   2,  21 |      Rzucili się synowie jeszcze raz do nóg ojcu, do nóg matce,
31   2,  21 |         stołbie zatrąbiła straż, raz, drugi i trzeci. Pochwycili
32   3,  22 |               szepnęła Jaruha. - Raz, mówią, trafiło się tak,
33   3,  22 | wszelkiego stało siła, a gdy się raz ugaszczać zaczęto, ani się
34   3,  22 |     Wilcy po gościńcach niejeden raz, ale puścili wolno... Do
35   3,  24 |        Mili i dziewczę napełniło raz drugi.~Jaruha wypróżniła
36   3,  24 |       kosy pozaplatane starannie raz ostatni ją zdobiły.~W chacie
37   3,  25 |       nigdy na Lednicę. Niejeden raz ognie widać było i słychać
38   3,  25 |         dwa razy, nie odgadniesz raz trzeci.~I do komory leci,
39   3,  25 |       królewna słowa: - Czwartyś raz przegrała i musisz być moją!~
40   3,  25 |         leży.~Królewiczowi piąty raz już bardzo było odgadnąć
41   3,  25 |   ucisnął.~- Znalazłem cię piąty raz... musisz być moją - woła
42   3,  25 |     słowa: - Poznałem cię szósty raz... moją musisz być teraz...~
43   3,  25 |          pocznę z nim?~Na siódmy raz zeszły się wszystkie siostrzyce
44   3,  25 |    rzucił.~- Poznałem cię siódmy raz, musisz moją być teraz...~
45   3,  26 |     wiedzieli, gdzie ich szukać. Raz się wdarli od północy, to
46   3,  26 |    wydusić tam to plemię, abyśmy raz pokoju zażyli.~Długo tak
47   3,  26 |             Przychodzimy jeszcze raz, aby mężowi sprawiedliwemu
48   3,  26 |            niech będzie.~Jeszcze raz okrzyknięto kneziem Piastuna,
49   3,  26 |        opierał się woli losu. Po raz pierwszy w jednym kole Leszkowie
50   3,  27 |         się widzenia z Miłoszem. Raz jeden tylko wpuścić ich
51   3,  28 |       wartą skóreczkę jagnięcia.~Raz, gdy pod szopką zajęty był
52   3,  28 |      sobie umiał poradzić, iż po raz pierwszy, zamiast kup bezładnie
53   3,  29 |     wojak zapalczywy, i niejeden raz na swoją rękę z garścią
54   3,  29 |        komu braterstwo przyrzekł raz, strzymał je we wszystkim
55   3,  29 |             A ty... gdzie mu ten raz oddałeś? - zapytał.~- Leży
56   3,  30 |        na obozowisku.~Piastun po raz pierwszy spotkał się z ludźmi,
57   3,  30 |         nowa osada, która już tu raz niegdyś wedle podań istnieć
58   3,  Dop|        świetle zjawia się nam po raz pierwszy to plemię Slowian,
59   3,  Dop|     Lechia ochrzczona ukazuje po raz pierwszy w walce i przymierzu
60   3,  Dop|      przyjmuje wyzwanie.~Jeszcze raz Rytogar stara się ją skłonić
61   3,  Dop|         Jeszcze za życia Popiela raz dwaj nieznani pielgrzymi