Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |         brody - wśród których ust prawie znać nie było. Sukienna,
 2   1,  2  |      naciskając, zbliżyły tak, iż prawie głowami nad ławą zawisły,
 3   1,  2  |       młoty po mogiłach i już ich prawie nie widać. Nie zdał się
 4   1,  3  |         procę zostawił we dworze, prawie będąc rozbrojony zawahał
 5   1,  3  |          kierował się nie patrząc prawie. Hengo drapał się za nim -
 6   1,  3  |           poruszył się z żywością prawie młodzieńczą i nie patrząc
 7   1,  3  |     młodzieńczą i nie patrząc już prawie na Niemca posunął się tąż
 8   1,  4  |         milczeniu. Konie ich same prawie torowały sobie drogę, choć
 9   1,  4  |    wczoraj dopiekało, najmniejszy prawie powiew wiatru nie ochładzał
10   1,  5  |          jeszcze. Suknię miał tym prawie krojem, co wszyscy, z szerokimi
11   1,  6  |       rozumie, wziął go za rękę i prawie gwałtem wprowadził do chaty,
12   1,  7  |        Stał miód na stole, ale go prawie nie tknęli. Pochmurniały
13   1,  7  |     zrozumieć i rozmówić nie było prawie można.~Mrucząc jednak powiódł
14   1,  9  |       głowę rozkrwawił, ale razem prawie dzida, którą kneziowski
15   1,  9  |    powiększał.~Liczba z obu stron prawie równą była... Za starca,
16   1,  9  |         byłby mi ją dał - zawołał prawie gniewnie. ~- Nigdy...~-
17   1,  10 |          trzech stron je otaczały prawie nieprzebyte. Z prawej tylko
18   1,  10 |    opuszczona dawno stała z dachu prawie odarta szopa, której słupy
19   1,  10 |       piął się znowu do góry.~Już prawie miał dosiąc otworu, gdy
20   1,  10 |            oczom swym nie wierząc prawie. Otoczono dąb, a szczęśliwemu
21   1,  11 |   odpędzać jastrzębia. Przypadały prawie do niego, a gdy się zwrócił
22   1,  11 |     spadło nań dziobami chwytając prawie, posypały się pióra... kobuz
23   2,  12 |          i wrzawy. Nie było w nim prawie ciemnego kąta.~Siedzieli
24   2,  13 |    dziewkę zadana bezczestną była prawie.~- Nie wiem - rzekł ostrożnie
25   2,  13 |          był nieco i w izbie było prawie ciemno, ale właśnie, gdy
26   2,  14 |         dzień pierwszy i tak samo prawie drugi upłynął. Mogła tylko
27   2,  14 |        siwowłosej kobiety; oczyma prawie gniewnymi mierzył Dziwę
28   2,  15 |          co mu dano, z chciwością prawie. Milczał.~Niemka z przymileniem,
29   2,  15 |        stało. Ja mam synów także, prawie w tym wieku, jam płakała
30   2,  15 |          i pragnieniem zajęty, iż prawie nie słuchał tych zapewnień.
31   2,  16 |           okrutnie, choć je cudem prawie odzyskali - boleść, żal,
32   2,  16 |           drażnić.~Zabój toż samo prawie powtórzył za bratem.~Chwost
33   2,  17 |        przeleżał nie ruszając się prawie, siła się zdawała powracać.
34   2,  18 |            a z bronią i oszczepem prawie nikogo.~Kneź się począł
35   2,  18 |         wysokich składały. Tu już prawie byli bezpieczni, ale Chwost
36   2,  18 |       musiał na ławie. Nie mówiąc prawie słowa, coś tylko pomruczawszy
37   2,  19 |         wypogodzoną, uśmiechniętą prawie mimo znużenia. Drugi, starszy
38   2,  20 |     kontynie ciemnej chłodno było prawie. Ognisko gorzało tylko,
39   2,  20 |        nie dawał, szeptali długo, prawie do dnia - kto może wiedzieć,
40   2,  21 |       Poza kneźną dwoje chłopaków prawie równych wzrostem stało.
41   2,  21 |       łupinie, nie poruszając się prawie, rękami wodę rozgarniał
42   2,  21 |          pospali. Zasnęli wszyscy prawie tak, jak kto siedział i
43   3,  22 |      stali z kmieciami na równi w prawie, nie chcąc im ustąpić. Na
44   3,  22 |     dalekie zwiedzał kraje i znał prawie wszystkie, gdzie sięgało "
45   3,  22 |        mieli za sobą, a Leszkowie prawie byli pewni, iż przeciwko
46   3,  22 |       Leszkowie stali przy jakimś prawie, inni bogactwem się zalecali.~
47   3,  23 |    przyznawał. Nic z niego jednak prawie dobyć nie mogli mimo groźby.
48   3,  24 |          wszyscy - nie było czasu prawie pomyśleć o schronieniu się
49   3,  26 |         nie lękano, owszem żądano prawie, mając czym napastnika osaczyć
50   3,  28 |     nabijanych, spod których skór prawie widać nie było. Inne, czerwono
51   3,  28 |          mogąc odpowiedzieć. Stał prawie niemy, dopóki rozmowa spokojniejszą
52   3,  28 |         rażony nagle, przytomność prawie utracił. Dobek zbyt był
53   3,  29 |           Drugi przy nim, jak on, prawie biały, w którego włosach
54   3,  29 |    wiodący, suchy, blady, wysoki, prawie bez włosów na brodzie i
55   3,  29 |          była dolina. Nieznaczny, prawie wyschły strumień kręto biegł
56   3,  29 | przestrachem, że dwie gromady już prawie kraj lasu zajmowały. Pomorcy
57   3,  29 |         lasy...~Wizun nie słuchał prawie, schylił się do rannego
58   3,  29 |            Doman za nim popatrzał prawie szydersko.~W czółnie nań
59   3,  30 |    pobliżu zamku, tak że w oczach prawie rosła nowa osada, która
60   3,  Dop|      Słowian w ogólności długo są prawie nieprzebitą mgłą okryte,
61   3,  Dop|          stanowczo bardzo trudno.~Prawie aż do tej chwili, gdy się