Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |   najpiękniejszą i najukochańszą, a pieśni najśliczniejsze śpiewała.
 2   1,  2 |          popatrzała, powiedziała. A pieśni się u niej rodziły tak jak
 3   1,  4 |     przełamiemy z tobą i posłuchamy pieśni.~Śpiewak struny przebiegać
 4   1,  4 |            śpiewają i żelazo gra... Pieśni słuchać nie ma czasu.~Westchnął. -
 5   1,  4 |            do siebie ślepiec. - Wam pieśni innej potrzeba, wy starej
 6   1,  4 |              posłuchajcie... starej pieśni znad Dunaju. Cicho się stało
 7   1,  5 |            głowach... Ślepe dziady, pieśni o niej śpiewając, ludzi
 8   1,  6 |            młodość prześpiewując... pieśni uczono się z mową razem.
 9   1,  6 |          rzodę pędząc na pastwisko, pieśni do Honiły, nucono pasąc
10   1,  6 |             wesela i pogrzebu. Były pieśni prastare, których się córki
11   1,  6 |             a od progu posłyszał te pieśni, które nigdy w smutku na
12   1,  7 |            staremu nie w smak młode pieśni, bo są płoche. Czymś byśmy
13   1,  8 |         najlepiej wiedział: i jakie pieśni do której chwili przystały,
14   1,  9 |          ziemi zawodząc i śpiewając pieśni... Matka i córka szły zmarłego
15   1,  9 |           twarze i piersi, śpiewały pieśni rzewne... W głębi synowie
16   1,  9 |      Płaczki kołem otaczały zwłoki, pieśni ciągle zawodząc i przeraźliwe
17   1,  9 |           pale rozeznać było można. Pieśni ucichły... duchy wzleciały.
18   1,  9 |             Wśród nowych zawodzeń i pieśni zaczęto sypać ziemię na
19   1,  9 |           zawodziły i płakały, lecz pieśni już płynęły spokojniejsze -
20   1,  9 |             świętego, do zdroju, do pieśni i wróżby... Żony z niej
21   1,  9 |           Będę wam w krosnach tkać, pieśni śpiewać, wodę nosić ze zdroju,
22   1,  10|              dobry pan... a dwie te pieśni razem z sobą złożone zasępiły
23   1,  10|         wziął do weselszej znajomej pieśni starej. Tę zaledwie posłyszano,
24   1,  10|       wtórowała nieśmiało.~Nadeszła pieśni godzina, więc po tej następowały
25   1,  10|            wzdychali za tym światem pieśni jak za swoim.~Noc była,
26   1,  10|             była, gdy rady, ofiary, pieśni i wiec bezowocny się skończył.
27   1,  11|     zrozumiałą mową, ptaki śpiewały pieśni dla ludzi, dziki zwierz
28   1,  11|    królowałam, siedem lat śpiewałam pieśni, splatałam i rozplatałam
29   1,  11|             oj! oj! ja bym cały rok pieśni śpiewała, miód piła i przez
30   2,  12|             półszyderskim głosem:~- Pieśni ty moja, pieśni! Ptaszyno
31   2,  12|           głosem:~- Pieśni ty moja, pieśni! Ptaszyno moja złota, tyś
32   2,  12|            wskrzeszasz w śmiertlnej pieśni, lecz kto się w nurt twój
33   2,  12|        cnota, żywot i śmierć jest w pieśni... Pieśń zmarłych wskrzesza
34   2,  12| wierzchołków, aby ognie rozniecić i pieśni a korowody rozpocząć.~Starsze
35   2,  12|              ale szły milczące, bez pieśni. Były to Dziwa i Żywia;
36   2,  12|         osobno, osobno mężczyźni, i pieśni brzmiały po lesie dokoła.~
37   2,  12|      rozpaczając a nasłuchując, ale pieśni, krzyki, wrzawa, trzaskające
38   2,  19|            ziemię swą, co nas żywi, pieśni swe i dzieje, które karmią,
39   2,  20|         zielonych lasach i łąkach i pieśni zawodzić.~Doman ramionami
40   2,  20|            rozchodzili ludzie nucąc pieśni o Ładzie i Nii, śpiewy rozlegały
41   2,  21|             ich próbowano. Śpiewano pieśni i weselono się przy ogniach.~
42   2,  21|            drzewa i poczęto śpiewać pieśni, a z góry klątwami je przerywano.
43   3,  23|             śpiewali dziko, a wśród pieśni straszne krzyki a wołania
44   3,  23|        obozie śmiechu, rechotania i pieśni pełno było. Czasem tylko
45   3,  23|       pochodu wiatru szum głuszył i pieśni. Dobek ze swoimi zbliżył
46   3,  23|         Siedząc około nich śpiewano pieśni.~Łupu, broni różnej i kruszcu,
47   3,  24|            już od rana nie ustawały pieśni na chwilę, bo każda godzina
48   3,  24|            tłumaczyła.~W takt potem pieśni białymi rękami ciasto ugniatały
49   3,  24|         gędźba usiadła na przyzbie.~Pieśni a pieśni lały się jedna
50   3,  24|       usiadła na przyzbie.~Pieśni a pieśni lały się jedna po drugiej.~
51   3,  24|         nimi stająca drużyna ciągle pieśni nuciła weselne.~Wylano bogom
52   3,  24|             do chaty.~Tu zabrzmiały pieśni nowe a inne. Dziewczęciu
53   3,  24|            nie był wróżbą.~Zanucono pieśni chmielne, bo też chmiel
54   3,  25|       siebie, stukając kijem w takt pieśni, śpiewać zaczęła chrypliwym
55   3,  27|             strun szukała, ale usta pieśni wyjąknąć nie umiały - zawodził
56   3,  28|            brzuchu leżąc, gadek lub pieśni słuchał.~Gdy inni się, zabawiając
57   3,  29|         Polanie rozłożyli ogniska i pieśni śpiewać zaczęli. Gromady
58   3,  30|         praca smutną była, śpiewali pieśni, wznosili okrzyki.~- Gdzie
59   3,  30|            tedy doń ze śpiewającymi pieśni gęślarzami Piast i starszyzna,
60   3,  30|             noc całą przy śpiewaniu pieśni i radości wielkiej.~Nazajutrz