Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        twarzy także była zarosła, ledwie część policzków, zarumienionych
 2   1,  1 |           oczy przetarł kułakami, ledwie miał czas resztę snu z powiek
 3   1,  1 |           je otaczał, młodą twarz ledwie zarostem pokrytą, białe
 4   1,  1 |           wylądowali szczęśliwie, ledwie pomoczywszy nogi.~Drugim
 5   1,  1 |        grubej sukmanie starszego. ledwie poczuwszy pocisk, nie wiedząc
 6   1,  2 |           może. Za dawnych czasów ledwie u księdzów i żupanów coś
 7   1,  3 |     gałęziach pomykały wiewiórki, ledwie dojrzane, tak zwinnie skakały
 8   1,  4 |          ślepiec poczuł. Wnet też ledwie dokończywszy począł się,
 9   1,  6 |          śmiejąc się~i szydząc... ledwie dokończył, podnosić się
10   1,  6 |         wielomówność nie wykryła, ledwie miał czas prześliznąć się
11   1,  7 |   posadził, sam stojąc przed nim. Ledwie go skłonił, by usiadł przy
12   1,  7 |           która na wzgórzu stała. Ledwie się tam ukazali, ze dworu
13   1,  7 |     tajemnicze, ciemne, straszne, ledwie promienie przepuszczało
14   1,  8 |           grodzie ubito. Ciałośmy ledwie odzyskali, aby je poczestnie
15   1,  10|          osunął się człowieczek i ledwie paznokcie zapuściwszy w
16   1,  10| wyciągnięty jak nieżywy... Dyszał ledwie, wyciągał długo ręce i nogi,
17   2,  12|          pod ciemny płaszcz Jamy.~Ledwie pieśń pierwsza przebrzmiała
18   2,  12|     chacie nie patrząc na nikogo, ledwie uścisnąwszy siostrę, która
19   2,  13|     opowiadania Myszko zdawał się ledwie uszom wierzyć; śmiałość
20   2,  13|        się dziwnie, pokazał siną, ledwie przysychającą ranę, która
21   2,  13|          zniżając wiedźma.~Znosek ledwie dosłyszalnym szeptem odpowiedział
22   2,  13|        karzeł, poszarpany, ranny, ledwie się potrafił całemu stadu
23   2,  14|        osłabła, sparta na rękach, ledwie otrzeźwiona, drżąca siedziała
24   2,  15|    dotknął i ręką pozdrowił. Kneź ledwie się ruszył, już mu gęba
25   2,  16|        świetlicy siwych starców i ledwie rozkwitłe ich dzieci ludzie
26   2,  17|            a Żuła jęcząc mówił:~- Ledwie z życiem uszedłem, aby wam
27   2,  18|     gotować kazał nazajutrz. Żona ledwie wymogła na nim, iż zamiast
28   2,  18|           rzucił się w tę stronę.~Ledwie się ruszyli, gdy pociski
29   2,  18|        się też z głodu i znużenia ledwie wlókł. Między strachem a
30   2,  18|    podartą się ukazał. Wlókł, się ledwie.~Zobaczywszy go Piastun
31   2,  18|     drzwiom, od których go smerda ledwie potrafił odciągnąć.~Dobry
32   2,  20|      dłoni gruby, co go dwu ludzi ledwie udźwignęło, aż do takich
33   2,  20|          i uśmiechał się do nich. Ledwie że nie gadał z nimi. Choć
34   2,  21|        pociechą strachem zatrutą. Ledwie śmiech przyszedł na usta,
35   2,  21|           i placków kawałki suche ledwie się gdzie znalazły. Studnia,
36   2,  21|         na ziemi, zobojętniałych, ledwie na wołanie podnoszących
37   2,  21|  przyniosły. Była to kasza jakaś, ledwie ciepłą zaczyniona wodą,
38   3,  22| przypominało. Świeże gruzy, żużle ledwie ostygłe, sterczące z nich
39   3,  22|         na granicy przestąpili...~Ledwie to usłyszawszy, wszyscy
40   3,  22|      gdyby mu się kto sprzeciwił.~Ledwie ówczesny lud zbrojny mógł
41   3,  24|         jasny, chociaż nogi za to ledwie się wlokły.~Doman wedle
42   3,  24|            na przyzbie spocząwszy ledwie, wracali pić i skakać. Już
43   3,  25|        ogniska, przy którym jedna ledwie została. Stali milczący,
44   3,  25|       ciepłego napoju.~Dyszał już ledwie topielec, mówić nie mógł,
45   3,  25|       korowaja pod stołem leżały, ledwie główkę pokazała, kotek drogę
46   3,  26|           do budowania nie zdali.~Ledwie jeden zbór rozszedł się
47   3,  26|          się na niektóre, na inne ledwie kilku się przywlokło, a
48   3,  26|    niszczą, ani się im opędzić... Ledwie tchniemy. Leszki pozostałe
49   3,  26|       jako mu wesele sprawiano, a ledwie że się ono skończyło, gdy
50   3,  26|           ujść potrafił i ocaleć. Ledwie wierzyć chciano, iż o swej
51   3,  27|       Cały gęstym włosem obrosły, ledwie potrzebował okrycia. Żywił
52   3,  28|    niebezpieczeństwie życia będąc Ledwie je ochronili, przez co dziad
53   3,  28|         tego nasłuchać za wiele i ledwie mogąc powstrzymać od okazania
54   3,  28|          dozwalała ciągnąć dalej, ledwie cokolwiek koniom na polance
55   3,  29|      jedno, podskakiwał do góry i ledwie go naprężona uzda utrzymać
56   3,  29|           a silny. Ogorzałą twarz ledwie wśród zarostu dojrzeć było
57   3,  29|  wojewodów, Poraj, konia pod sobą ledwie utrzymać mogąc, patrzał
58   3,  29|           padli wszyscy bez mała, ledwie kto życie wyprosił.~Ręce
59   3,  29|          do chramu się okupywali.~Ledwie dokończywszy tych słów Jaruha