Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |    okryte konie.~Szelest jakiś w lesie znać je nastraszył, poznały
 2   1,  1 |         z nich zarżał, a echo po lesie poniosło ten dziki głos,
 3   1,  1 |         nas w tym nie zaskoczyli lesie, póki nie dojedziemy do
 4   1,  1 |     grzało coraz mocniej. Choć w lesie świeżo było i chłodno, od
 5   1,  2 |       krzykliwe i niespokojne, w lesie kukułka coś liczyła po jednemu,
 6   1,  3 |          lada jakich chałupach w lesie tłuc się nie myślę, pożytku
 7   1,  3 |        Gdy się głos rozejdzie po lesie, zrozumieją.~Szli więc razem.
 8   1,  3 |         moglibyście i na wieki w lesie pozostać, a nigdy z niego
 9   1,  3 |         jednego zwierz rozdarł w lesie, a kneź też ubił jednego,
10   1,  4 |          brata zagryzł w ciemnym lesie. Krew widzicie na mej szacie,
11   1,  6 |       Wkrótce też znaleźli się w lesie i tu dopiero bezpiecznymi
12   1,  7 |       dworu, chyba po barciach i lesie - sam, tak nagle, nie mówiąc
13   1,  7 |       dalej znowu chatek kilka w lesie, druga osada podobna, Bodniarze,
14   1,  7 |          zwalona kłoda, dolina w lesie i strumień.~Jechali tak
15   1,  7 |          o gospodarstwie mówił i lesie. Wtem miód podał chłopak,
16   1,  7 |       Kilka dni temu pojmał go w lesie któryś z ludzi Domana, ogłuszywszy
17   1,  8 |         nie zastali, bo często w lesie barcie swe podpatrywał,
18   1,  8 |         wskazał bliską polankę w lesie, gdzie szopka była na siano,
19   1,  8 |       nakładał dla nich drogi. W lesie rozstali się z Domanem i
20   1,  8 |      mogła drużyna kneziowska. W lesie, choćby za zasiekami, tak
21   1,  9 |         wszystkie jeszcze były w lesie.~Dano im znać, pobiegł Sambor
22   1,  9 |    piaszczystej znajdowały się w lesie. Poszli więc parobcy drzewo
23   1,  9 |          wielka, gałęźmi tylko w lesie wiatr szumiał z dala...
24   1,  9 |          piersi głosu.~- Pusty w lesie dwór twój stoi, dzieci twe
25   1,  9 |          po zgliszczu, żalniku i lesie.~Ludek też zawodził pół
26   1,  11|           ale cicho było znowu w lesie; ni psów, ni ludzi nie słychać.~
27   1,  11|         podrapał? - Chodziłem po lesie... zobaczyłem dziuplę...~-
28   2,  12| siermięgach. Zewsząd po gajach i lesie brzmiały przedśpiewy zwiastujące
29   2,  12|        śmiechy przebrzmiewały po lesie.~Pod dębem siedział Słowan,
30   2,  12|          to dziewcząt przepada w lesie!... Nad ranem, u świtania,
31   2,  12|  mężczyźni, i pieśni brzmiały po lesie dokoła.~Po polach, na puszczy,
32   2,  12|       Coraz jaśniej robiło się w lesie. W krzakach budziły się
33   2,  12|         To ta sama była, która w lesie Dziwie na Kupałę iść odradzała,
34   2,  13|      drugi dzień włóczymy się po lesie...~- Brat mój się okaleczył,
35   2,  15|          odepchnie.~Tak czasem w lesie dzikich zwierząt dwoje,
36   2,  16|        aby go dodani mu ludzie w lesie gdzie nie zamordowali. Tak
37   2,  17|         z oczów pogoni, już go w lesie próżno dalej pędzić było.
38   2,  17|     drodze Żuła gnając spotkał w lesie kmieci, obejrzeli się za
39   2,  17|        noc położyli się obozem w lesie. Miłosz ognie rozpalić kazał,
40   2,  17|         krwi... Zamordujemy go w lesie... Jeżeli się nam to nie
41   2,  18|          o spotkanych świniach w lesie, o niedźwiedziu, o wilkach;
42   2,  18|     obawiano się takich wiedźm w lesie bardziej niż gdzie indziej.~
43   2,  18|         mimowolnie.~Cisza była w lesie, wiatr szedł od ostępu.
44   2,  18|          nie dojdzie go odgłos w lesie jaki; jęczenie tylko konia
45   2,  18|          rozglądać po drzewach i lesie. Czuli, w której stronie
46   2,  18|           Do nocy było daleko. W lesie tylko ptastwo polatujące
47   2,  18|     słudze pewnie dał zdechnąć w lesie, a niewiele by się oń troszczył,
48   2,  18|     zabłąkaliśmy się na łowach w lesie, błądzimy drugi dzień nie
49   2,  18|         z głodu chyba zdechnie w lesie i nie da sobie rady, bo
50   3,  22|          pszczół szedł, bo tam w lesie ja wiem, com zrobił, a na
51   3,  23|         tych zbiegów złapanych w lesie stary jeden się podjął drogę
52   3,  23|        rozległ się jak grzmot po lesie i już rzeź rozpoczynała
53   3,  23|        śpiewami się rozlegała po lesie. Dobek leżał pod dębem i
54   3,  26|       powrotu zmuszą.~Lecz ani w lesie znaleźć, ani go w zagrodzie,
55   3,  26|       wzięli. Lecz dla gąszczy w lesie pośpieszyć nie mogąc, ku
56   3,  27|     przez pole drogą i zniknął w lesie.~Z drugiej strony, z gąszczy
57   3,  28|    Klodwigiem stali na granicy w lesie, który zwano Puszczą Dziką.~