Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |        tym było... Jakeście wy a drudzy wędrowni podwozić zaczęli
 2   1,  3  |       usłyszał i zachmurzył się. Drudzy znowu około kadzi z piwem
 3   1,  3  |       dziecko własne go kochano.~Drudzy parobcy, tym oznajmieniem
 4   1,  3  |        bo więcej nas kochasz niż drudzy, bo ja tobie ufam i miłuję
 5   1,  4  |         nam! - powtórzyli za nim drudzy. Słowan w struny uderzył.~-
 6   1,  5  |     teraz, gdyż jedni na wałach, drudzy na usłudze na dworze, inni
 7   1,  7  |       zaczniemy my, pójdą za tym drudzy.~- Wasze słowo za rozkaz
 8   1,  7  |        synowcom powyłupiał oczy, drudzy ze strachu wychylić się
 9   1,  7  |       najzręczniejszym był, choć drudzy też czynili, co mogli, aby
10   1,  8  |        od gór zaczęli napastować drudzy... z orężem w dłoni niewolniczy
11   1,  8  |        Jedni na Chwostka płaczą, drudzy trzymają z nim... zgody
12   1,  8  |    bystro oczyma i rozśmiał się. Drudzy milczeli, gdy z podwórza
13   1,  9  |         ku napastnikom i zwarli, drudzy u wrót, z zaciętością walcząc
14   1,  9  |      Zbliżcie się! - odpowiadali drudzy.~Tymczasem w krzakach nad
15   1,  10 |       broń składając przed sobą.~Drudzy opóźnieni nadjeżdżali jeszcze.
16   1,  10 |         zgłuszyło mówiącego, ale drudzy widocznie za nim obstawali.~-
17   1,  10 | niektórzy. - Precz z Chwostem... Drudzy wrzawę podnosili, aby tamto
18   1,  10 |          bronić będzie - poczęli drudzy. Zapalczywy myśliwiec nie
19   1,  10 |      chwyciwszy obuszek do pasa; drudzy się tylko przypatrywali.
20   2,  12 |          gwałtu i zniewagi, choć drudzy go odwodzili tym, iż zwyczaj
21   2,  15 |      stali też i czekali ludzie, drudzy się pokładli ze znużenia.~
22   2,  15 |          nogi odcinąjąc jeszcze, drudzy też odbijali razy, ale widząc
23   2,  15 |       odzyskawszy syna.~- A dwaj drudzy? - zapytał Chwost - a synowcowie
24   2,  16 | boleściach, jedni ław chwytając, drudzy tarzając się po ziemi. W
25   2,  17 |          Nie chcemy! - krzyknęli drudzy podnosząc ręce - nie chcemy!~
26   2,  19 |     wielka i uzbrojenie mocne... Drudzy zaś myślą o tym, jak by
27   2,  20 |       jedni mu głowami kłaniali, drudzy, tylko popatrzawszy nań,
28   2,  21 |         na plecach czółna niosą, drudzy u brzegu tratwy wiążą. Z
29   2,  21 |         cisną się na ich miejsce drudzy, po zabitych drapią się
30   2,  21 |  wypowiadamyć wam wojny - mówili drudzy. - Miłosz siedzi z synem
31   2,  21 |          się ognie. Spali jedni, drudzy na straży chodzili. Niekiedy
32   2,  21 |        runęli, przybiły jednych, drudzy się padając pozabijali.~
33   3,  22 |         lasu co prędzej uszedł i drudzy jadący na wiec mimo zagrody,
34   3,  22 |           rychło się co pocznie, drudzy, popuszczawszy je na paszę,
35   3,  22 |        pojechali nazad z niczym, drudzy się na grodzisku porozkładali,
36   3,  22 |     Leszka chcieli jedni, Myszka drudzy, Wisza inni, Dobka wreszcie
37   3,  22 |       nam do wyboru konia radzą, drudzy dziewkę, trzeci losy rzucane
38   3,  22 |      Jedni precz poszli gniewni, drudzy leżą i mruczą... inni, jako
39   3,  22 |      Jedni chcą komara wybierać, drudzy muchę, inni pająka, byle
40   3,  22 |       zasłane... I wkoło bogowie drudzy we zbrojach, z mieczami...
41   3,  22 |       poddali i trzymają z nimi; drudzy z sąsiady braćmi wojują,
42   3,  23 |       lasowi, od którego na nich drudzy czekali.~Niemcy sami jedni,
43   3,  23 |    swoich objeżdżali. I jedni, i drudzy stawali często przed zagrodą
44   3,  24 |        się po miodzie na ławach, drudzy na trawach pod drzewami,
45   3,  24 |       czwałem po brzegu jeziora, drudzy czekali wroga, aby dopiero
46   3,  24 |        ścigając ich zapalczywie. Drudzy już otaczali chatę i zagrodę
47   3,  24 |       których, cześć im oddając, drudzy się obracali. Po strojach
48   3,  26 |        potem na ostrów dopłynąć. Drudzy o Pomorców, ich siły, o
49   3,  26 |         siebie się być zdawała i drudzy pomyśleli w końcu, że bez
50   3,  27 |     chwyciwszy obalił młodszego, drudzy za ręce ich już chwytali.~
51   3,  28 |          a te miały przodem iść, drudzy z posiłkami wnet ciągnąć
52   3,  28 |   wiedział, gdzie się znajdował, drudzy różnie przebąkiwali, dano
53   3,  29 |     dusili i mordowali, gdyż już drudzy, depcząc ich i biegnąc po
54   3,  29 |          twarzą leżeli na ziemi, drudzy ku niebu zwróconą, jakby
55   3,  30 |        naprzód po kneziu, po nim drudzy aż do ostatniego, dalej,
56   3,  Dop| Popielowi, aby go pokosztował, a drudzy uważali za czysty i zdrowy.