Tom,  Rozdzial

 1   1,  4  |   Śpiewaka witały gromady, wiodła starszyzna pod święty dąb, nad święty
 2   1,  4  |         Na zamek niosą je ludzie, starszyzna na gród się zbiera. Niechaj
 3   1,  6  |      Wszystko to kmiecie, żupany, starszyzna. Kneź ich poi, to im się
 4   1,  7  |           zagrodach, chatach, aby starszyzna przyszła, lecz wiedzieć
 5   1,  9  |          Idą wici, lecą wici... i starszyzna już zwołana... Strach na
 6   1,  9  |           suknię i koszulę, przed starszyzną położymy... i o zemstę zawołamy...~
 7   1,  9  |         koszulę, położym ją przed starszyzną i rzeczemy: "Zginął Wisz
 8   1,  9  |         odezwał się Doman - niech starszyzna wyrzecze, a nie będziecie
 9   1,  10 |          ludzi, gwar się wzmagał, starszyzna kmiecia nadciągała. Dwoje
10   1,  10 |        milczał. Zatem ruszyła się starszyzna i ciągnęli z wolna ku horodyszczu.
11   1,  10 |        uroczysku z poschłymi usty starszyzna radziła, nic nie mogąc uradzić
12   1,  10 |          dochodził. Obejrzała się starszyzna, której ubite z dala pokazano
13   1,  10 |           Słońce się zniżało, gdy starszyzna widząc, iż na niczym spełznie
14   1,  10 |          się skończył. Powstawała starszyzna, jęli się żegnać wszyscy,
15   2,  15 |           byli, żupani i władycy, starszyzna i znaczniejsi po mirach.
16   2,  17 |         jakby na wiec się zebrała starszyzna W milczeniu wysiadł Miłosz
17   2,  17 |       radzie wszystko wolno, a co starszyzna uradzi, to przewiedzie.~
18   2,  17 |      rzecz!~Znowu było milczenie, starszyzna się potrącała rękami, poglądając
19   2,  17 |    nakazaniem po gromadach i wnet starszyzna się na czółna zabierać zaczęła.~
20   2,  17 | strasznego nie ma... Zbierała się starszyzna dla narady na Lednicy, przybył
21   2,  19 |          we wrotach zachodzących.~Starszyzna poodchodziła od gromad swych
22   2,  21 |    Myszków gromada konna i kmieca starszyzna~Chwostek już na drugie stolowanie
23   2,  21 |          żaru.~Myszków gromada ze starszyzną radzić poszła. Szli z podwórza
24   2,  21 |           gniotły...~Myszkowie ze starszyzną siedli kołem i radzili.~-
25   3,  22 |         brakowało, by pełna była, starszyzna już się po dworach i zagrodach
26   3,  22 |           mrowisko... Zebrała się starszyzna i radzi... Jedni chcą komara
27   3,  23 |        uspokoiło wszystko, poszła starszyzna rozpatrywać pobranych, śledząc,
28   3,  23 |           i pieczono, pozasiadała starszyzna rany zawiązywać i opowiadać,
29   3,  23 |         tym nazad. Dobek szedł ze starszyzną radzić, co miał dalej przedsiębrać -
30   3,  23 |         dyby, by uciec nie mogli.~Starszyzna jednak zazdrościła Dobkowi
31   3,  24 |           drugie młodym znoszono. Starszyzna zmęczona czerpała chciwie
32   3,  24 |          powiązanych, płaczących. Starszyzna niemiecka otaczając młodych
33   3,  26 |          się ich nie spodziano.~A starszyzna się tymczasem na wiece ciągle
34   3,  26 |   Zwoływano starych. - Radźcie. - Starszyzna stękała i rozpowiadała,
35   3,  26 |    jechali. Na pół drogi do grodu starszyzna była wyszła na spotkanie.~-
36   3,  26 |            Na koń więc, kto może. Starszyzna ludzi niech zbiera pod stanice
37   3,  26 |            setnicy, dziesiętnicy, starszyzna wyznaczona do dzielnic,
38   3,  27 |     wpuszczono kogo do grodziska. Starszyzna z Bumirem kilka razy domagała
39   3,  28 |         ten lud, jak niewolników, starszyzna ostro trzymała, a za najmniejszą
40   3,  28 |    musieli. Obchodziła się z nimi starszyzna jak z jeńcami, a gdy który
41   3,  28 |           z nim stało? - zawołała starszyzna. - Jużem go nie mógł dłużej
42   3,  28 |      straszną była. Serca nabrała starszyzna i wielkiej do boju ochoty,
43   3,  29 |    walczyć komu ani kogo zabijać. Starszyzna konno jeździła po polu,
44   3,  30 |          niech staną przede mną i starszyzną, i kmieciami, niech rzekną,
45   3,  30 |        mamy. Szmer powstał między starszyzną i wojewodami.~Zapaleńszym
46   3,  30 |          odparł Piastun - niechaj starszyzna daje swe głosy.~Jeszcze
47   3,  30 |           zapytał gość młodszy.~- Starszyzna radzić będzie - wnijdźcie,
48   3,  30 |           gość obcy, a choć zrazu starszyzna się burzyła i szemrała,
49   3,  30 |      głosem jednym.~Wojewodowie i starszyzna milczała, lecz kneź spojrzał
50   3,  30 |          wojewodowie i Piastun ze starszyzną pochodem uroczystym nad
51   3,  30 |          mu przyświecać. Piast ze starszyzną, wojewodami, gęślarzami
52   3,  30 |         pieśni gęślarzami Piast i starszyzna, kmiecie z Leszkami pomieszani -
53   3,  30 |        bezpiecznie kneź, a za nim starszyzna. Zaczęto częstować wszystkich,
54   3,  Dop|      równinie. Sędziami miała być starszyzna wybrana ku temu. Przebiegły
55   3,  Dop|     pożegnanie niby ze stryjami i starszyzną, każe przez sługi podać