Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |    szyją spięta na guz i pętlę. Nogi miał też suknem i skórą
 2   1,  1 |       liści - zerwało rześko na nogi... Wyrostek mógł mieć lat
 3   1,  1 |   płóciennych chust złożoną. Na nogi wstawszy, oczy przetarł
 4   1,  1 | szczęśliwie, ledwie pomoczywszy nogi.~Drugim brzegiem, wyższym
 5   1,  1 |      który strzałę wyszarpnął z nogi, śpieszył za nim, pochylony
 6   1,  1 | skórzanym obuwiu zbierała się u nogi, czerwonymi kroplami sącząc
 7   1,  1 |       odzieży z płótna grubego. Nogi miał bose, głowę siwą nie
 8   1,  3 |     zaszło jeszcze, macie dobre nogi? - zapytał. - Pójdziemy
 9   1,  3 |         siadł stary, kij między nogi wziąwszy, sparł ręce na
10   1,  4 |        nogami - rzekł ślepiec - nogi stare i starte. Dybię nimi
11   1,  4 |     drogi, siąść i spocząć każą nogi. A do Wisza, do starego,
12   1,  4 |       lasów u Łaby. Niosły mnie nogi, nie oczy - bez drogi; gdzie
13   1,  6 |         I pokazał mu jak psu na nogi swoje. Hengo trwożliwie
14   1,  7 |      spartą na kościstej dłoni. Nogi jego spoczywały na czymś
15   1,  7 |      podścielał się pod pańskie nogi...~Dwie sroki chodziły,
16   1,  9 |    padła u stóp męża i objąwszy nogi jego rękami, nieruchomie
17   1,  9 |        u słupa, skrępowawszy mu nogi. Przy nim postawiono psy
18   1,  10|         na pół śpiewnie - stare nogi źle już służą, drogi się
19   1,  10|   ledwie, wyciągał długo ręce i nogi, jęczał.~Zaszeleściało wśród
20   1,  10|       już w pólku zerwał się na nogi i w las rzucił szybko.~
21   1,  11|       mogę - zamruczała stara - nogi bolą, a na pole, gdzie ognie
22   2,  12|    śmiała się bliskiej uciesze, nogi się jej do skoków rwały,
23   2,  12|         mu gębę, spętano ręce i nogi.~Domyślano się zdrady, zlękniono
24   2,  12|       się ustoję, pójdą jeszcze nogi moje... Chłopcze...~Sambor
25   2,  12|    podskakując na murawie, choć nogi jej nie bardzo służyły.
26   2,  12|       do domu. Drogą znaną same nogi wiodły. Gdy stanął u zagrody,
27   2,  13|         silny, kark miał gruby, nogi i ręce ogromne, brzuch spasły.
28   2,  13|       za progiem zerwała się na nogi. Padł karzeł na ziemię twarzą.
29   2,  13|     Jeden z psów, który się był nogi jego uczepił, zawisł długo
30   2,  15|          zerwał się i stanął na nogi odcinąjąc jeszcze, drudzy
31   2,  16|     posadzono. Niedźwiedź stary nogi przyszedł mu lizać i jak
32   2,  16|      psami byśmy byli, gdybyśmy nogi poszli mu lizać. Niech sczeźnie
33   2,  16|       otwierasz oczy? Wywlec za nogi i zakopać nad jeziorem za
34   2,  16|     ludzie kneziowscy pijani za nogi wywlekać zaczęli. Czaszki
35   2,  18|      padł wreszcie i nie złamał nogi; trzeba go rzucić było.
36   2,  21|         aż tu, aby wam uścisnąć nogi...~A tu wojna u progu! -
37   2,  21|       Pochwycili się wszyscy na nogi, czeladź z szop, pachołkowie
38   2,  21|  niedawno przez ten sam próg za nogi ze świetlicy wywleczono.
39   3,  23|         rękami i dusiły, nim na nogi porwać się uspieszyli.~Tylko
40   3,  23|   radości całując zbawców swych nogi. Inni, jak pijani, dobijali
41   3,  23|   Wyciągniono go wnet z kupy za nogi - aż gdy twarz osmalona
42   3,  24|      kubek, to się już powlokę. Nogi mam słabe, muszę pić na
43   3,  24|         wesoły i jasny, chociaż nogi za to ledwie się wlokły.~
44   3,  24|     idzie, pan idzie, popodcina nogi... O chmielu, o chmielu,
45   3,  24|      bieliznę pomiętą i zdartą, nogi pokrwawione. Dobiegłszy
46   3,  24| wysilony. Ręce miał skrępowane, nogi wolne.~Wieczorem trup zabitej
47   3,  25|        psa wybili wszystkich do nogi.~Potrząsała głową starucha,
48   3,  25|        żeby was tu woda jej pod nogi przyniosła... Lepiej by
49   3,  26|      hradyszczu, porozwiązywała nogi i sama jedna została tu
50   3,  26|        się ku ziemi i ściskając nogi zachodziła się od płaczu.~-
51   3,  26|        oskoczyć i wymordować do nogi.~Synowie Chwostka mogli
52   3,  27|       rzucił się na ziemię i za nogi chwyciwszy obalił młodszego,
53   3,  27|   nikogo...~Gęślarzowi zadrżały nogi, siadł na kamieniu we wrotach.
54   3,  28|      dodał rzucając z kolei pod nogi Piastunowi pierścień, miecz
55   3,  29|      kolanach, Samborowi, który nogi otulał, zostawiwszy wiosło.