Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |     dojrzane, tak zwinnie skakały z jednego wierzchołka na drugi. Stary
 2   1,  3  |       bardzo, bardzo brak - rzekł - jednego ze swoich dać musicie do
 3   1,  3  |          Dwóch nam zmarło z zarazy, jednego zwierz rozdarł w lesie,
 4   1,  3  |            w lesie, a kneź też ubił jednego, trzeba nam ludzi... U nas
 5   1,  3  |             Wisz.~- Jeżeli nie dwu, jednego musicie dać - zakończył
 6   1,  3  |       bardzo. Zamiast dwu dajcie mi jednego człowieka - i skórę na kożuch,
 7   1,  3  |           dola czeka. Chcieli wziąć jednego z was, a ja bym i sam im
 8   1,  10 |          pod jednym wszyscy, a my i jednego nie możem ścierpieć.~- Nieprawda -
 9   1,  10 |          wnet bratu był sługą... Co jednego nad sobą nie chcieli...
10   1,  10 |            zrobili z wojewodów... A jednego już Kraka słuchali. O Łado!
11   2,  12 |             na przemiany, ale pieśń jednego nie godziła się z drugą,
12   2,  13 |            a wszystko to tylko, aby jednego ze swoich posadzić na grodzie.
13   2,  14 |         stron, schodzili się ludzie jednego słowa, choć różnej nieco
14   2,  15 |     odezwała się. - Miłoszowi synaś jednego zabił, drugiemu wyłupiono
15   2,  16 |        umrzeć nie mogłem. Nareszcie jednego dnia posłyszałem nad sobą
16   2,  16 |        Zabój. - Miłosz, któremuście jednego syna zabili, a oślepili
17   2,  17 |           koni, pochwycił za grzywę jednego, przeskoczył mu na grzbiet,
18   2,  17 |    kneziowie, nie ma już z nich ani jednego na świecie. Chwost ich z
19   2,  18 |            już się burzyć zaczynał.~Jednego dnia smerdy wołać kazał.~-
20   2,  19 |            znamy innego Boga, tylko jednego na świat cały - rzekł powoli
21   2,  19 |         niegdyś wyznawali - rzekł - jednego i najwyższego, wyznajemy
22   2,  19 |         rzekł chłodno - a my z nimi jednego Boga mieć nie chcemy.~Przybyli
23   2,  19 |             tylko jedni bracia ojca jednego... Na naszej ziemi przyjąć
24   2,  19 | uciemiężonych, a nie znaliśmy tylko jednego Boga, choć całego jego blasku
25   2,  19 |          bądźcie wy, dobrzy ludzie, jednego języka, wyznawcy Boga pokoju,
26   2,  19 |               Wojna to nie miesiąca jednego, ale lat może wielu; wojna
27   2,  20 |             Pewnie - rzekł Doman. - Jednego wypędzim, a drugiego wybierzemy,
28   2,  21 |             Niemców ino nie widać i jednego zrzuciwszy posadzicie drugiego
29   2,  21 |         głowę sypnięto kamieniem, a jednego padający trup przygniótł
30   2,  21 |          patrzali na jezioro, gdy z jednego otworu na wieży ostrożnie
31   3,  22 |          widzę kneziów siła, choć i jednego nie mamy... o posłuszną
32   3,  22 |          przerwał drugi - czemu nie jednego z Kaniów? Ci też oszczepem
33   3,  22 |       Leszkowie, podstawując swoich jednego.~- Leszków mieliśmy już
34   3,  22 |         począł:~- Knezia nam trzeba jednego, a swata się ich czterdziestu...
35   3,  22 |       siedzą od Dniepru do Łaby, od jednego do drugiego, od sinego do
36   3,  22 |            chcieli...~- Niemcy mają jednego wodza, a gdy się pokłócą,
37   3,  24 |           stała w bodni, pogotowiu.~Jednego dnia Jaruha znalazła się
38   3,  24 |             nagle i głową wahając z jednego ramienia na drugie. - Kneź
39   3,  24 |       korony na głowy, pili z kubka jednego, dłoń w dłoni siedem razy
40   3,  25 |               Tsyt! ja już zęba ani jednego nie mam - śmiała się wiedźma -
41   3,  25 |        Jaruha tak dalej ciągnęła:~- Jednego czasu była na świecie bardzo
42   3,  26 |           coś trzeba było poczynać.~Jednego wieczora, gdy się na Chwostkowym
43   3,  26 |          się Ścibor stary. - Otośmy jednego zła pozbyli, a drugiego
44   3,  26 |              jakich mam, ściągnę do jednego, niech pola jałowieją, niech
45   3,  26 |          Krew nasza!~I nie było ani jednego, który by nie powtórzył
46   3,  26 |             powtórzył tego okrzyku, jednego, co by mu się sprzeciwił.~
47   3,  26 |        panował i rozkazywał. Na was jednego zgodziły się gromady.~-
48   3,  27 |           nawet wrót nie otworzono.~Jednego z pierwszych dni, gdy po
49   3,  27 |          krwi dzieci moich winienem jednego z was kazać ściąć tu - zaraz,
50   3,  28 |    obietnice łask wielkich.~- Z was jednego - mówił wuj - choćbyście
51   3,  28 |             sunęły się ku granicom, jednego wieczora stanęli na nocleg
52   3,  30 |            dostarczyli i Doman dnia jednego pod wieczór puścił się samoszóst
53   3,  30 |        kroków postrzegł Doman głowę jednego z ludzi swych, który ostrożnie
54   3,  Dop|             on przedstawia.~Wiara w jednego Boga, małżeństwo, czystość
55   3,  Dop|            się Rzepica. Mieli tylko jednego syna.~Jeszcze za życia Popiela