Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |        gęstwiną, nad brzegiem się ciągle trzymając, bez drogi - rzeka
 2   1,  1  |        zmieniła się okolica - bór ciągle szumiał nad rzeką. Gdzieniegdzie
 3   1,  1  |             póki sił stało.~Gerda ciągle ręką chwytał za nogę zranioną,
 4   1,  3  |         się łatwo. Trzymajcie się ciągle rzeki, a minąwszy do niej
 5   1,  4  |        spali też na koniach, choć ciągle się budząc, jego towarzysze,
 6   1,  4  |           a nigdy pastwy niesyty, ciągle ryczy, ciągle dyszy. - Czymże
 7   1,  4  |     pastwy niesyty, ciągle ryczy, ciągle dyszy. - Czymże zgładzić
 8   1,  6  |        nawet ten głos nakazujący, ciągle śmiechem przerywany, pohamować
 9   1,  6  |         kolej przyjdzie...~Hengo, ciągle potrząsając głową i oglądając
10   1,  9  |         została dostrzeżona.~Wisz ciągle stał we wrotach z głową
11   1,  9  |           otaczały zwłoki, pieśni ciągle zawodząc i przeraźliwe wydając
12   1,  9  | podrzucając oszczepy.~Stos płonął ciągle. Zza kłębów dymu, zza jasnych
13   1,  9  |      zaczęli się cofać od siebie, ciągle sobie patrząc w oczy. Rąk
14   1,  10 |        dawny?...~Spierano się tak ciągle. Myszki potrząsali obuchami
15   1,  10 |    dochodziły. Dwoje jasnych oczu ciągle patrzało.~Parobcy, co na
16   1,  10 |      skierował ku Znoskowi, który ciągle jak martwy leżał... Ostrożnie
17   1,  11 |        przedrzeźniała dziewczęta, ciągle coś dziewczynie pokrzykiwała...~
18   1,  11 |         nowym. Jastrząb niósł się ciągle to zniżając nad ziemię,
19   2,  12 |     dawała wiary, w sercu jej coś ciągle powtarzało: Nie idź na Kupałę!~
20   2,  12 |          już nikogo.~Miotając się ciągle i targając, Sambor nareszcie
21   2,  13 |           go nie schwytano znowu, ciągle jeszcze ku zagrodzie się
22   2,  14 |         niej w dymach, którymi ją ciągle okadzano, krążyły najdziwniejsze
23   2,  14 |       struga, jakby płynęła krew, ciągle krew... wszędzie krew...
24   2,  16 |    jeszcze straszniej wyły w niej ciągle. Temu wyciu psów odpowiadały
25   2,  17 |        pogardliwie, a Bumir mówił ciągle.~- Co pomoże, iż się zbierają
26   2,  18 |           nie śmiał jechać dalej, ciągle na nią wskazując smerdzie,
27   2,  18 |         konia zatrzymał.~Baba nań ciągle patrzała.~- Nie wiesz, jakie
28   2,  18 |       Zamilczeli oba, mierząc się ciągle oczyma~Rwać się, słyszę,
29   2,  19 |            że w okolicy mijać się ciągle musieli zapewne z podrażnionymi
30   2,  19 |   obyczaju...~Mówiąc, starzec ich ciągle ręką w podwórze zapraszał.
31   2,  19 |     wierzchołku stołba widać było ciągle przemykające się postacie.~
32   2,  19 |         postrzyżyn rozpoczął, gdy ciągle Myszkowie i Ścibory, i rodzina
33   2,  20 |           jaśniej; Dziwa z trwogą ciągle patrzała na stojąco u wchodu
34   2,  20 |        nich!~Gdy mówił tak, Dziwa ciągle przypatrywała mu się ciekawie
35   2,  20 |          ze starym rozmowa, który ciągle do swojego wracał ściskając
36   2,  20 |     spojrzała na ojca, groził jej ciągle.~- Jutro rano, gdy będzie
37   2,  21 |      daleko od wieży, gdyż z niej ciągle strzały, kamienie i belki
38   2,  21 |           chcecie - począł Bumir, ciągle z konia mówiąc i ku wieży
39   2,  21 |        kamień nie dosięgnął, choć ciągle ich próbowano. Śpiewano
40   2,  21 |          ten podnosił się do góry ciągle, na ostatek zbliżył się
41   3,  24 |         poza nimi stająca drużyna ciągle pieśni nuciła weselne.~Wylano
42   3,  25 |       stali tak jeszcze, patrzeli ciągle na Wizuna i ku lądowi. Wtem
43   3,  25 |           Jaruha od owego poranku ciągle po wyspie błądziła. Było
44   3,  25 |           dogodnie, bo pielgrzymi ciągle jej potrzebowali i karmili,
45   3,  26 | starszyzna się tymczasem na wiece ciągle to pod gród, to na uroczyska
46   3,  26 |         najemnika na Pomorze, ale ciągle czynnymi byli i nowe zaciągi
47   3,  27 |           dwojga dzieci, czuwając ciągle nad nimi. Dano mu dziewczę
48   3,  27 |           i stojący poza okopami, ciągle wykrzykując, poczęli się
49   3,  28 |   wszelkich posług ofiarowywał, a ciągle się tym przechwalał, że
50   3,  28 |         pięść świerzbiała, ale go ciągle poduszczał próbując, jak
51   3,  29 | rozpatrywał się w tej sile, która ciągle z lasu płynąc mnożyć się
52   3,  29 |       tęskno wszystkim za wami...~Ciągle, słuchając, odwracało się
53   3,  30 |       narzeczoną do lądu. Płakała ciągle, milczała, ale się nie opierała
54   3,  Dop|   wspomina i że poczucie narodowe ciągle podnosi zasługę nad krew,
55   3,  Dop|       sklejonej dowolnie stworzyć ciągłe następstwo wypadków.~Leszkowie