Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |           miała wyraz przebiegły, na pół zwierzęcy, pół człowieczy,
 2   1,  1 |        przebiegły, na pół zwierzęcy, pół człowieczy, zuchwały razem
 3   1,  1 |               białe zęby w ustach na pół podziwieniem otwartych.~
 4   1,  1 |              zwalona burzą kłoda, na pół przegniła, pół z kory opadła,
 5   1,  1 |             kłoda, na pół przegniła, pół z kory opadła, pogięte od
 6   1,  1 |             lipy, i osiki, i dęby na pół jeszcze śpiące a głuche
 7   1,  4 |             brwi pasy lasów stały.~W pół dnia wszystkie nawet ptastwo
 8   1,  4 |         ludzka mowa.~Zamilkł. Smerda pół słuchał, pół drzemał. Gdy
 9   1,  4 |         Zamilkł. Smerda pół słuchał, pół drzemał. Gdy ustał, odezwał
10   1,  4 |            górę nie wzrosła.~Kraj na pół bracia dzielili, poczną
11   1,  5 |            Chmura siwa jak chusta na pół mu związywała czoło. Jakiś
12   1,  6 |              mordu i miodu.~Kilku na pół żywych stało opartych o
13   1,  7 |           domki, ubogo wyglądały, na pół w ziemi, pół nad nią, a
14   1,  7 |           wyglądały, na pół w ziemi, pół nad nią, a biedniej jeszcze
15   1,  7 |              ludzie, których dwu, na pół nagich, głos Wisza wywołał.
16   1,  7 |          drzew wiatrem obalonych, na pół pogniłych, trawami bujnymi
17   1,  7 |           Połowa z was będzie z nim, pół przeciwko niemu! Rozda wasze
18   1,  9 |            lesie.~Ludek też zawodził pół śpiewając, pół mówiąc, pół
19   1,  9 |              zawodził pół śpiewając, pół mówiąc, pół płacząc, a kubek
20   1,  9 |           pół śpiewając, pół mówiąc, pół płacząc, a kubek z miodem
21   1,  9 |              i począł też wołając na pół pieśnią, pół słowem, pół
22   1,  9 |              wołając na pół pieśnią, pół słowem, pół płaczem:~- Stary
23   1,  9 |             pół pieśnią, pół słowem, pół płaczem:~- Stary Wisz niech
24   1,  9 | przeprowadzając ich ku zagrodzie.~Na pół drogi zatrzymał braci.~-
25   1,  10|              małe jeziorko leżało na pół trzcinami zarosłe, w lewo
26   1,  10|          stary na drodze stojący, na pół spróchniały z oschłymi konary,
27   1,  10|        okryte, przemokłe, liściem na pół zasypane, miseczki, dzbanuszki,
28   1,  10|              rosła do dziesięciu, do pół kopy... do soroka... do
29   1,  10|    wciągnąwszy, przyczajony leżał na pół martwy Znosek.~Ze żbikiem
30   1,  10|          Począł głosem załamanym, na pół śpiewnie - stare nogi źle
31   1,  10|        podparł się ręką na ziemi, na pół położył i śpiewać więcej
32   1,  11|            Kupałę...~Dziewczęta z na pół oszalałej staruszki śmiać
33   2,  12|             za sobą.~Z dala na ziemi pół leżała, na pół siedziała
34   2,  12|              na ziemi pół leżała, na pół siedziała baba. Zwano ją
35   2,  12|             milczała, zdawała się na pół obłąkaną.~Rzucili się ku
36   2,  12|         jedyna, żegnaj, rodzona... - pół śpiewając mówiło dziewczę -
37   2,  13|             spasły. Ciemne włosy, na pół już siwe, bezładnie otaczały
38   2,  14|            życie jakby senne, coś na pół umarłego nie troszczącego
39   2,  15|              deszcz poprószał. Około pół dnia dopiero kneź się wywlókł
40   2,  15|         wychudłe i zżółkłe ciało. Na pół leżąc, oczyma strasznymi
41   2,  16|           ludzi spędzić na zamek.~Do pół dnia cicho było na grodzisku,
42   2,  18|           licząc swych ludzi; tych i pół kopy nie było.~Z obawy czarów
43   2,  18|          komorę, której drzwi już na pół otwarła gospodyni.~- Miłościwy
44   2,  20|         piaskiem był gnieciony, a na pół dłoni gruby, co go dwu ludzi
45   2,  20|            spojrzała przez szpary na pół się zgiąwszy, aby jej nie
46   2,  20|         Potem położył się na trawie, pół drzemał, na pół czuwał.
47   2,  20|              trawie, pół drzemał, na pół czuwał. Nie wiedział, co
48   3,  23|            jedni drugich za sobą. Na pół nadzy, poodzierani, ranni,
49   3,  24|              znowu brzmiała pieśń na pól żałosna, pół wesołe, żal
50   3,  24|       brzmiała pieśń na pól żałosna, pół wesołe, żal za domem, za
51   3,  26|            konia siadł i jechali. Na pół drogi do grodu starszyzna
52   3,  27|             to nie izba, ale jama na pół w wałach, wpół pod ziemią
53   3,  27|    najezdników.~Hula Obr zaledwie na pół był człowiekiem, więcej
54   3,  29|           miał kruczą. Dziś oboje na pół siwizna objęła. Na małej