Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |          w głąb jego sięgnąć było można okiem i dojrzeć nieprzyjaciela.~
 2   1,  1  |          coraz je lepiej rozeznać można było.~U brzegu, podniesionego
 3   1,  2  |        coś podobnego widzieć było można, teraz i my kmiecie ważyć
 4   1,  5  |        tej dziczy i nędzy wynieść można? Złota ni srebra, ni żadnego
 5   1,  6  |           pochwycić stąd nie było można, sam ton zwiastował, iż
 6   1,  6  |   biesiadzie. Wyprzeć się jej nie można było, trupy odarte tuż około
 7   1,  7  |         żadnych dostrzec nie było można.~Gdy się zbliżyli, postrzegli
 8   1,  7  |          rozmówić nie było prawie można.~Mrucząc jednak powiódł
 9   1,  8  |     leżała, aby na nich przysiąść można.~Konie puszczono na łączkę,
10   1,  8  |          zaczynało, rozeznać było można jadącą liczni konną gromadę,
11   1,  9  |      sterczące pale rozeznać było można. Pieśni ucichły... duchy
12   1,  10 |       strony lasu dostać się było można, a kto na nie chciał iść,
13   1,  10 |        której rozeznać tylko było można nawoływania o pomstę krwawą.
14   1,  10 |       mierzyli, policzyć już było można tych, co szli za i przeciw.
15   2,  13 |            może urok rzucili?~Nie można się z niej było dowiedzieć
16   2,  13 |    spojrzeli, zaraz postrzec było można, że gospodarzowi gość ten
17   2,  14 |        skryć się nigdzie nie było można Patrzały na wszystkie strony,
18   2,  14 |         sama i oprzeć się jej nie można. Leniwe i śpiące stróżki
19   2,  14 |    dziewczę. - Wróżby nakazać nie można, ona przychodzi zesłana
20   2,  15 | miłościwego doczekać się nie było można.~- Milcz sroko!... a nie
21   2,  15 |      kmiecie, żadnemu wierzyć nie można.~- Na jutro wołać Hadona -
22   2,  15 |         nie bardzo go poznać było można od drugich, gdy szpiegował
23   2,  15 |           się tam dostać nie było można, tylko po drabinie z poręczem,
24   2,  15 |     zdawał się uszom nie wierzyć, można się było domyślać, że szukał
25   2,  16 |            przy dobrym uzbrojeniu można się było obronić od dziesięćkroć
26   2,  17 |          chciał choć jego ocalić, można się było bowiem spodziewać
27   2,  17 |           na dany znak zapalić je można. Gdy błyśnie ogień z nich,
28   2,  18 |          każdej krynicy i rzeczki można jej z żabim skrzekiem dłonią
29   2,  18 |           człowieka napotkać było można. Smerda pamiętał, jak jechali;
30   2,  18 |          Do niego zajść i spocząć można, bo ni mnie, ni miłości
31   2,  19 |        których rozpoznać nie było można,~czy z kup kneziowskiej
32   2,  19 |         Lecz inaczej już nie było można poczynać. Wici ogniste zwołały
33   2,  19 |      nigdzie ich znaleźć nie było można. Znikli zostawiwszy tylko
34   2,  20 |         dwoma połowami siąść było można wygodnie. Chodziły gadki,
35   2,  20 |          ludziom razem służyć nie można. Wianek mój do nich należy.~
36   2,  21 |     wieczornej zorzy dojrzeć było można pod lasem tłumy, które się
37   2,  21 |         czym by mąkę przysposobić można.~Był piec, ale o pieczeniu
38   3,  23 |           pola zająć ich nie było można, bo by zawczasu popłoszono,
39   3,  24 |           słów dosłyszeć nie było można, bo i dudarz grał donośnie,
40   3,  24 |         za Niemców ich wziąć było można i Niemcami też byli otoczeni,
41   3,  24 |      słowa z niego dobyć nie było można~- Myśmy kneziowie wasi! -
42   3,  25 |   wszystkiego się spodziewać było można, nawet napadu nocnego garści
43   3,  25 |           mieszało, uwierzyć było można?~Pytana, coraz inaczej rozpowiadała...
44   3,  25 |           do którego dostąpić nie można, ino przez płomienie, a
45   3,  28 |       obozu nieprzyjaciela i - co można - w nim wypatrzyć.~Nazajutrz
46   3,  28 |          działo, tego z oczów nie można było wyczytać. Czasem się
47   3,  28 |       wetkniętymi - rozeznać było można i policzyć - uradował się
48   3,  29 |        wśród zarostu dojrzeć było można. Bolko Czarny rzadko usta
49   3,  29 |          strony rozeznać już było można przodem jadących trzech
50   3,  29 |         którego rozeznać nie było można. Dowodzący w pluszczach
51   3,  30 |       stanął i drzwi zawrzeć było można, a na ognisku naniecić ognia,
52   3,  Dop|   sklejonych w nieforemną całość. Można z nich jednak coś wydobyć,
53   3,  Dop|        świetle swojego czasu. Nie można mu tego mieć za złe, bo
54   3,  Dop|         Kraka i Lecha, których by można uważać za przedstawicieli