Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |       wielką wprawą i zręcznością Niemiec sakwy otworzył, pomyślał
 2   1,  2 |     komory nazad uciekać chciały. Niemiec, którego bystre oczy najwięcej
 3   1,  2 |         pierwsze miejsce wróciło. Niemiec wziął nieznacznie z ławy
 4   1,  2 |      szczęście przyniesie - rzekł Niemiec.~Nie mówiąc nic, nie posuwając
 5   1,  2 |          obudziło ciekawość, lecz Niemiec już się z nim ukrył.~- Trudno
 6   1,  2 |            Rozłożono je na ziemi, Niemiec chciwie w worku grzebać
 7   1,  2 |          świeciły lśniącym, a gdy Niemiec palcami ich próbować zaczął,
 8   1,  2 |     ujmowano i dodawano.~Wisz, to Niemiec trzęśli głową. Jeden, to
 9   1,  2 |         odzywał się wykrzykami... Niemiec wiązał skóry i pakował bursztyny.~
10   1,  2 |     bogowie pokój miłują jako my.~Niemiec się skrzywił.~- Kto wam
11   1,  3 |        wilki ludzie sposoby mają.~Niemiec zmilczał.~- Wasz ci to kneź,
12   1,  3 |          łatwo... Chcecie za mną?~Niemiec, który łuk i procę zostawił
13   1,  3 |    zrozumienia, by uchodził, lecz Niemiec - obejrzawszy się szepnął
14   1,  3 |    gospodarz zgodził się na to, a Niemiec wysunął zaraz ku szopie,
15   1,  4 |          iż się niebo rozpogodzi.~Niemiec nie zdawał się frasować
16   1,  4 |            Na granicy, na rubieży Niemiec siedzi jak lis w jamie,
17   1,  5 |       biegiem je doganiać musiał. Niemiec spode łba rozpatrywał się
18   1,  5 |          się zaczęli i dopytywać.~Niemiec i teraz nie okazywał po
19   1,  5 |         To nie swój?~- Znad Łaby, Niemiec, przekupień - począł smerda
20   1,  5 |            Miłościwa pani - rzekł Niemiec oglądając się po izbie,
21   1,  5 |  miłościwa pani - dodał powstając Niemiec.~Od synów - powtórzyła ręce
22   1,  5 |         Na me własne oczy - rzekł Niemiec - piękniejszych młodzianów
23   1,  5 |           ognia oświecało izbę, a Niemiec stał jeszcze i nie mógł
24   1,  5 |   miłościwa pani, Niemkini rodem, Niemiec się też plącze niejeden.
25   1,  6 |           radę powtórzono, ruszył Niemiec sposępniawszy i był już
26   1,  6 |          było czasu do stracenia; Niemiec i syn jego siedli na konie.
27   1,  6 |          nią latające widać było, Niemiec się oglądał bojaźliwie,
28   1,  6 |       była. Lękał się jej wszakże Niemiec, aby nie spotkać groźniejszych
29   1,  6 |     siedziały przy nim na straży. Niemiec pozdrowił go z dala, a stary
30   1,  6 |  ciekawość, zdawał się dziwić, że Niemiec z grodu dobył się cało...
31   1,  6 |         odpowiedzi widać było, że Niemiec do mówienia ochoty wielkiej
32   1,  6 |        Gościa przyjęto uprzejmie. Niemiec chmurny siadł za stół, usta
33   1,  6 |          Zaledwie trochę zjadłszy Niemiec wstał, by pożegnać gospodarza,
34   1,  6 |        rzece.~- Nic wam nie mówił Niemiec? - spytała. - Milczał jak
35   1,  8 |       zgody nie będzie, tymczasem Niemiec języka dostanie i najedzie
36   1,  10|          Niemcem on się pocałuje, Niemiec dziewkę da mu biały... a
37   1,  10|      kmiecie, mruczeć wara! bo mu Niemiec da swe miecze i wskroś krnąbrnych
38   2,  15|       przywieść Hadona. Hadon był Niemiec, ale wyleniały, nauczył
39   2,  19|      młodszy westchnął.~- Wiele z Niemiec idzie - rzekł - ale przez
40   3,  23|     wprzódy drogi!~Znam ja go, to Niemiec, Hengo się zowie. Zamianą
41   3,  28|          iść nie chciało.~Zręczny Niemiec ufał w to, iż językiem i
42   3,  28|        żarnach na zagrodzie.~A że Niemiec płakać umiał i czynić się
43   3,  28|   zatrzymali sobie? - odezwał się Niemiec. - Teraz chybabyście poprosili
44   3,  28| ciekawości.~Urabiał go tak powoli Niemiec powolnym znajdując, zachodził
45   3,  28|           zmęczyli, podkradał się Niemiec. Próbował zrazu tak nieśmiało
46   3,  28|          miało, ale myślał, na co Niemiec tak nastawał chwaląc mu
47   3,  28|         czego mowa zmierzała i że Niemiec zdrajca go próbował; udał
48   3,  28|      chciała to uczynić - szepnął Niemiec - znaleźlibyśmy sposoby.~
49   3,  28|        dokąd i po co.~Cieszył się Niemiec nie domyślając, jakie mu
50   3,  28|       niezrozumiałe szwargotanie. Niemiec zalecał tego, którego tu
51   3,  28|       łyka znalazło się u siodła. Niemiec człowiek zawsze przezorny,
52   3,  28|      nasycał się.~Jęczącym głosem Niemiec się śmierci wypraszał, lecz
53   3,  28|        dziko rzucając oczyma.~- A Niemiec, co z wami był? Co się z