Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |           którego końcu widać było krwi kropelkę.~- Pioruny by w
 2   1,  1  |        czasu. Starszemu też trochę krwi pokazało się między palcami
 3   1,  1  |           chust i spódnicy? Kropla krwi, a tyle strachu i wrzasku?~
 4   1,  1  |             Twarz, ojcze, macie we krwi całą.~Starszy na ręce swe
 5   1,  1  |          zwrócił.~- O strzałach, o krwi, o niczym ani słowa tam...
 6   1,  1  |               żonę miałem z waszej krwi, serbską córkę... a z niej
 7   1,  1  |        przecie w nim trocha tamtej krwi zostało.~Wisz, który na
 8   1,  5  |          krew ta sama, a on swojej krwi mieć tu nie chce, bo się
 9   1,  6  |              Na ziemi w czerwonych krwi kałużach przeglądał się
10   1,  6  |          depcąc trupy. Na ziemi we krwi dogorywali rzucając się
11   1,  6  |      księżyc tylko oświecał czarne krwi kałuże i jęczących jeszcze
12   1,  6  |         którym jeszcze wczorajszej krwi przyschłej widać było ślady,
13   1,  6  |        miała waszą mowę i z waszej krwi była.~Dziwa pogłaskała go
14   1,  6  |        bieży. A! krew widziałem... krwi kałuże, jęki słyszałem noc
15   1,  8  |       staremu obchodzono, jakby do krwi i rodu należała.~Tu jeszcze
16   1,  8  |         innego... Dosyć się naszej krwi ulało... Wiecu nam trzeba...~
17   1,  9  |         Widok leżących na ziemi we krwi zwłok starego Wisza zajadłość
18   1,  10 |          roli i od gęśli, a oni od krwi i żelaza... łatwo im nas
19   1,  10 |     wybrali dwunastu... Krew to ze krwi wszak naszej, kości z kości...
20   2,  12 |          na koszuli widać było też krwi bryzgi; konia za uzdę trzymała,
21   2,  12 |         jego jasnej płynęła struga krwi przystygłej.~Dziewczyna
22   2,  13 |       nawykłe. Do ostatniej kropli krwi miru bronić będziemy, kneź
23   2,  14 |             Nie chcę, aby się jego krwi mścili... przyszłam tu.~-
24   2,  15 |          już w rodzie było waśni i krwi się wylało. Pojednajmy się
25   2,  16 |       ludzi srogimi byli, po ziemi krwi się lało wiele; nie skarżyliśmy
26   2,  16 |           nic, gębę sobie gryzł do krwi i włosy targał.~- Co się
27   2,  17 |        przyszło, byście od własnej krwi ginęli!... Gdzież i po co
28   2,  17 |          tego rodu, który dość się krwi naszej napił.~- Nie chcemy! -
29   2,  17 |      czatować będziemy. Oszczędzim krwi... Zamordujemy go w lesie...
30   2,  18 |            dostaniemy... Mnie dużo krwi uszło.~Chwost byłby słudze
31   2,  18 |           co się stało! Chcieliśmy krwi ludzkiej oszczędzić, trzy
32   2,  20 |           ci życie, prawo zemsty i krwi. Miałem prawo to, pomsty
33   2,  21 |         matki, zostaniemy z nimi i krwi się kmiecej napijemy...
34   2,  21 |         Leszkami trzymali i do ich krwi należeli. Nie poszli oni
35   2,  21 |          mienie, nie posoka... Nam krwi za krew trzeba...~Bumir
36   3,  22 |    straszny wicher zanosi. Leszków krwi pomniejszego drobiazgu zostało
37   3,  22 |        cisnęli się też naprzód.~Ze krwi Leszków zeszło się także
38   3,  22 |        nawet.~- Nóż miałem w boku, krwi mi siła upłynęło - rzekł
39   3,  23 |       nawet, choć ich powrozami do krwi pokrępowano, a z ran broczyli
40   3,  24 |        stróż, opiekun i obrońca ze krwi prawa.~Zmierzchało już,
41   3,  26 |        siebie, dlaczegóż byście ze krwi waszej, ubogiego a małego
42   3,  26 |          kmiecie z darami, aby ich krwi pan wstydu nie miał. Wiedzieli
43   3,  27 |     Przynajmniej rodowi własnemu i krwi nie dam się przeciwko sobie
44   3,  27 | Przyszliście mi przypomnieć, że ja krwi dzieci moich winienem jednego
45   3,  28 |    przechwalał, że miał żonę z tej krwi i mowy, co Polanie, i syna
46   3,  29 |          słodyczy, bo wiedział, że krwi zakosztuje.~Na ostatek najmłodszy
47   3,  29 |     wężykami jakby czarne strumyki krwi zagęsłej. Tu zacięta walka
48   3,  29 |          liście i huba przykładane krwi nawet całkiem zatamować
49   3,  29 |          ostrów powrócił, dzidę we krwi zmaczawszy, zawieziemy cię
50   3,  30 |            ich w pokoju, krew swej krwi nie bije.~O świtaniu czwartej
51   3,  30 |            nimi Bumir i co było do krwi i rodu należącego. Ciągnęli
52   3,  30 |          stary. - Dużo ona już nas krwi kosztowała. Dziś Leszkowie
53   3,  Dop|        niezliczone plemiona jednej krwi i mowy; to nieznane i ukryte,