Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |                dostanę się z nimi do knezia. Towaru tylko nie wezmę
 2   1,  3 |      podwórze z sobą prowadził.~- Od knezia jadę do was i do drugich
 3   1,  3 |        smerda - będziesz wojakiem. U knezia lepiej niż tu, a jak się
 4   1,  5 |      gościnie...~Kos tak nienawidził knezia, któremu służyć był zmuszony,
 5   1,  6 |             się zdawało, jakoby głos knezia rozeznawał, który grzmiał
 6   1,  6 |             gwałtownie, bo Niemca do knezia wołano. Gdy obmywszy się
 7   1,  6 |           rosnąca musiała dojść uszu knezia, który na podsieniu u wnijścia
 8   1,  6 |          braknie i dobrze na zamku u knezia... czego chcieć... śmiechu
 9   1,  8 |              stanąć mogła po stronie knezia, chociaż okrutnik był i
10   1,  10|         ciągnąć i wywracać wszystko, knezia się pozbyć i innego sobie
11   1,  11|           bywał... Jużci, kto może u knezia pod stołem się wylegiwać,
12   2,  13|                mruknął.~- Na naszego knezia wszyscy bij zabij... poszalawszy...
13   2,  13|        wszyscy - rzekł cicho Bumir - knezia pogniewali, zemstę wywołają,
14   2,  13|           dalej:~- Jest już zmowa na knezia, już się zbierają, radzą...
15   2,  13|         istocie będącej na posługach knezia. Wiedziano, że podpatrywał,
16   2,  14|            powoli wiedziono ją przed knezia, który cofnąwszy się poza
17   2,  14|     strasznej przystąpił do leżącego knezia, o mało go jeszcze wściekły
18   2,  14|              słowiki, a ponad łodzią knezia leciało kruków stado, to
19   2,  15|              całun opadły na ziemię, knezia jeszcze nie było.~Na grodzie
20   2,  15|              lękali się wszyscy. Gdy knezia w domu nie było, on białą
21   2,  15|            gromada, domagając się do knezia przystępu. Kmiecie byli,
22   2,  15|          pewni swojego prawa - wzrok knezia szyderski i gniewny odpowiadał
23   2,  15|      wpadłszy do przedsienia~chwycił knezia za bary. Jęli się mocować
24   2,  17|             odeszli nieco od starego knezia, który z nimi mówić nie
25   2,  17|            ładu!~Zamilkli wszyscy.~- Knezia nam nie trzeba na dziś -
26   2,  17|            krew - rzekł wskazując na knezia - ja jej nigdy nie wierzę,
27   2,  17|       zmiarkował więc, że się ulękli knezia i że wszystko się rozchwie
28   2,  18|          wstała i chciała zbliżyć do knezia, ale ten jej zagroził, aby
29   2,  18|     czeladzią ścisnęli między siebie knezia, który głowę i ciało przychylił
30   2,  18|         dworu. Wrócił tedy smerda po knezia, który z obawy, aby poznanym
31   2,  18|          stał dzień powszedni.~Ażeby knezia nie zdradzić, smerda na
32   2,  18|            wasi kmieciowie na gród i knezia? - spytał Chwostek. ~Rwał
33   2,  19|          którzy nam do grodu waszego knezia iść odradzali... W istocie
34   2,  19|             Źle więc czynicie, jeśli knezia chcecie obalić i żadnego
35   2,  20| Wywróciliście też wieżę nad Gopłem i knezia z nią? - zapytał Mirsz -
36   2,  20|                odparł Doman.~- I bez knezia myślicie być? - mówił stary. -
37   2,  21|                Słyszysz ty - byłeś u knezia Miłosza? Znosek milczał
38   3,  22|           ród chciałby był ze swoich knezia dać. Najmożniejsi, równymi
39   3,  22|             kamieni, mówić począł:~- Knezia nam trzeba jednego, a swata
40   3,  22|            tacy, co się cieszyli, że knezia nie mieli, bo danin, osypów
41   3,  23|           jego powrotem i odkładanym knezia wyborem.~Mruczano powtarzając
42   3,  25|        kmiecia córa, a dla tych to i knezia mało. Rączki mają białe,
43   3,  26|              z niczym precz jechała. Knezia sobie wybrać nie umieli.
44   3,  26|             znaleźli ziemi, gdzie by knezia lub króla, albo wodza i
45   3,  26|      grodzisko ruszył oznajmując, iż knezia znaleźli i jutro go przywiodą.~
46   3,  26|      obranemu uczynić dwór, jaki dla knezia przystał.~- Nie - rzekł
47   3,  26|           orszak prowadzący obranego knezia stanął u wrót zagrody, zapłakana
48   3,  27|            niepokój i trwoga.~Ludzie knezia poznali dzieci ostatniego
49   3,  28|            prowadziła, żeby mu przed knezia pozwoliła iść wprzódy i
50   3,  28|        przybyły tego dnia po rozkazy knezia Dobek, poznał, a zobaczywszy
51   3,  30|         mieczach i obuchach otoczyli knezia dokoła. Z obu stron nieufnie,
52   3,  30|          nowego grodu i osoby nowego knezia. Szły one śpiewając po lasach
53   3,  30|             i budować. Nie tylko dla knezia, ale dla drużyny jego stawały