Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |      tak z kruszcu jasnego, jak gdyby plecione były ze lnu lub
 2   1,  2  |        wrogom, i zwierzom rogi. Gdyby nie kamień, nie byłoby człowieka
 3   1,  3  |      opodal kneź wasz siedzi... Gdyby do jego grodu nad jeziorami
 4   1,  3  |         wodza - a co by począł, gdyby go wróg naszedł?~- Niech
 5   1,  3  |   spotkaniu.~- Juścić - rzekł - gdyby co złego groziło, prawa
 6   1,  3  |         ich dziesięć razy tyle, gdyby się mścić chcieli.~Szli
 7   1,  5  |         Wtem, gdy tak stał, jak gdyby na coś oczekując, ujrzał
 8   1,  5  |      przybyć na pomoc z ludźmi, gdyby jakie groziło niebezpieczeństwo...
 9   1,  5  |       po mirach - rzekł cicho - gdyby rozum miały... u nas tu
10   1,  6  |         potrzebować nie będę, a gdyby do tego przyszło, zawołam...
11   1,  6  |         by mnie nie wstrzymała, gdyby nie to, że tu tak wesoło...
12   1,  6  |       szepnął. - Ojciec ubiłby, gdyby się dowiedział. A! nie wydajcie
13   1,  7  |   Lepiej tam niż gdzie indziej. Gdyby się starszyzny zebrały gromadą
14   1,  7  |           pozbawił mnie dzieci, gdyby wziął nawet życie... nie
15   1,  8  |       dozwalały widzieć dokoła, gdyby się kto przybliżał. Wewnątrz
16   1,  8  |        i każdy by mnie zgniótł, gdyby mógł...~I śmiał się szkaradny
17   1,  8  |    radośnie ogonem kręciło, jak gdyby znajomego czuło w pobliżu.
18   1,  9  |        ucichło nad rzeczką, jak gdyby po walce się wylegiwali.~
19   1,  9  | obrzędowi powagi i spokoju, jak gdyby duchy dobre cieszyły się
20   1,  9  |      oczy pałały, a dyszał, jak gdyby się tylko co zmęczył.~-
21   1,  10 |       ruszali się z miejsc, jak gdyby natychmiast spełnić to chcieli,
22   1,  10 |          Szedł w milczeniu, jak gdyby miejsce znał i pamiętał,
23   2,  12 |       się stojąc, chwiejąc, jak gdyby paść miała, ale utrzymała
24   2,  13 |      waszej - wtrąciła Jaruha - gdyby nie ja! hę! hę!~- Co wy
25   2,  14 |  niewysłowioną. Byłaby uciekła, gdyby mogła.~Stanął on nie zdejmując
26   2,  14 |     Chwostyk! Chwościsko!~I jak gdyby rozgniewana Nija chciała
27   2,  15 |        bo mu się jak kot łasił. Gdyby nie twarz piegowata i blada,
28   2,  15 |  buchnął teraz nagle: - Więcej? Gdyby się nam usta otworzyły i
29   2,  16 |         niejeden raz zdarzało - gdyby na ziemię nie padł ze strachu.
30   2,  16 |          i zgniótł pod nogą. A! gdyby mi jedno był zostawił! Drugie
31   2,  18 |       odezwała się Jaruha - toć gdyby nie ja, jechalibyście na
32   2,  18 |   niewiele by się oń troszczył, gdyby mu nie był tak potrzebnym.~-
33   2,  19 |        i nie jest niemieckim. A gdyby przez ich kraj płynęło błogosławieństwo
34   2,  19 |    Szyja na stołb wskazując - a gdyby nam tu leżeć przyszło nie
35   2,  20 |         miał wziąć piec i koło, gdyby stary zamknął oczy. Zwał
36   2,  21 |         głosu jej zabrakło.~- A gdyby nas i dworu, i grodu, i
37   2,  21 |       kazano leźć po drabinie i gdyby się kto do stołba przybliżył,
38   3,  22 |    ładzie nie było nad niego... gdyby gorącością nie psuł, co
39   3,  22 |    słyszeć z boku piskliwy:~- I gdyby nie ta stara wiedźma, Jaruha,
40   3,  22 |         był dość, aby je wymóc, gdyby mu się kto sprzeciwił.~Ledwie
41   3,  23 |        wielka a zbytnia, tak że gdyby naówczas owa garść Kaszubów
42   3,  23 |        by się mogła dać zrobić, gdyby się o nią postarano.~Puszczono
43   3,  24 |        a będziesz panowała... a gdyby nie ja i nie mój lubczyk...
44   3,  25 |       nią.~- Zapomniałbym może, gdyby mnie tu ta nieszczęsna woda
45   3,  26 |         spojrzeli po sobie, jak gdyby dola sama przez usta jego
46   3,  26 |     miesiąc i nie znaleźli was, gdyby nie ja.~Gdy Bolko, Sobiesław
47   3,  26 |    czego się lękał ubogi człek, gdyby od rana, jak skoro wieść
48   3,  27 |         starymi przy matce, jak gdyby zaledwie rozpoczynali życie.
49   3,  28 | bezpieczeństwo swe opatrywać. - Gdyby cię puszczono wolno - dodał -
50   3,  28 |          spytał chytry bobek.~- Gdyby tylko miłość wasza chciała
51   3,  29 |      nazwać wróżbą szczęśliwą i gdyby nie nakazane milczenie radość
52   3,  29 |  miotały przekleństwa i obelgi. Gdyby on rozkazy dawał, już by
53   3,  Dop|   drobnych rysów dobitnych, jak gdyby czerpane były z jakiegoś