Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 | poprzytulane skinęła, pierzchnęły wszystkie, chowając się, gdzie która
 2   1,  2 |    ostrożnie zwrócił na nie oczy. Wszystkie odziane były w bieli; przecież
 3   1,  3 |           Na znak dany przez ojca wszystkie się ukryły po kątach i zbiegły
 4   1,  3 |         ich od rana. Poszły w las wszystkie za grzybami, za rydzami,
 5   1,  4 |           lasów stały.~W pół dnia wszystkie nawet ptastwo ucichło, brzęczały
 6   1,  4 |         drugi świat patrzała. Jam wszystkie ziemie zwędrował, a nie
 7   1,  5 |          siedzenia podwórze całe, wszystkie budowy, wały, jeziora i
 8   1,  6 |        jeść dawano. Okno jej, jak wszystkie zamykane ze środka drewnianą
 9   1,  6 |          ciepły, w izbach duszno, wszystkie więc okna stały otworem,
10   1,  6 |          powoli. Smerda obchodził wszystkie kąty podwórza, reszta dworni
11   1,  6 |       wstąpił na próg izby, nagle wszystkie niewieście zamilkły głosy,
12   1,  7 |       jaja wylęgło.~Kneź i Leszki wszystkie za wolnych już nas ludzie
13   1,  8 |           po osadników.~Niewiasty wszystkie wyszły z szop i chałup zawodząc
14   1,  9 |  pogrzebie pomyśleć, bo niewiasty wszystkie jeszcze były w lesie.~Dano
15   1,  9 |      starca Tu popadały na ziemię wszystkie i tarzać się zaczęły.~Ogień
16   1,  9 |        starego kmiecia.~Niewiasty wszystkie kołem otaczały Jagę milczącą,
17   1,  10|           inne i coraz nowe, choć wszystkie od siebie podobne. Starzec
18   2,  12|          ludy wędrowały na zachód wszystkie, z kolebki swej rajskiej
19   2,  12|       garnki, i rozbite naczynia. Wszystkie gromady poodciągały do domów.
20   2,  12|       zagrody, znalazł w podwórku wszystkie niewiasty zawodzące, parobków
21   2,  12|           Wstała Dziwa, niewiasty wszystkie płakać i jęczeć zaczęły.
22   2,  12|        pożegnanie, do którego się wszystkie przyłączyły niewiasty. Szła
23   2,  13|       mamy liczyć... Leszki pójdą wszystkie z nami, bo to ich sprawa,
24   2,  13|      szeptać nad nią i spluwać na wszystkie strony. Z węzełków potem
25   2,  14|       twarz i obyczaj odmienny, a wszystkie czuły się do wspólnej prastarej
26   2,  14|        nie było można Patrzały na wszystkie strony, odbijał się w nich
27   2,  14|      przyszło to samo, gdy uczuły wszystkie dziewczęta w niej tę jakąś
28   2,  14|        dusza mu zemstą kipiała.~- Wszystkie to plemię w pień niech wytną -
29   2,  16|          i niespokojnie. Jaskółki wszystkie gniazd swoich odbiegły,
30   2,  16|           uśmiechając się jęła we wszystkie kubki nalewać. Wśród gwaru
31   2,  17|           ale tu nie było nikogo, wszystkie czółna poszły z innymi na
32   2,  18|         niewieścich, które niemal wszystkie strachem przejmowały, bo
33   2,  19|         iż wszyscy ludzie, narody wszystkie są braćmi, a nie godzi się
34   2,  19|           zaś myślą o tym, jak by wszystkie małe narody i plemiona nasze
35   2,  19|           W tej chwili cały kraj, wszystkie miry nasze wiedzą, że ciągnąć
36   2,  19|    drugich.~Ogniste wici zbudziły wszystkie miry i opola dokoła. Z wierzchołka
37   2,  20|         nie godzi - mówił stary - wszystkie one jednakowe, kwitnie to,
38   2,  20|     najlepiej miłować. Powypędzam wszystkie. Czym nie młoda? Czym nie
39   2,  21|           przygniótł do ziemi. Na wszystkie tak strony, jak owocem dojrzałym,
40   3,  22|           byle nie mrówkę, bo one wszystkie czarne, a wszystkie sobie
41   3,  22|           one wszystkie czarne, a wszystkie sobie równe... Tak dobra
42   3,  22|      zwiedzał kraje i znał prawie wszystkie, gdzie sięgało "słowo",
43   3,  22|           jedności... Zwędrowałem wszystkie plemiona i narody nasze,
44   3,  22|       wołać: -- Do rady! Do koła!~Wszystkie rody poczęły się kupić i
45   3,  24|          powstydzić nie mogła, bo wszystkie były hoże, młode, świeże
46   3,  24|          drzwi powieszano wianki, wszystkie naczynia postawiono nowe.
47   3,  25|       grządce i liliją zakwitła.. Wszystkie lilije koło niej jak śnieg
48   3,  25|          Na siódmy raz zeszły się wszystkie siostrzyce i druhny, i czarownice,
49   3,  27|    postrzeżone, jedne za drugimi, wszystkie do siebie podobne; rzadko
50   3,  28|    drugiemu.~Gdy się to działo, a wszystkie siły ławą wielką sunęły
51   3,  29|         powieść o bitwie, jak się wszystkie ziemie zeszły cudownie ze
52   3,  30|           przywieziono znad Gopła wszystkie mienie Piastunowe na gród