Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |    widzieć było można, teraz i my kmiecie ważyć się na to musimy.
 2   1,  3 |    Patrzcie tylko, żeby was kiedy kmiecie na postronkach nie ciągnęli,
 3   1,  5 |    popatrzała na ogień i zioła.~- Kmiecie od dawna się burzą, ale
 4   1,  6 |          uśmiechem:~- Wszystko to kmiecie, żupany, starszyzna. Kneź
 5   1,  6 |   zostawię spokój w domu... Nadto kmiecie bujali... trzeba ich okiełznać
 6   1,  6 |        groźnym mruczeniem stojący kmiecie cofnęli się, zobaczywszy
 7   1,  6 |           w podwórzu zajadali się kmiecie pijani, jak nagie ich trupy
 8   1,  7 |          już nas ludzie nie mają. Kmiecie i władyki, co się na tej
 9   1,  7 |       będzie. Stryjów zgnębił i w kmiecie obrócił, synowcom powyłupiał
10   1,  7 |           nie zdradził nikogo. My kmiecie jesteśmy, nie niewolniki.~
11   1,  10|            na który wiec zwołano. Kmiecie i władyki wiedzieli już,
12   1,  10|           jemu równi żupany, bany kmiecie i władyki... i pospolity
13   1,  10|        Chwostek, patrzy z dala... kmiecie mruczą, psy-li wyją?...
14   1,  10|      dziewkę da mu biały... a wy, kmiecie, mruczeć wara! bo mu Niemiec
15   2,  13|         ludzie, czeladź. My stare kmiecie jesteśmy, do swobody nawykłe.
16   2,  13|         nam trzeba ludzi i rąk... Kmiecie, braty nasze, burzą się
17   2,  15|          tu siła. Zdrajcy wszyscy kmiecie, żadnemu wierzyć nie można.~-
18   2,  15| uroczyskach nocą schadzki czynili kmiecie, że po chatach niektórych
19   2,  15|          się do knezia przystępu. Kmiecie byli, żupani i władycy,
20   2,  15|       słupy trysnęła. Rzucili się kmiecie ratować go i wnet powstała
21   2,  15|        Życia nie dawaj! - wołano.~Kmiecie bronili się dzielnie. Myszko,
22   2,  15|           tamując krew uchodzącą, kmiecie zaraz od zamku precz jechali
23   2,  15|        wygubią Leszków wszystkich kmiecie i jeden się nie uchowa;
24   2,  15|       niech na gród do nas zjadą. Kmiecie nam grożą, bronić się potrzeba
25   2,  16|           że go na grodzie napaść kmiecie nie będą śmieli, z porady
26   2,  16|        stada przywlókł, gdy jacyś kmiecie, co za nim szli w trop,
27   2,  16|           Miłosz. - Teraz, gdy im kmiecie grożą, gdy potrzebują nas,
28   2,  16|      siebie, chce zgody, grożą mu kmiecie, potrzebuje nas, ale i my
29   2,  16|          wyłamywali i grozili, że kmiecie szli na wietnice i zwoływali
30   2,  17|        jezdnych spotkali. Byli to kmiecie zbrojni. Postrzegłszy Miłosza,
31   2,  17|         szukamy - począł Ścibor - kmiecie się zbierają na Lednicy.
32   2,  17|         Ścibora, za którym i inni kmiecie stali i słuchali, i popędził
33   2,  17|         ziemi siadł. Nadciągający kmiecie wnet go otoczyli, ale ku
34   2,  18|      krótki czas... Jesteśmy i my kmiecie z opola obok, zabłąkaliśmy
35   2,  18|        nie winni. - Mówią, że się kmiecie burzą?~- Przy swych prawach
36   2,  19|      pastwisk, aby ich nie zajęli kmiecie, których gromady już się
37   2,  19|   przybyli, wszyscy niemal starsi kmiecie, żupanowie, władyki cisnęli
38   2,  21|            po chatach zbierają... kmiecie mruczą. Myszkowie od zagrody
39   2,  21|          kazał.~- Łże niepocziwy, kmiecie go przekupili... Nie będą
40   2,  21|      nagle z niego się wyroiły.~- Kmiecie na gród ciągną! - wołali
41   2,  21|         Psi synu! - krzyczeli nań kmiecie - głód ci tak pysk otworzył,
42   2,  21|     ozwało się wielkim okrzykiem. Kmiecie i lud tęsknił do domów,
43   3,  22|       doma już nie było.~Ciągnęli kmiecie ze wszech stron nad Gopło,
44   3,  22|         co przedniejsza drużyna i kmiecie jechali konno, na głowach
45   3,  23|        myślał - utrzymywali nawet kmiecie, że kneziowie, klęską tą
46   3,  25|        jechali królowie, panowie, kmiecie, żupany, kneziowie, chłopaki
47   3,  26|           obrano, nie pospieszyli kmiecie z darami, aby ich krwi pan
48   3,  26|     nowiną i co chwila nadbiegali kmiecie pozdrawiając pana i okrzykując.
49   3,  29|     stróżki kneziowie, brali je i kmiecie, a do chramu się okupywali.~
50   3,  30|       kamień w wodę". Leszkowie i kmiecie niech żyją w zgodzie. Dajcie
51   3,  30|    gęślarzami Piast i starszyzna, kmiecie z Leszkami pomieszani -
52   3,  30|    wkrótce rozstrzygnęły.~Gdy się kmiecie po dworach rozjechali, a