Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |    drzwi na ławie stał ceber z wodą i czerpakiem. W kącie, w
 2   1,  2  |    wskazując:~- Oto chleb, oto woda, oto ogień i ława - jedzcie,
 3   1,  2  |   ciekawością, dziewczęta, jak woda na jeziorze, to się ode
 4   1,  2  |       jest. Wasz kruszec zjada woda i ziemia, i powietrze, a
 5   1,  2  | czerpaczki przed siedzącymi, z wodą, piwem i miodem. Wisz zlał
 6   1,  2  |     tych samych kamieniach nad wodą. W łozach śpiewały słowiki,
 7   1,  4  |        dla koni była obfita, i woda blisko - dla wypoczynku.
 8   1,  4  |     stał na drodze... z wzdętą wodą... Lody na nim roztajały...
 9   1,  4  |        piorun go nie zabije, i woda go nie pochłonie, i ziemia
10   1,  6  |      może nazad i ani mur, ani woda, ani kłoda by mnie nie wstrzymała,
11   1,  6  |       jak syczał ogień, wrzała woda i reszty deszczu ze strzech
12   1,  7  |      nędznych chałup stało nad wodą, na kołkach sieci wisiały,
13   1,  7  |       leżał chleb, nóż i stała woda. Stały otworem loszek, spiżarnia,
14   1,  9  |  dogorzały reszty, a zgliszcze wodą przyniesioną ze świętego
15   2,  12 |   Ptaszyno moja złota, tyś jak woda żywota, wskrzeszasz w śmiertlnej
16   2,  12 |       miecz w drugiej dłoni... Woda się w krew przemieniła,
17   2,  12 |     chciała... Ano... wianek z wodą płynie... z wodą. Porwali
18   2,  12 |      wianek z wodą płynie... z wodą. Porwali ją... porwali młodą...
19   2,  14 |     Para kamieni sterczała nad wodą; dziewczę wysiadło i wyszło.~
20   2,  14 | którego stał czerpaczek biały, woda była czysta jak łza, źródlana.
21   2,  14 |      wiadro pchnął i wywrócił, woda święta popłynęła po ziemi.
22   2,  19 |    ściskając je, podniósł go i wodą ze źródła pokropił. Po czym
23   2,  20 |    nazad do chramu. Obmyła się wodą ze źródła świętego, ale
24   2,  21 |    trupy zebrała i obmywszy je wodą, osłoniwszy sukniami, na
25   2,  21 |        ziarno na kaszę mogło z wodą służyć za posiłek głodnym.
26   2,  21 |       ledwie ciepłą zaczyniona wodą, ale i na tę rzucili się
27   3,  22 |      kontyna na wyspie zewsząd wodą otoczonej jak Lednica nasza,
28   3,  24 |       rzucano liśćmi, kropiono wodą i orszak cały nazad się
29   3,  24 |      wierzb stały na stoku nad wodą. W dali już widać było drużynę
30   3,  24 |    przyczołgał się do wiadra z wodą, nachylił je do ust rękami
31   3,  25 |    palące się zagrody, od lądu woda niosła mu trupy, które podpływały
32   3,  25 |       namitkach białych, które woda porozwiązywała, i dzieci
33   3,  25 |        i znikło. Poruszała się woda. Człowiek płynął powoli,
34   3,  25 |       chciał.~Widać było ponad wodą głowę obmokłą, długim włosem
35   3,  25 |     przytomności, orzeźwiła ją woda, którą~obmokła - podniosła
36   3,  25 | wysiłek dla ocalenia i walkę z wodą, którą choć osłabły potrafił
37   3,  25 |   gdyby mnie tu ta nieszczęsna woda nie przyniosła! -odpowiedział
38   3,  25 |   prześpiewawszy - żeby was tu woda jej pod nogi przyniosła...
39   3,  25 |        na dobry sen, juści nie wodą. Staremu ona niedobra.~-
40   3,  25 |         ino przez płomienie, a woda ich żadna nie gasi. Królewicz
41   3,  25 |        namyśliła. U brzegu nad wodą tyle kamuszków leży... któż
42   3,  26 |       strumienie leśne, niziny wodą zzieleniałą zalane. Spod
43   3,  28 |      nic zobaczyć, ino ziemia, woda i lasy. Tu wszyscy ludzie
44   3,  29 |        lepiej opatrzy i świętą wodą zaleje... Mnie tam tak uratowano
45   3,  29 |         jak białe ich ręce nad wodą zbierały warkocze, z których
46   3,  29 |     świętego - rzekł starzec - woda go sama uleczy, gdy ten,
47   3,  29 |  rozmowy, pochwyciło dzbanek z wodą i poczęło iść żywo, nie
48   3,  29 |        zioła dobywał; weszła z wodą świętego źródła, ustąpili
49   3,  29 |      poszły z wiatry, poszły z wodą, spłynęły jak woda. Zakładajcie
50   3,  29 |    poszły z wodą, spłynęły jak woda. Zakładajcie siwe konie,
51   3,  Dop|     drewnianej wieży", zewsząd wodą otoczonej, myszy płyną za