Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      zrywało się z noclegów... Już słychać było świergot i świsty,
 2   1,  1 |            znowu.~Z drugiej strony słychać łamiące się gałęzie, zaszeleściał
 3   1,  1 |     poszedł w las nazad... I znowu słychać było łom gałęzi i ciężkie
 4   1,  1 |        Nadstawił uszu bacznie. Nic słychać nie było prócz szumu lasu,
 5   1,  1 |  nieprzyjaciela już ani widać, ani słychać nie było... Cisza panowała
 6   1,  1 |           zamknął za nimi wrota... Słychać je było szczekające i wyjące
 7   1,  2 |           do komory... do matki... Słychać było szeptanie długie, jakby
 8   1,  4 |         liściach młodych. W szopie słychać było beczące owce, na pastwiskach
 9   1,  5 |       rozumu nie dostaną. Ze dworu słychać było stłumioną wrzawę...
10   1,  6 |           miotali na się obelgami. Słychać było jakby tłuczone naczynia,
11   1,  6 |            W gardłach umierających słychać było złowrogie rzężenie.
12   1,  6 |            nich były życia reszty. Słychać je było spadające w wodę
13   1,  6 |            snem twardym, chrapanie słychać było ciężkie, a głosem tym
14   1,  6 |         podwórzu dobitniej jeszcze słychać było poza wałami odzywające
15   1,  6 |          oczów chciał czytać.~- Co słychać na grodzie? - spytał. Hengo
16   1,  6 |            jak wiatr po liściach i słychać było żarna, jak zgrzytały,
17   1,  7 |       wyszli ze świetlicy. Za nimi słychać było płacze, mruczenie i
18   1,  8 | przyłożywszy najmniejszego tętentu słychać nie było. Tymczasem spodziewano
19   1,  9 |            dala ten pochód żałobny słychać było.~Szły płacząc, rycząc,
20   1,  9 |       ruszył się i on.~W gąszczach słychać było, jak pędził w las i
21   1,  10|         liści suchych, na dnie jej słychać było, później głowa wysunęła
22   1,  10|     wyraźniej zbliżający się szmer słychać było, a w dziupli szybkie
23   1,  10|        śmiechy a żarty między nimi słychać było.~Do dębu, z którego
24   1,  10|         ziemi, jakby czego szukał. Słychać było sapanie jego i mruczenie.
25   1,  11|         łowy... czy to Ludkowe psy słychać?... - Ludek w domu, koło
26   1,  11|       lesie; ni psów, ni ludzi nie słychać.~Żywia, główkę z gąszczy
27   1,  11|             Z dala jakby śpiewanie słychać było, ale ochryple i smętne. -
28   2,  12|           Kupało! Kupało!~A z dala słychać było śpiew.~- Słońce w morzu
29   2,  12|          Lecz więcej śmiechów było słychać niż krzyku, a wesela niż
30   2,  12|         nastawała ze dniem.~W dali słychać było ze śpiewami odciągające
31   2,  12|         zawodzić poczęły.~A w dali słychać było, jak koń Domana, puszczony
32   2,  14|         pełne.~W chramie teraz nic słychać nie było, tylko trzask palącego
33   2,  15|             czy go gdzie widać lub słychać nie było.~W pierwszym podwórcu
34   2,  15|          zuchwalstwem.~Wśród ciszy słychać było tylko sapanie obu i
35   2,  16|        pies się łasić.~I długo nic słychać nie było, tylko płacz, jęki
36   2,  16|         Chwostka i kneźnę. W izbie słychać było tylko oddechy ciężkie
37   2,  18|           kilka, a około grodu nic słychać nie było. Rozsyłano stąd
38   2,  18|            gdzie jakiej zdrady nie słychać.~Sługa na cały dzień ruszył,
39   2,  18|            że ich o trzy kroki nie słychać...~- Gdzie siedzą? - zapytał
40   2,  18|          nimi i krzyk tylko pogoni słychać było. Smerda i kneź doskonale
41   2,  18|           Wkrótce nawet wrzawy już słychać nie było. Wpadli w puszczę
42   2,  18|           polatujące i świergocące słychać było. Siedzieli przyczajeni,
43   2,  18|        jeszcze okno świecił ogień. Słychać było w podwórku koni rżenie
44   2,  21|           co godzina wracali.~- Co słychać? - pytał Chwostek.~- Coście
45   2,  21|         niewyraźne głosy i wołanie słychać było, z wolna zawrócili
46   2,  21|      straże chodziły. Jęki i płacz słychać było z wieży. Z ran przy
47   3,  22|            zapytał stary.~- Nic... słychać tylko, że Chwostka synowie
48   3,  23|          że Niemców nie opodal już słychać było - podpełznąwszy widzieli
49   3,  24|            struny uderzył i płaczu słychać nie było.~Do skoków stawać
50   3,  25|    Niejeden raz ognie widać było i słychać wrzaski - przecież odciągały
51   3,  27|            Krzyki coraz silniejsze słychać było, domagające się kneziów.~