Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |       się po ustach przesunął i dodał:~- Hej no - gdybyście mi
 2   1,  3 |    Innej broni nie potrzebuję - dodał, róg wyjmując z zanadrza -
 3   1,  3 |           Rozumiecie? A teraz - dodał - chodźmy; boję się, czyśmy
 4   1,  3 |        na zdrowie, jako życzę - dodał stary - a potem o sprawie.~
 5   1,  3 |         się pójdzie w niewolę - dodał Wisz.~- Jeżeli nie dwu,
 6   1,  5 |    chyba w lochu pod wieżą... - dodał z uśmiechem. - Dziś - szepnął
 7   1,  5 |       waszych, miłościwa pani - dodał powstając Niemiec.~Od synów -
 8   1,  5 |  Mogliby już do domu powracać - dodał Hengo - aby stanąć u boku
 9   1,  6 |         niech będzie spokojny - dodał - choć lud dziki, do swobody
10   1,  6 | Zanieście tam pokłon ode mnie - dodał. - Tęskno mi za nimi, choć
11   1,  6 |   milczeniu.~- Powiedzcie tam - dodał Sambor - że wczoraj dużo
12   1,  7 |        zmilczał.~- Nam we dwu - dodał stary - nie rozsądzać o
13   1,  7 |      tak lepiej.~- Tak lepiej - dodał Wisz.~- Gdzież my wiec zwołamy,
14   1,  8 |         milcząc, Doman gorętszy dodał:~- Jeśli się zawczasu nie
15   1,  8 |    Zamilkł Piastun, a po chwili dodał:~- Kneziów się zbędziemy,
16   1,  9 |         być chcę... bratem... - dodał.~- My tobie braćmi... -
17   1,  9 |      sobie robicie! - szydersko dodał Doman - rozumu nie macie...~
18   2,  13|       zadana.~- Patrz, Myszko - dodał - dziewka mi ją zadała!
19   2,  14|      nie powinno i nie będzie - dodał.~Chciał, aby mu opowiedziała,
20   2,  14| zlękniony.~- Miłościwy kneziu - dodał - dosyć macie niechętnych
21   2,  16|       ród nasz wyginie.~- Tak - dodał Zabój - radzieśmy i uradzili,
22   2,  16|       żona.~- Ano mylicie się - dodał - nie stanie mnie, nie będzie
23   2,  16|         wolę wodę.~- Toż i ja - dodał Zabój - nie dosyć, że pali,
24   2,  17|        zawołano.~- Bez głowy! - dodał Bumir. - Wam na wiecach
25   2,  17|           Będziesz ze mną pił - dodał i zasiadł za stół, Bumirowi
26   2,  18|    pewnie przy swoich obstaje - dodał spode łba patrzając. Gospodarz
27   2,  18|       choćby was i ścigano... - dodał - bo gość dla mnie święty...~
28   2,  19|        Tam - wskazując na gród, dodał - tam próżnośmy o gościnę
29   2,  19|  panowali...~- Prawdą to jest - dodał starszy z gości - i niektórzy
30   2,  19|      przystąpić byli powinni:.. Dodał potem:~- Wodza jednak i
31   2,  19|   krzyżyk drewniany w dłoniach, dodał - że ten znak śmierci stał
32   2,  20|        Co po życiu bez ludzi? - dodał pomilczawszy - u mnie byście
33   2,  20|      zmilczała.~- Sama mówisz - dodał - że ja mam prawo wziąć
34   2,  20|        mi się nie pokazywała! - dodał - pamiętaj ~Poszli spać.
35   2,  20|            Ot, wieczór bliski - dodał - wracaj nazad do Mirsza,
36   2,  21|       na Niemcach się hodują! - dodał drugi.~- Niechże tym ciałom
37   3,  22|            Jużem ci i znalazł - dodał Doman - a co mi po tym,
38   3,  22|         już i mówić o wyborze - dodał Myszko głosem stłumionym -
39   3,  25|          z pozorną obojętnością dodał Doman i zamilkł. Stara,
40   3,  26|        być potrafi...~A starszy dodał:~- Wszakże ubogim jest i
41   3,  26|      prędko go nie obierzecie - dodał - każdy o sobie pamiętać
42   3,  28|     Gdyby cię puszczono wolno - dodał - a uchodząc trafilibyście
43   3,  28|        iż i on podobnie myślał, dodał nawet, że wybór Piastuna
44   3,  28|         mnie przekupić darami - dodał rzucając z kolei pod nogi
45   3,  29|       to i kmieciom trafiało? - dodał Doman. Stary milczał i wyczekawszy
46   3,  30|      załogiem.~- Któż zaręczy - dodał Myszko - że miasto braterstwa,