Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |     zadumane słuchały lasów szumu. Chłopak je sznurem pognał ku szałasowi.
 2   1,  1  |       przed sobą uczepił na koniu. Chłopak też ściągnął swój oręż z
 3   1,  1  |       ucieczki, obracał głowę, gdy chłopak krzyknął. Druga strzała
 4   1,  1  |       naprzód konia pędząc skoro - chłopak, który strzałę wyszarpnął
 5   1,  1  |           Tyś rqnny w nogę, Gerda?~Chłopak, z oczyma jeszcze obłąkanymi
 6   1,  1  |      południa na miejscu będziemy. Chłopak milczał, starszy coś mruczał
 7   1,  1  |        całą okrwawił.~Ujrzawszy to chłopak uląkł się i krzyknął.~-
 8   1,  1  |            tyle strachu i wrzasku?~Chłopak mu dopiero wskazał na własną
 9   1,  1  |            radości czy niepokoju - chłopak też weń oczy wlepił i zwolnili
10   1,  2  |            choć męstwem nadrabiał.~Chłopak jego z konia nie złażąc
11   1,  3  |         sami pozostali w podwórku. Chłopak chciał zacząć rozmowę, gdy
12   1,  3  |            mi was porzucić - rzekł chłopak - a tęskno będzie. - I nam
13   1,  4  |        Leszkową się zowie - odparł chłopak. - Tu kneź stary broniąc
14   1,  4  |       szedł starzec ślepy, mały go chłopak prowadził. Wlókł się z wolna,
15   1,  4  |          zaniósłszy, gryźć począł. Chłopak, który go wodził, poszedł
16   1,  6  |        niemy...~Pogroził mu stary, chłopak nań patrzał osowiałymi oczyma,
17   1,  7  |           i lesie. Wtem miód podał chłopak, gospodarz przepił do gościa.~
18   1,  8  |          Sambora. Stał w zaroślach chłopak, jakby zbliżyć się nie śmiejąc,
19   1,  8  |            robić się zaczynał, gdy chłopak wysłany na czaty, konia
20   1,  9  |           po walce się wylegiwali.~Chłopak, na brzuchu podpełznąwszy,
21   1,  9  |                 rzekł Ludek zimno. Chłopak się rzucił w tył, cały drżąc
22   1,  10 |             krzyknął, zrywając się chłopak.~- A jeśli ranny tylko i
23   1,  10 |          ręku spuszczać się począł chłopak na ziemię, rzucił go potem
24   1,  10 | przyjacielem, po którym zatęsknił.~Chłopak ujrzawszy go już w pólku
25   2,  12 |       nawet okiem nań nie rzuciła. Chłopak, choć go kusili parobczacy
26   2,  12 |          tym, co dokoła tętniło... Chłopak długo jeszcze z dala się
27   2,  12 |       ptakami, który przelatywały.~Chłopak się wlókł niespokojny i
28   2,  13 |          mówić? - nieśmiało począł chłopak. - Doman leży na pościeli
29   2,  13 |         nam wszystkim...~Posłuszny chłopak skinął od progu na Jaruhę,
30   2,  13 |            dwór. Już z dala poznał chłopak Bumira, kmiecia, który mieszkał
31   2,  14 |      nosiłem go dzieckiem na ręku; chłopak był odważny, dobry, gościnny
32   2,  15 |           aby donosić pani.~Wszedł chłopak smukły, ulubieniec miłościwej
33   2,  15 |            Jutro w drogę, Hadonie.~Chłopak ku pani białej spojrzał
34   2,  15 |       stęchłej leżał młody, piękny chłopak, dwudziestokilkoletni. Odzież
35   2,  18 |       gospodarza i jego niewiasty. Chłopak kilkoletni z dala stał,
36   2,  20 |               Widziałem ją - rzekł chłopak - mówiłem z nią, a zemsty
37   2,  20 |          nikogo oprócz ich dwojga; chłopak pochwycił ją silnymi rękami
38   2,  21 |     czaszkę, mózg i krew prysnęła, chłopak się zachwiał, padł i skonał.~
39   3,  24 |            chętnym drużbą - odparł chłopak. - Cieszę się, żeście o
40   3,  25 |       żywota na stare zęby - rzekł chłopak.~- Tsyt! ja już zęba ani
41   3,  25 |      przyłożyli ziele do serca, aż chłopak wstał, oczy przetarł i zawołał:~-
42   3,  27 |            dotknął leżącego trupa, chłopak przytulił się doń drżący
43   3,  29 |             O was i o mnie - rzekł chłopak. - Co by to było, gdybym
44   3,  30 |           na sam nie spotykać, ale chłopak tak zręcznie zaszedł jej
45   3,  Dop|  rozszarpano, a pieszy ów, skromny chłopak, został okrzyknięty.~Legenda,
46   3,  Dop|      Leszkiem się zowie i ów ubogi chłopak takie otrzymuje to miano "