Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |          Do Winedy daleko...~- Albo to kości, rogu i kamienia
 2   1,  2  |    bursztyn samo wyrzuca morze albo ziemia rodzi...~Wisz milczał
 3   1,  2  |       starych siedzib na nowe, albo to im tam ziemi brakło?
 4   1,  3  |        łupu się co dostanie.~- Albo się pójdzie w niewolę -
 5   1,  3  |      czas... przyszedł czas... albo Leszka nas spętają, albo
 6   1,  3  |       albo Leszka nas spętają, albo my ich wyżeniem i wydusim.~
 7   1,  4  |      stary? - spytał smerda.~- Albo wiem? - po świecie... -
 8   1,  5  |     ścisnął.~- Będzie toż samo albo i gorzej - rzekł - jeśli
 9   1,  5  |     radzi co robić, a nie mogą albo może czekają...~- Baby oni
10   1,  5  |  odezwał się Kos ze śmiechem - albo też towarzysze, bo z wieży
11   1,  7  |    zerwał się gniewny.~- Precz albo na was spuszczę Maruchę! -
12   1,  8  |      chaty - odparł Piastun.~- Albo lepiej siądźmy gdzie pod
13   1,  8  |  winien? Co ja komu winien?... Albo to ja taki zły, jak mówią?...
14   1,  8  |    począł niespokojny. Zwierza albo obcego człowieka pewnie
15   1,  8  |    Dwoje było tylko do wyboru: albo się bronić na zagrodzie,
16   1,  8  |  prowadź, Dziwa. Wrócicie, gdy albo umarłych grzebać, lub pokaleczonych
17   1,  9  |       Słuchaj, Ludek - rzekł - albo to pora, albo nie, mówić
18   1,  9  |          rzekł - albo to pora, albo nie, mówić o takiej sprawie...
19   1,  9  |      wam dam...~- Starszą chcę albo żadnej.~- Nie mogę! - odezwał
20   1,  10 |       To nie duch, ino zwierz! Albo żywy człek zaklęty...~-
21   1,  11 |        ucho i językiem obraca. Albo ja wiem, kto i co? Choćbym
22   1,  11 |      może? - zawołała Żywia.~- Albo ja wiem? Na Kupale bywają
23   1,  11 |    głodnym wilkiem się spotkać albo, gorzej, z wilkołakiem...
24   2,  12 | potłukli, porwali, ponieśli... Albo to na Kupałę nowina! albo
25   2,  12 |      Albo to na Kupałę nowina! albo to co złego?... Co się młodość
26   2,  12 | wypłaczę i zgasną... aż ja żyć albo ogień palić się przestanie.~
27   2,  13 |      się poprawiła. - Jeleń... albo ja wiem?... Na łowy wyjechał,
28   2,  13 |       może wiedzieć - rzekła - albo to ja tam była, gdy mu krew
29   2,  13 |    była, gdy mu krew upływała? Albo ja patrzała, gdy go zabijali?
30   2,  17 |         a z oszczepem na wilka albo i na niedźwiedzia, a nie
31   2,  20 |  bronił u źródła ofiary czynić albo na rozdrożu u świętych kamieni
32   2,  21 |     zwołają sobie stu Pomorców albo i dwieście, a tym do nas
33   2,  21 |     zabrali, ludzi potłukli?~- Albo to jego krew? - zapytał
34   2,  21 |       Słuchajcie rady Chwostka albo mojej - rzekł - czyja lepsza,
35   3,  22 |        nich, mienia mamy tyleż albo i więcej, ziemi dużo, rodu
36   3,  22 |        jak i Leszki, jak Jaksy albo Kanie?...~- Pewnie - rzekł
37   3,  22 |       głowach dla osłony mając albo kruszcowy kabłąk, lub czapkę
38   3,  25 |        niech z nim ucieką...~- Albo i to... dola - dodała prześpiewawszy -
39   3,  26 |     gdzie by knezia lub króla, albo wodza i głowy nie było.
40   3,  26 | wszędzie, bronić się im trzeba albo, jak Obodryci, trzymać z
41   3,  28 |   zwykł był przy ogniu legiwać albo pod drzewem na murawie.
42   3,  28 |      wesołki mu prawili baśnie albo kobiety gadkami i pieśniami
43   3,  30 |      myślał, co ma począć, aby albo z serca zbyć dziewczynę,
44   3,  30 |       z serca zbyć dziewczynę, albo ją znowu porwać i uwieźć,
45   3,  Dop|       nie znajdował przygodnej albo podrzuconej sobie pastwy,
46   3,  Dop|   Długosz widzi w nich aniołów albo apostołów Jana i Pawła,