Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |            się trochę, zobaczywszy znak u drogi, obejrzał niespokojnie
 2   1,  2 |          się nieco, potem ręką dał znak i sam podszedł ku drzwiom
 3   1,  2 |        zawołał zmieszany - to jest znak... dla ludzi innej wiary
 4   1,  3 |        niewiast widać nie było.~Na znak dany przez ojca wszystkie
 5   1,  3 |        powrócił. Tymczasem na dany znak synowie Wisza podeszli do
 6   1,  3 |            Hengo, gospodarz dał mu znak i wy-szli razem do sieni.~
 7   1,  3 |          rozmowę, gdy stary dał mu znak, aby z nim za wrota szedł,
 8   1,  4 |          myślał, potem chłopcu dał znak kijem i ku wzgórzu iść zaczęli.~-
 9   1,  5 |           mu kiwnąwszy głową, dało znak, aby szedł za nim.~Gerdzie
10   1,  5 |          siedzenia niewiasta, dała znak ciekawym, aby odeszły precz,
11   1,  5 |          waszą pozdrawia. On mi na znak dał ten pierścień, aby wiara
12   1,  6 |            szerokie dłonie. Na ten znak smerda skinąwszy na czeladź
13   1,  6 | niespokojniej dokoła, wreszcie dał znak chłopcu, aby ustąpił. Nie
14   1,  6 |      którego zakipiała. Dała tylko znak ojcu powiekami, aby szedł
15   1,  7 |           Ścibor! - krzyknął Doman znak dając ręką - sam tu! Dorodny
16   1,  7 |          dym wstęgą siną ku górze, znak ludzkiego mieszkania i życia.
17   1,  8 |           chciał odchodzić, dał mu znak, aby się zatrzymał. Jaga
18   1,  8 |          córki i syny. Milcząc dał znak Samborowi, aby szedł za
19   1,  9 |     odwrócił się do swoich, dał im znak: drużyna się rozstąpiła,
20   1,  9 |            Dzień już był, gdy dano znak od lasu, że na zgliszczu
21   1,  9 | przystąpiły córki jeszcze, dała im znak, aby uszły z drogi; rzuciły
22   1,  10|       drzewo przykładając doń ucha Znak dał swoim, że coś w nim
23   2,  13|        tchnął tylko ciężej.~Na ten znak życia pies, który leżał
24   2,  13|            ręką skinął i bratu dał znak, by gościa przyjmował. Bumir
25   2,  13|          trzeba nic.~Chory też dał znak ręką, Bumir zamilkł.~Wszedł
26   2,  15|       znaki dawała.~- Pierścień na znak weźmiesz u pani - pokażesz,
27   2,  17|         całą, a gdy zaświtało, dał znak - do koni. Jechali dzień
28   2,  17|      gotowe po górach, aby na dany znak zapalić je można. Gdy błyśnie
29   2,  18|          wolne było przejście, dał znak kneziowi i ludziom i sam
30   2,  18|      nareszcie smerda wrócił i dał znak panu, aby z kryjówki wyszedł.~-
31   2,  19|           je na krzyż ukazując ten znak gościom.~Widziałem znak
32   2,  19|            znak gościom.~Widziałem znak ten - rzekł - wiem, że go
33   2,  19|           dłoniach, dodał - że ten znak śmierci stał się godłem
34   2,  19|         wojna z niemiecką niewolą. Znak to, że dziecko doczeka powrotu
35   2,  19|            gość i na czole chłopca znak nią położył. Usłyszawszy
36   2,  20|          dnie garnków kłaść święty znak ognia i on też nigdy położyć
37   3,  23|        popłoszono, na dany dopiero znak zabiec i z tej strony mieli
38   3,  23|           od pasa róg wziąwszy dał znak, aby się rzucono na Pomorców.~
39   3,  23|        sądzili, że który ze swoich znak daje, nie ulękli się i nie
40   3,  26|          gości, uczyniwszy nad nim znak, na siwe włosy starca go
41   3,  26|      Ścibor wnet swój odpasał i na znak władzy własnymi rękami go
42   3,  27|          aby natychmiast niósł ten znak do pana.~Przez otwór zasuwany
43   3,  28|        palca zdjąwszy dał mu go na znak przymierza, drugi mieczem
44   3,  29|     kneziowi, że godziłoby się dać znak do boju, lecz Piastun nie
45   3,  30|        każdy z nas weźmie kamyk na znak przysięgi i rzuci go wobec