Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |         zakrzyczał groźno, aby szły precz, ukazując im zagrodę, bo
 2   1,  5 |          znak ciekawym, aby odeszły precz, odprawiła pacholę za drzwi
 3   1,  6 |               oczyścić podwórze!... precz z tym plugastwem, precz
 4   1,  6 |             precz z tym plugastwem, precz z tym gnojem!~Mówiąc to
 5   1,  6 |            moja wola, nie wasza!... Precz z tym padłem... precz!...~
 6   1,  6 |               Precz z tym padłem... precz!...~Oczy mu się otwarły,
 7   1,  7 |            aż zerwał się gniewny.~- Precz albo na was spuszczę Maruchę! -
 8   1,  7 |           czekać mają, czy odstąpić precz, aby go na próżno nie dręczyć.
 9   1,  9 |            zła... ustąpcie, proszę, precz... i powiedzcie kneziowi,
10   1,  10|           tej wierze, iż z nim szła precz choroba. Aby zdrowie odzyskać,
11   1,  10|           to działo, Doman odstąpił precz i milczał. Zatem ruszyła
12   1,  10|          nie" - przeciw drugiemu.~- Precz z Chwościskiem! - wołali
13   1,  10| Chwościskiem! - wołali niektórzy. - Precz z Chwostem... Drudzy wrzawę
14   1,  10|              najgłośniej wołając:~- Precz z nim!~- Nie co czynić zostało,
15   1,  10|              Bogowie wróżbę dają... Precz z Chwościskiem!...~Więc
16   2,  14|             pogroził ręką i usty: - Precz mi z drogi!~I ruszył się
17   2,  15|            odpowiadał wręcz, że ich precz odepchnie.~Tak czasem w
18   2,  15|              kmiecie zaraz od zamku precz jechali z odgróżkami i narzekaniem
19   2,  16|            ich powiązać - z trupami precz! Stosu dla nich nie potrzeba,
20   2,  16|        jeszcze:~- Wywlec to ścierwo precz! a żywo! Co tak wielkie
21   2,  17|            na grodzie siedzi, idźże precz ode mnie! Ręką mu wskazał
22   2,  17|             wam go kto przyniósł!~- Precz z nim! precz!... - poczęto
23   2,  17|           przyniósł!~- Precz z nim! precz!... - poczęto wołać z gromady.
24   2,  19|             gościnę u wrót prosili, precz nam kazano iść... Trafiliśmy
25   2,  19|           porywczo, rozkazawszy iść precz, a gościna u was nie zawiodła..~-
26   2,  19|            orzeł padał na wrogów... Precz potem odżegnano duchy czarne,
27   2,  20|       powiedzieć było potrzeba, aby precz szedł sobie - wstała z kamienia,
28   2,  21|            kazał dać, wypił i kubek precz rzucił na ziemię.~- Ludzie,
29   2,  21|             niej zasłoną, drze ją i precz znów rzuca na lasy.~Ludzie
30   2,  21|            je otworem górnym rzucić precz z wieży, a ciała te, padające
31   2,  21|      zapuszczona, a pierwsze wiadra precz wylano. Spragnieni pili
32   3,  22|         chcemy ich! Mścić się będą! Precz z nimi!...~Od słowa do słowa,
33   3,  22|           to rozjechali?...~- Jedni precz poszli gniewni, drudzy leżą
34   3,  22|          czapki, potem wszyscy szli precz i za chwilę się do kupy
35   3,  22|           nie było... Część znaczna precz szła na okopy, pokładła
36   3,  23|          jednak nie dając, w pętach precz go nazad odciągnięto.~Zebrane
37   3,  24|            zmilczał. Kazali go wlec precz i odeszli gniewni. Znęcali
38   3,  25|            wiatr zadął i pędził ich precz... Ruszyli się, zawyli i
39   3,  26|        radziła, swarzyła i z niczym precz jechała. Knezia sobie wybrać
40   3,  26|      napłynęło dużo, Myszkowie szli precz, kiedy się tych więcej ściągnęło,
41   3,  26|       obradujących, jechali stamtąd precz, gospody sobie szukając.~
42   3,  27|          skinął na żonę, aby dzieci precz do dworu odwiodła, i kazał
43   3,  27|           zwyciężyli i nie odegnali precz najezdników.~Hula Obr zaledwie
44   3,  27|       grobowym.~Dzicz już wyciągała precz juczne konie, łupami i zdobyczą
45   3,  28|            tu zaprowadzili, ano ich precz wyrzuciliście i natomiast