Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |   wstrzymały strzały. No, nic to! Jedna strzała polańska - zamruczał
 2   1,  2  |   parobkom, niewiasty się powoli, jedna drugą naciskając, zbliżyły
 3   1,  2  |      trzymała.~Z dwojga dziewcząt jedna, ta, która najbliżej stała,
 4   1,  2  |     szepcząc kryły się w komorze. Jedna tylko córka gospodarza,
 5   1,  2  |          nie przodował, tylko ona jedna i szanowali ją wszyscy,
 6   1,  3  |      wyjmując z zanadrza - nad tę jedną. Gdy się głos rozejdzie
 7   1,  3  |           świat zarastała puszcza jedna, szeroka jak morze i jak
 8   1,  3  |       bądźcie spokojni, tylko wam jedną sakwę zostawię.~Milczeniem
 9   1,  4  |           u boku i córkę Wandę ma jedną. Broda dorosła już ziemi. -
10   1,  6  |  ulitowawszy się nad nim, wysłała jedną z dziewek powiedzieć mu,
11   1,  8  |         nie bronił, Piastun żył z jedną, a żona u niego nie była
12   1,  10 |    chwilami, tłum to się zbijał w jedną stronę, to w drugą ciskał
13   1,  11 |          wszystko składało się na jedną całość. Śmierć nawet przychodziła
14   1,  11 |              spytała Żywia.~- Ani jedną, ani drugą - śmiejąc się
15   2,  12 |    dziewcząt dosyć nacałował... a jedną, najkraśniejszą! hę!...~
16   2,  13 |         szedł ku niemu powoli. Ni jedna, ni drugi nie mówili nic;
17   2,  13 | przebierając palcami, splunęła na jedną i drugą stronę. Doman nie
18   2,  14 |    łuczywo i położyła na ognisku.~Jedna z kobiet wstrzymać ją chciała,
19   2,  14 |        bijąc się w pośpiechu to o jedną, to o drugą ścianę częstokołu.
20   2,  15 |        lepiej, a idźcie z nami na jedną rękę.~Zamilkł Myszko. Chwost,
21   2,  15 |       bary. Jęli się mocować to w jedną, to w drugą zataczając stronę.
22   2,  16 |      Leszek - ja nie wiem nic, bo jedną chwilę tylko pamiętam, gdy
23   2,  19 |           począł:~- Wiara to jest jedna, co cały obejmuje świat,
24   2,  20 |      drobnych, których po kilka w jedną kieszeń lazło lub się za
25   2,  20 |     srebrnych i chciał z nich dać jedną staremu, ale ten ręką odtrącił.~-
26   2,  20 |          nad lasami gorzały łuny, jedna, dwie, dziesięć, na wsze
27   3,  22 |          sobie równe... Tak dobra jedna, jak i druga. Wybierali,
28   3,  22 |          gdy się pokłócą, ten ich jedna jak matka dzieci przy misce,
29   3,  22 |           tarcz, gdy ją kto skórą jedną lub dwiema obciągał. Siekiery
30   3,  23 |         nikt nie uszedł z życiem.~Jedną część oddzielił Dobek, by
31   3,  24 |           mam słabe, muszę pić na jedną, a potem na drugą nogę,
32   3,  24 |         trudu, łez i pracy, które jedna miłość miała osłodzić.~Gdy
33   3,  24 |          Pieśni a pieśni lały się jedna po drugiej.~Śpiewano za
34   3,  25 |   zniczowego ogniska, przy którym jedna ledwie została. Stali milczący,
35   3,  25 | gromadkach, u brzegu jeziora sama jedna pod starą wierzbą lub na
36   3,  25 |      rozsypywało, a ona siedziała jedna. Królewicz się jastrzębiem
37   3,  25 |         niej jak śnieg białe, ona jedna, że krew miała, więc na
38   3,  26 |     Leszkowie. Zaledwie odpędzono jedną gromadę, wpadała druga,
39   3,  26 |        porozwiązywała nogi i sama jedna została tu spoczywać.~Nie
40   3,  26 |      kiedy było potrzeba.~Godzina jedna i druga zeszły na oznakach
41   3,  27 |     siedział cicho. Starzec teraz jedną tylko żył nadzieją, że się
42   3,  29 |           prawo i lewo. Za nimi w jedną gromadę zbity tłum mieszał
43   3,  29 |         siebie i zmieszali wnet w jedną gąszcz ludzką, w której
44   3,  30 |         milczeniu, ściśniętą ławą jedną aż pod chaty, tu stanęli
45   3,  Dop|         legenda o Kraku. Dlaczego jedna z trzech córek pozostałych