Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |             siedzi... Gdyby do jego grodu nad jeziorami nie było daleko,
 2   1,  3 |           was na sznurze powlokę do grodu - rzekł smerda. - Chociem
 3   1,  4 |          zabierano do kneziowskiego grodu, szedł jakby po dobrej woli,
 4   1,  4 |        Kneziowscy ludzie... hej! do grodu jedziemy, do stołba. I ten
 5   1,  4 |         Wtem Krak z mieczem idzie z grodu, łeb żmii strasznej ucina,
 6   1,  5 |    miejscami dym się dobywał. Około grodu ludzi i koni widać było
 7   1,  5 |         dworu weszli z nim na drugi grodu dziedziniec. Tu inaczej
 8   1,  6 |         pomordowanych pozabierać.~Z grodu teraz czeladź się na hać
 9   1,  6 |            mienia, aby co prędzej z grodu wyruszyć. On i Gerda, więcej
10   1,  6 |            się dziwić, że Niemiec z grodu dobył się cało... patrzał
11   1,  6 |               O! prędkoście jakoś z grodu wrócili - rzekł z uśmiechem -
12   1,  6 |         ojcze, coraz groźniejsze od grodu na nas wiatry wieją... posłuchaj!
13   1,  8 |      Piastuna, który choć w pobliżu grodu mieszkał, nigdy kneziowi
14   1,  8 |                Jakże wyrwałeś się z grodu? - zawołał, gdy Sambor już
15   1,  9 |        nazad po cichu odciągnęli do grodu.~Rozstawiwszy więc czaty
16   1,  9 | przekleństwa rzucała coraz w stronę grodu, ku Gopłu zwracając twarze
17   2,  15|          kmieciom żywym ujść dali z grodu. Smerdowie ich tuż na placu
18   2,  16|             powiedzieć nie umiał. Z grodu też ludzi teraz wysyłać
19   2,  16|            Odprawiono sługi i wrota grodu zamknęły się znowu, a nazajutrz
20   2,  16|           Mściwój i Zabój ruszyli z grodu i skierowali się ze swą
21   2,  16|        Zbliżali się nie śpiesząc do grodu, a ujrzawszy, że Chwostek
22   2,  17|          było. Żuła wprost biegł do grodu Miłosza, chciał choć jego
23   2,  17|             pochwycić nie dobywając grodu. Nie wytrwa w nim zamknięty
24   2,  17|         domów! - zawołał. - Naokoło grodu w lasach straże postawić...
25   2,  17|          powinno biec ku Gopłu i do grodu, ale póki ja nie dam rozkazu,
26   2,  18|           Minęło dni kilka, a około grodu nic słychać nie było. Rozsyłano
27   2,  19|             stołba nad jeziorem, od grodu, przy którym miała wkrótce
28   2,  19|             Znać po drodze, od wrót grodu jadąc, mieli sobie podróżni
29   2,  19|           po okolicy, którzy nam do grodu waszego knezia iść odradzali...
30   2,  19|         opola dokoła. Z wierzchołka grodu mógł Chwostek widzieć, jakie
31   2,  21|              A gdyby nas i dworu, i grodu, i wieży nie stało... mścijcie
32   2,  21|            mostu uciekać zaczęli do grodu, za zaborole.~Mrok wieczorny
33   2,  21|       czółna od brzegów ściągano do grodu i chowano w okopie. Ruch
34   2,  21|     rozpatrując się około spalonego grodu i z wolna podjechała ku
35   3,  22|           danin, osypów i służby do grodu nie było, a gdy o najazdach
36   3,  26|     zamieszanie. Zrzuciliśmy z tego grodu plemię złe, które nas nękało,
37   3,  26|             na koń siedli jechać do grodu. A że czeladź Piastuna już
38   3,  26|            jechali. Na pół drogi do grodu starszyzna była wyszła na
39   3,  26|            Wtem, gdy tak na gruzach grodu Pepełków rozrządzał kneź -
40   3,  28|            Piastun kazał spędzić do grodu nad Gopło i zamknąć na wieży,
41   3,  30|            zgody razem i zakładziny grodu obchodzić miano. Pierwszego
42   3,  30|       Nadszedł tedy dzień zakładzin grodu, a słońce wstało jasne i
43   3,  30|            miano granice przyszłego grodu.~Lecz stało się, że gdy
44   3,  30|             część dla obrony nowego grodu i osoby nowego knezia. Szły
45   3,  30|             i burzy zaświtał.~Około grodu natychmiast ludzie się krzątać