Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |          lesie poniosło ten dziki głos, który się rozległ i powtórzył
 2   1,  1 |     powiek opędzić, gdy starszego głos chropawy, w mowie dziwnej,
 3   1,  1 |     Gospodarz huknął w dłoń... Na głos ten zza typu ukazała się
 4   1,  3 |             nad tę jedną. Gdy się głos rozejdzie po lesie, zrozumieją.~
 5   1,  3 | oznajmując o nadjeżdżających.~Gdy głos ten dał się słyszeć, jezdni
 6   1,  3 |      ciszę - a potem mówił dalej, głos zniżając:~- Słuchaj, Sambor -
 7   1,  4 |         zdawał, gdy Sambor w dali głos ludzki posłyszał.~Nie widać
 8   1,  4 |          brzegowi rzeki, skąd się głos zdobywać zdawał.~Dołem,
 9   1,  4 |      bogach, o Wisznu i Samowile?~Głos mu się zniżał, głowa trzęsła...~-
10   1,  4 |       zacisnąwszy, aby się z nich głos nie dobył~
11   1,  5 |       pojmał na drodze? - zawołał głos gruby i schrypły. - To nie
12   1,  5 |      Zbliżył się na krok i zniżył głos nieco:~- Dochodziły tam
13   1,  6 |        ucichało i wołano tylko na głos radośnie, zwycięsko, póki
14   1,  6 |        Hendze się zdawało, jakoby głos knezia rozeznawał, który
15   1,  6 |         wrzawa. Już jej nawet ten głos nakazujący, ciągle śmiechem
16   1,  6 |       podniósł, i jak omackiem na głos idąc, gdzie stały dzieci
17   1,  6 |       padł, z gardła mu się dobył głos chrapliwy... i trupa już
18   1,  6 |          i śmiech, jakby puchacza głos.~Zamilkł oglądając się z
19   1,  6 |           rodzona kazała. Łagodny głos jej do serca mu trafił.~-
20   1,  7 |       których dwu, na pół nagich, głos Wisza wywołał. Była to osada
21   1,  7 |           Ktoś ty taki? - zapytał głos ponury i gruby, jakby z
22   1,  7 |           ze mną - począł ten sam głos dziki - ja nie mam nic do
23   1,  7 |        sapanie słyszeć się dało i głos jęczący.~- Idźcie po radę,
24   1,  8 |          milczeli, gdy z podwórza głos się dał słyszeć. Wszyscy
25   1,  9 |   umówiony sposób, lecz nim mu na głos jego odpowiedziano, nim
26   2,  12|          stawał, rozgorączkowywał głos, miotały ręce, podnosiły
27   2,  12|        się i stanął, gdy usłyszał głos za sobą.~Z dala na ziemi
28   2,  13|           pod oknem usłyszała ten głos i pośpieszyła nań.~Bumir
29   2,  13|        psy nie zjadły? - szepnęła głos zniżając wiedźma.~Znosek
30   2,  14|      mnóstwo, a gdy kneź podniósł głos groźny i wykrzykiwać począł,
31   2,  15|     powoli, a Leszek, słysząc ten głos przybliżający się ku sobie,
32   2,  16|    usłyszał u wrót i dobrze znany głos starego strażnika. Na widok
33   2,  16|         dnia posłyszałem nad sobą głos niewieści znany, słodki
34   2,  17|          z Myszków z krwawą szyją głos zabrał.~- Dosyć tych mordów
35   2,  18|       krzykiem, niosła się na ten głos, kierując za dwornią, a
36   2,  20|        oczy siwe Domana i usta, i głos, i ta dobroć jego, przez
37   2,  20|          ogarniać coraz większa - głos postradała.~- Idźcie, proszę -
38   2,  20|           samym końcu odezwał się głos z okienka:~- Swaty trzeba
39   2,  21|    podniósł oczy ku miejscu, skąd głos wychodził. Łuk leżał około
40   2,  21|     Trzeciego dnia około południa głos z okna począł wołać pod
41   2,  21|      tłuczone. Zawrzał kilka razy głos straszny, jakby z nim życie
42   3,  22|           pierwszej żal.~Wtem się głos dał słyszeć z boku piskliwy:~-
43   3,  23|          W obozie, choć usłyszano głos ten, nikt się nie ruszył;
44   3,  27|         do siebie podobne; rzadko głos obcego człowieka u wrót
45   3,  27|     niedźwiedź u nóg jego leżący, głos obcy i ludzi czując nowych,