Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |    rozpatrzenia się w izbie było potrzeba.~Gdy Wisz i Hengo przestąpili
 2   1,  2  |        Co za dziw, że dużo wziąć potrzeba. Wam w las pójść za zwierzem,
 3   1,  3  |         im dał... bo mi tak było potrzeba. I nie tylko mnie, ale i
 4   1,  3  |       chleb, co go w pętach jeść potrzeba.~Wisz, jakby skarg tych
 5   1,  4  |      ślepiec. - Wam pieśni innej potrzeba, wy starej nie rozumiecie.
 6   1,  5  |      rzekę w bród przebywać było potrzeba, a Gerda na swojego konia
 7   1,  5  |       wam powie sam, czy mu tego potrzeba - rzekła - lecz damy rady
 8   1,  6  |        się stanie... Wiec zwołać potrzeba, dawno go nie było i ludzie
 9   1,  6  |       dla gromady i miru naszego potrzeba - to zrobię - a ty, Dziwo -
10   1,  8  |         brał w drogę, co mu było potrzeba.~Dwór w zrąb zbudowany z
11   1,  8  |          to ratunku skorego było potrzeba.~Piastun mu dał mówić wcale
12   2,  15 |         zuchwałe raz przetrzebić potrzeba i rogów mu przytrzeć. Na
13   2,  15 |       miej rozum, bo go tu wiele potrzeba. Jedź do panów stryjów,
14   2,  15 |    Kmiecie nam grożą, bronić się potrzeba nie memu panu, ale całemu
15   2,  16 |        precz! Stosu dla nich nie potrzeba, zakopać ich w ziemię.~Smerda
16   2,  17 |        przynieść. Uchodzić i wam potrzeba!... Przyjęli nas na grodzie
17   2,  17 |         rozkazy.~Krótkiego czasu potrzeba było na przygotowanie. Przy
18   2,  18 |         wlókł. Między strachem a potrzebą wybierając, milczący dał
19   2,  19 |     siedmioletniemu sprawić było potrzeba postrzyżyny, imię dać, pobłogosławić,
20   2,  19 |    zwierzętami, i wróg dopiero a potrzeba obrony wniosła żywioł zwątpienia
21   2,  19 |          i głowy narodowi zawsze potrzeba; mają ich i inne narody
22   2,  19 |        dla prawa naszego bić się potrzeba, co czynić! Nikomu ta zapowiedź
23   2,  20 |          się już więcej nie było potrzeba, tylko to słowo rozpleść
24   2,  20 |           weź inną! Niewiasty ci potrzeba, bo bez niej nie wyżyje
25   2,  20 |  przynosić ani zabierać nie było potrzeba, młoda gospodyni, z komory
26   2,  20 |       koniecznie powiedzieć było potrzeba, aby precz szedł sobie -
27   2,  21 |      wiele, nie było go już tyle potrzeba, a odsiecz prędko nadążyć
28   3,  22 |        to nam bartniczego rozumu potrzeba, miły ojcze - rzekł - bo
29   3,  22 |  końskich nóg, co ludzkiej głowy potrzeba... Więc... ano... po staremu...
30   3,  22 |      wprzódy... Zgody nam prędko potrzeba i jedności... Zwędrowałem
31   3,  24 |        tak wielu rzeczy jej było potrzeba. Mirsz na nic nie żałował.~
32   3,  26 |     mówiono - młodszych ściągnąć potrzeba.~Zbierali się młodsi, o
33   3,  26 |     nowego nie powiem nic. Zgody potrzeba i prędkiego wyboru. Litujmy
34   3,  26 |      teraz więcej niż kiedy było potrzeba.~Godzina jedna i druga zeszły
35   3,  27 |          skinienia mu tylko było potrzeba - czekał.~Trzy razy Miłosz
36   3,  28 |    przysięgą, ja bym porobił, co potrzeba.~Stało się tedy, że Hengo,
37   3,  28 |       przyjąć te łaski, jak było potrzeba. Posadzili go potem z uprzejmością
38   3,  28 |        strony także nadążać było potrzeba, aby się im nie dać wyścignąć.
39   3,  30 |         rady kołem zasiadać było potrzeba, kazał dla siebie, jak panna
40   3,  30 |          aby ze stad i komór, co potrzeba dla uczty wspólnej przywiozła.~
41   3,  30 |     więcej świadków, niż mu było potrzeba, i musiał szukać brzegu
42   3,  Dop| dotykalnie jest widoczne. Wojny, potrzeba obrony od nieprzyjaciela,
43   3,  Dop|          ale grupy drobne, które potrzeba obrony skupia w małe całostki.
44   3,  Dop|          jest obrobioną. Zmusiła potrzeba przenieść już stolicę z