Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |           nam dzieci poginą; a kto padł w wojnie, temu i mogiły
 2   1,  3 |           do niej wcisnęli. Smerda padł na ławę, pierwsze, gospodarskie
 3   1,  3 |     ciekawie, ogarnęła go trwoga i padł przed starym na kolana.~-
 4   1,  4 |        koni. Sambor staremu do nóg padł, ale ten skinąwszy tylko,
 5   1,  6 |       staremu, który się zachwiał, padł, z gardła mu się dobył głos
 6   1,  8 |              Zsunąwszy się z konia padł dysząc na ziemię. W zagrodzie
 7   1,  9 |          posłonił się z krzykiem i padł na ręce syna.~Na widok trupa
 8   1,  9 |           była... Za starca, który padł, kilku smerdzie zabito,
 9   1,  10|           się powoli na ziemię. Tu padł wyciągnięty jak nieżywy...
10   1,  11|        nagle się puścił jak kula i padł na ziemię, a w tejże chwili
11   1,  11|          którym siedziała stara, i padł na ziemię. Zapominając o
12   2,  12|          napastnika tak silnie, że padł na ziemię. Lecz padając
13   2,  13|          oburzony.~- Doman z konia padł, bo go srodze raniła, nie
14   2,  13|         Widzisz - rzekł - z koniam padł i na mieczyku się przebiłem...
15   2,  13|          od dziewki dostać ranę...~Padł na pościel.~- Weźmiesz ją
16   2,  13|       progiem zerwała się na nogi. Padł karzeł na ziemię twarzą.
17   2,  13|          powiesić na dębie. Znosek padł przed nim na twarz jęcząc
18   2,  14|           zza chmur i promień jego padł przez rozsuniętą zasłonę~
19   2,  16|         pastuchem, który mu do nóg padł.~- Miłościwy panie - zawołał -
20   2,  16|     zdarzało - gdyby na ziemię nie padł ze strachu. Kląć tedy począł
21   2,  16|         nie mógł i pod stół jęcząc padł bezsilny. Zabój popatrzał
22   2,  16|       ustach, a bez jęku. Przy nim padł syn, głową u nóg jego. Drugi
23   2,  17|           wargi drżały, przybiegł, padł do nóg staremu i nie mogąc
24   2,  17|          rękami uderzając o ziemię padł na nią znowu, a Żuła jęcząc
25   2,  18|        dopóki pod Chwostem koń nie padł wreszcie i nie złamał nogi;
26   2,  18|      bokami rozparł się, zachwiał, padł i zdechł. Oba więc uznojeni
27   2,  18|    ucieczka zagnała. Wściekły kneź padł na kłodę i rwał odzież na
28   2,  18|         podpierał. zesłabł tak, że padł kilka razy.~- Chata o kilka
29   2,  20|           bardzo broniła.~Mrok już padł szary i gęsty, gdy Doman
30   2,  20| przeciągnął się, wstał, posłuchał, padł do czółna i popłynął, a
31   2,  21|        razem z otworu ogromny głaz padł mu na czaszkę, mózg i krew
32   2,  21|    prysnęła, chłopak się zachwiał, padł i skonał.~Krzyknęli ręce
33   3,  24|       jakieś widać w dali.~Popłoch padł na taneczników, jak gdy
34   3,  24|           na misach.~Stary gęślarz padł u progu, ale go za sznur
35   3,  24|            zmóc go nie potrafili - padł z nim razem na ziemię.~Po
36   3,  24|       leżała.~Pod wierzbą Mirszową padł na ziemię wysilony. Ręce
37   3,  25|          za morze, z góry na ziele padł, dzióbem je pochwycił, uszczknął
38   3,  27|     mściwie. Pierwszy Miłosz stary padł przebity dzidą. Stojący
39   3,  28|       skrępowanego przyprowadzono, padł naprzód przed starym na
40   3,  29|           były ciałami, a gdy mrok padł, nie stało już walczyć komu
41   3,  29|    Niewielu z nich żywymi uszło... padł wódz jeden, ale Leszkowie
42   3,  29|         twarzy i zawstydzony wzrok padł na ziemię.~- Co ludzie pomyślą,